Τελετή απονομής Fellowship στον Αλέξανδρο Καλογερόπουλο

Τελετή απονομής Fellowship στον Αλέξανδρο Καλογερόπουλο

20160923_122357-2

 

 

 

 

Σε μία συγκινητική τελετή πριν λίγες ημέρες αναγορεύτηκα σε Fellow από το Βασιλικό Κολλέγιο Μαιευτήρων-Γυναικολόγων στο Λονδίνο. Αποτελεί τίτλο τιμής στη ειδικότητα μου και προέκυψε κατόπιν πενταετούς διαδικασίας επανεκτίμησης και αξιολόγησης της επίδοσης και προσφοράς μου στη Μαιευτική-Γυναικολογία. Ως Fellow θεωρούμαι πλέον παλαιό-senior μέλος του Royal College και θα κληθώ έστω και εξ’αποστάσεως να συμβάλλω στη λειτουργία του και στην προαγωγή της Μαιευτικής-Γυναικολογίας διεθνώς. Τα μεταφέρω, με ευγνωμοσύνη προς ένα σύστημα υγείας όσο και ποιοτικής συνεχούς εκπαίδευσης με διεθνή απήχηση.

 

office-lens-20160925-160803-3

20160923_111025c_fotor

1615671810078c_fotor-final

VBAC/ Τοκετός μετά από καισαρική- άρθρο στο ΒΗΜΑ

VBAC/ Τοκετός μετά από καισαρική- άρθρο στο ΒΗΜΑ

Στο πρόσφατο περιοδικό ΒΗΜΑDONNA, ένα συνοπτικό άρθρο που δίνει τις βασικές ενδείξεις και προϋποθέσεις για να γίνεται η απόπειρα φυσιολογικού τοκετού κατόπιν καισαρικής με ασφάλεια.

Τοκετός μετά από καισαρική τομή

Τοκετός μετά από καισαρική τομή

Ομιλία στο 1st International Symposium on Pelvic Surgery

Ομιλία στο 1st International Symposium on Pelvic Surgery

Παρουσίασα μία ομιλία για την επίδραση της εγκυμοσύνης και του τοκετού στο πυελικό έδαφος στο 1st International Symposium on Pelvic Surgery. Έλαβε χώρα στο εξαίρετο Eugenides Foundation στην Αθήνα 3-5 Μαρτίου 2016, συγκέντρωσε τους κορυφαίους ανά την Ευρώπη στο αντικείμενο της Χειρουργικής Πυέλου, Γενικούς Χειρουργούς, Γυναικολόγους, Ουρογυναικολόγους. Διοργανώτρια η InternationalPELVIC SURGERY SYMPOSIUM Society of Pelvic Surgery της οποίας έχω την τιμή να αποτελώ και ιδρυτικό μέλος.
Η ομιλία είναι στα αγγλικά και, αν δεν σας δυσκολεύει η γλώσσα, έχει αρκετό ενδιαφέρον, ασχολείται διεξοδικά με την επίδραση ενός δύσκολου τοκετού στη χαλάρωση του εδάφους της λεκάνης και την μετέπειτα εκδήλωση πρόπτωσης και ακράτειας, και ακολουθούν σχόλια και προτάσεις για την πρόληψη και αποφυγή ανάλογων επιπλοκών.

 

 

 

SPEECH SYMPOSIUMΤο συνέδριο ήταν μοναδικής ποιότητας για τα ελληνικά δεδομένα και ευχαριστώ για την τιμή τον Κο Σάββα Παπαγρηγοριάδη, Πρόεδρο της Society, Senior Lecturer at King’s College Hospital London και Διευθυντή του Department of Colorectal Surgery and Pelvic Floor Lab at Athens Medical Centre.
Μπορείτε να δείτε την ομιλία στο youtube, στο προσωπικό μου κανάλι, στη θέση

Aλέξανδρος Καλογερόπουλος

Θυρεοειδής και εγκυμοσύνη

Θυρεοειδής και εγκυμοσύνη

Ένα σύντομο άρθρο με βασικές οδηγίες για την έγκυο καθώς πρόσφατα THYROID AND PREGNANCYσυνειδητοποίησα ότι όλες οι έγκυες έχουν ακούσει για το θυρεοειδή αλλά δεν υποψιάζονται το θεμελιώδη ρόλο που παίζει στην καλή έκβαση μίας εγκυμοσύνης- στο μυαλό μας το συνδυάζουμε με γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας.

 

Θυρεοειδής και κύηση υπό φυσιολογικές συνθήκες

Οι τιμές ολικής Τ3 και Τ4 αυξάνονται λόγω κύησης.
Η fT4 δεν επηρεάζεται, άρα είναι πιο αξιόπιστη.
Η τιμή της TSH μπορεί να μειωθεί ή και να αυξηθεί το 1ο τρίμηνο, δεν είναι αξιόπιστη εξέταση στην κύηση.
Η αυξημένη χοριακή μπορεί να διεγείρει το θυρεοειδή και να αυξηθεί η Τ4 και να δημιουργήσει εικόνα υπερθυρεοειδισμού, ειδικά σε συνδυασμό με κλινική εικόνα υπερέμεσης. Σε έντονους εμετούς 1ου τριμήνου, ελέγχουμε το θυρεοειδή.
Η έγκυος έχει αυξημένες ανάγκες ιωδίου και στα συνήθη πολυβιταμινούχα σκευάσματα για την κύηση καλό είναι να περιλαμβάνεται και ιώδιο ημερήσιας δόσης 150 mg.

 

Υποθυρεοειδισμός- θυρεοειδής που υπολειτουργεί

Πολύ πιο συχνός στις γυναίκες.
Η πιο συχνή αιτία είναι η θυρεοειδίτιδα Hashimoto (περιγράφηκε το 1912 από τον Ιάπωνα παθολόγο Hikaru Hashimoto (1881-1934)), που είναι αυτοάνοσης αιτιολογίας φλεγμονή του θυρεοειδή.
Τα συμπτώματα (καταβολή, αύξηση βάρους, τριχόπτωση, ξηρό δέρμα, δυσκοιλιότητα) έτσι κι αλλιώς παρατηρούνται στην κύηση.
Η βραδυκαρδία και η μη ανοχή στο κρύο μπορεί να θέσουν σαφή υποψία υποθυρεοειδισμού.
Παίζει ρόλο το κληρονομικό ιστορικό.
Επηρεάζει 1 στις 100 κυήσεις.
Όταν προϋπάρχει, σχετίζεται με υπογονιμότητα και κίνδυνο αποβολής.
Οι γυναίκες με υποθυρεοειδισμό συχνά έχουν μεγάλους (αραιούς) κύκλους και πολύ αίμα στην περίοδο.
Η κύηση καθαυτή δεν τον επιδεινώνει.
Εφόσον έχει γίνει έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία δεν βλάπτει έγκυο και έμβρυο.
Ο σοβαρός υποθυρεοειδισμός στην κύηση σχετίζεται με κίνδυνο αποβολής (ακόμα και ο υποκλινικός υποθυρεοειδισμός με θετικά αντισώματα στη εξέταση αίματος σχετίζεται με αποβολές).
Επίσης σχετίζεται με αναιμία της εγκύου, προεκλαμψία, αποκόλληση πλακούντα, αιμορραγία μετά τον τοκετό, συγγενείς ανωμαλίες του εμβρύου, νευροαναπτυξιακές διαταραχές.
Η θεραπεία-ρύθμιση γίνεται με λήψη δισκίων θυροξίνης (Τ4) κατά την κύηση.
Η λήψη Τ4 από την έγκυο περνά ελάχιστα τον πλακούντα και τυχόν παραπάνω δόση δεν μπορεί να βλάψει το μωρό.
Στο 1ο τρίμηνο ελέγχουμε και βελτιστοποιούμε τη δόση που πρέπει να λαμβάνει η έγκυος.
Παρατηρείται συσχέτιση μεταξύ αρρύθμιστου υποθυρεοειδισμού στην κύηση και χαμηλού δείκτη IQ αργότερα στο παιδί.
Στη λοχεία μπορεί η δόση Τ4 να πρέπει να μειωθεί- ο Ενδοκρινολόγος θα ζητήσει επανέλεγχο.

Διαταραχές Θυρεοειδούς-Συμπτώματα

Διαταραχές Θυρεοειδούς-Συμπτώματα

 

Θυρεοειδίτιδα της λοχείας

Αφορά σε 5-11% των γυναικών στη λοχεία.
Λιγότερο πιθανό να εκδηλωθεί όταν ο θυρεοειδής ελεγχθεί και ρυθμιστεί κατά την κύηση.
Πολύ συχνότερη όταν προυπάρχουν αυξημένα αντι-θυρεοειδικά αντισώματα anti-TPO, τότε η πιθανότητα εκδήλωσης είναι 50-70%.
Εμφανίζεται 3-4 εβδομάδες μετά τον τοκετό.
Μπορεί να έχει αρχικά υπερθυροειδική φάση (λόγω της φλεγμονής) και εν συνεχεία, καθώς ο θυρεοειδής εξαντλείται, να εξελιχθεί σε υποθυρεοειδική.
Στο 50% των περιπτώσεων θα υπάρχει εμφανής κλινικά διόγκωση του θυρεοειδούς (βρογχοκήλη).
Πιο συχνή σε διαβητικές ασθενείς.
Συνήθως χρειάζεται θεραπεία η υποθυρεοειδική φάση.
Αποτελεί σημαντικό προδιαθεσικό παράγοντα για μόνιμο πρόβλημα με το θυρεοειδή στο μέλλον.

Θυρεοειδής αδένας

Θυρεοειδής αδένας

Υπερθυρεοειδισμός

Αφορά σε 1 στις 500 εγκύους.
Απώλεια βάρους, τρόμος, εφίδρωση, επίμονη ταχυκαρδία, βλεφαρόπτωση, εξόφθαλμος.
Οφείλεται στην αυτοάνοσης αιτιολογίας Νόσο του Graves στο 95% των περιπτώσεων και συνήθως προϋπάρχει της κύησης.
Επιδείνωση μπορεί να παρατηρηθεί στο 1ο τρίμηνο και στη λοχεία. Το 2ο και 3ο τρίμηνο συχνά σημειώνεται βελτίωση.
Ο σοβαρός υπερθυρεοειδισμός καταστέλλει την ωορρηξία και προκαλεί υπογονιμότητα. Στην εγκυμοσύνη προκαλεί αυξημένο κίνδυνο αποβολής, διαταραχή της ανάπτυξης του εμβρύου, προεκλαμψία και πρόωρο τοκετό.
Σε αρρύθμιστα περιστατικά υπάρχει ο κίνδυνος της λεγόμενης θυρεοτοξικής κρίσης με έντονη ταχυκαρδία, υπέρταση και καρδιακή ανεπάρκεια της εγκύου, πυρετό, νευρολογικές διαταραχές, εισαγωγή σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.
Κακή ρύθμιση, ειδικά κατά το 3ο τρίμηνο, μπορεί να προκαλέσει θυρεοτοξίκωση και του εμβρύου-νεογνού, με σοβαρή κλινική εικόνα του νεογέννητου.
Η ρύθμιση γίνεται με φάρμακα με τεκμηριωμένη ασφάλεια κατά την κύηση. Η προπυλθειουρακίλη χρησιμοποιείται με ασφάλεια το 1ο τρίμηνο και η μεθιμαζόλη το 2ο και το 3ο.

Αλέξανδρος Καλογερόπουλος

Αποκόλληση πλακούντα

Αποκόλληση πλακούντα

Μία σειρά από άρθρα που αφορούν στη διαχείριση δύσκολων μαιευτικών περιστατικών. Αποτελούν ανάλυση και κατευθυντήριες οδηγίες μαζί. Τα σταχυολόγησα και συνέθεσα με βάση τη διεθνή βιβλιογραφία, κατόπιν παραίνεσης από το Επιστημονικό Συμβούλιο του Ιασώ, για να αποτελέσουν και πρωτόκολλα διαχείρισης της Κλινικής και της Αίθουσας Τοκετών. Καθώς τα ολοκληρώνω, τα παραθέτω και εδώ ως χρήσιμη γνώση, κυρίως για συναδέλφους ιατρούς. Είναι όμως αρκετά ευανάγνωστα και κατανοητά και από μη ιατρικό κοινό.
Με ευχαριστίες στην επιστημονική κοινότητα του Ιασώ και ιδιαίτερα στον Καθηγητή Κο Διακομανώλη, Πρόεδρο του Επιστημονικού Συμβουλίου, για την εμπιστοσύνη.
Αλέξανδρος Καλογερόπουλος

…………………………………………………………………………………………………………………………………………

 

ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΥΗΣΗ  – ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

Placental Abruption
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
H αποκόλληση πλακούντα αφορά σε πλακούντα με φυσιολογική εντόπιση, που διαχωρίζεται μετά την 20η εβδομάδα κύησης και προ του τοκετού. Συμβαίνει στο 1% των κυήσεων και αποτελεί κύριο αίτιο περιγεννητικής νοσηρότητας και θνησιμότητας.
H ταξινόμηση διακρίνει έκταση αποκόλλησης (μερική ή πλήρης) και σημείο αποκόλλησης (περιφερική ή κεντρική). Βάσει κλινικής εικόνας ταξινομείται σε:
0- Ασυμπτωματική
1-Ήπια (στο 48% των περιπτώσεων) με καθόλου ή ελάχιστη αιμόρροια, ήπια ευαισθησία μήτρας, φυσιολογική ΑΠ και σφύξεις, απουσία διαταραχής πηκτικότητας, χωρίς εμβρυική δυσχέρεια.
2- Μέτρια (στο 27%) με καθόλου έως μέτρια αιμόρροια, μέτριες ή σοβαρές συσπάσεις μήτρας (έως και τετανικούς σπασμούς), ταχυκαρδία της μητέρας με ορθοστατική ανταπόκριση σε ΑΠ και σφύξεις, υπινωδογοναιμία /διαταραχή πηκτικότητας, εμβρυική δυσχέρεια.
3- Σοβαρή (αντιπροσωπεύει το 24% των περιστατικών) με καθόλου έως σοβαρή αιμόρροια, επώδυνες τετανικές συσπάσεις μήτρας , καταπληξία της μητέρας , υπινωδογοναιμία και διαταραχή πηκτικότητας, εμβρυικός θάνατος.
Η κλινική εικόνα περιλαμβάνει κολπική αιμορραγία (80%), κοιλιακό ή οσφυϊκό άλγος και ευαισθησία στην ψηλάφηση της μήτρας (70%), ανώμαλη δραστηριότητα μήτρας (υπερτονική ή συχνές συσπάσεις) (35%), πρόωρος τοκετός (25%), ενδομήτριος θάνατος (15%).
Επικείμενες πιθανές επιπλοκές: αιμορραγικό shock, διαταραχή πηκτικότητας, ΔΕΠ, ρήξη της μήτρας, νεφρική ανεπάρκεια, περιφερική ισχαιμική νέκρωση (ηπατική, επινεφριδιακή, υποφυσιακή).
Η εμβρυική νοσηρότητα περιλαμβάνει υποξία, αναιμία, καθυστέρηση ανάπτυξης, διαταραχές του ΚΝΣ, ενδομήτριο θάνατο.

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ
Παράγοντες κινδύνου αποτελούν η υπέρταση της εγκύου, τραυματισμός- κάκωση, κάπνισμα, κατάχρηση ουσιών (κοκαΐνη και αμφεταμίνες), αυξημένη ηλικία, παθολογικές ροές μητριαίων αγγείων στο 2ο τρίμηνο, πρόωρη ρήξη υμένων, παρουσία ινομυωμάτων, ιστορικό αμνιοπαρακέντησης.
Το 70% περίπου των περιπτώσεων με αποκόλληση πλακούντα συμβαίνουν σε κυήσεις χαμηλού κινδύνου.
Η αιμορραγία πρώτου τριμήνου αυξάνει τον κίνδυνο αποκόλλησης αργότερα στην εγκυμοσύνη. Παρουσία αιματώματος τεκμηριωμένου σε υπερηχογράφημα στο πρώτο τρίμηνο, ο μετέπειτα κίνδυνος αποκόλλησης πλακούντα είναι αυξημένη (Χ 5,6).
Θρομβοφιλικές διαταραχές έχουν συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο αποκόλλησης πλακούντα, αλλά σημαντικές συσχετίσεις παρατηρήθηκαν μόνο σε ετεροζυγωτία παράγοντα V Leiden (OR 4.70, 95% CI 1,13 – 19,59) και ετεροζυγωτία προθρομβίνης 20210A (OR 7.71, 95% CI 3,01 – 19,76) . Πιο πρόσφατα, σε μια συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση, αναφέρεται ήπια συσχέτιση (για αποκόλληση πλακούντα σε γυναίκες με παράγοντα V Leiden ήταν 1,85 [ 95% CI 0,92 έως 3,70], και της προθρομβίνης 20210A ήταν 2,02 [95% CI 0,81 – 5,02]).
Ιστορικό αποκόλλησης πλακούντα σε προηγούμενη κύηση αυξάνει δραματικά (Χ10) τον κίνδυνο αποκόλλησης στην επόμενη.

ΠΡΟΛΗΨΗ
Αντιμετώπιση της υπέρτασης της εγκύου.
Πρόληψη κάκωσης/ οικογενειακής βίας.
Πρόληψη καπνίσματος και χρήσης ουσιών. Το κάπνισμα σχετίζεται με αποκόλληση με απόλυτα δοσοεξαρτώμενη συσχέτιση.
Έγκαιρη διάγνωση αποκόλλησης σε αρχόμενο στάδιο σε έγκυες αυξημένου κινδύνου (με υπέρταση, κάκωση, ιστορικό κακοποίησης, καπνίστριες, χρήστες ουσιών, μεγάλης ηλικίας, με πρόωρη ρήξη υμένων, ινομυώματα, ιστορικό αμνιοπαρακέντησης).
Έγκυες που προσέρχονται ως θύματα βίας ή τροχαίου ατυχήματος τίθενται υπό παρακολούθηση και καρδιοτοκογραφικό έλεγχο επί τουλάχιστον 4 ώρες.
Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα για να υποστηρίξουν προληπτική χορήγηση αντιθρομβωτικής θεραπείας (χαμηλή δόση ασπιρίνης +/- ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους), σε έγκυες με θρομβοφιλία.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
Στα πλαίσια διαφορικής διάγνωσης, ανάλογη κλινική εικόνα μπορεί να έχει αμβλύ τραύμα-κάκωση κοιλίας, οξεία σκωληκοειδίτις, ουρολοίμωξη, εκφύλιση ινομυώματος, κύστη ή συστροφή ωοθήκης, προδρομικός πλακούντας, εξωμήτριος κύηση, αιμορραγικό ή υπογκαιμικό shock άλλης παθογένειας.
Η κλινική εικόνα ποικίλλει, από απλό πρόωρο τοκετό, μέχρι τετανικών συσπάσεων, αιμορραγίας και ΔΕΠ και ενδομήτριου θανάτου, αναλόγως της εντόπισης και του βαθμού αποκόλλησης.
Η εμβρυική δυσχέρεια εκδηλώνεται με όψιμες ή μεταβαλλόμενες επιβραδύνσεις, μειωμένη μεταβλητότητα, βραδυκαρδία, κυματοειδής (sinusoidal) εμφάνιση.
Η διάγνωση αποκόλλησης πλακούντα παραμένει κλινική.
Ο εργαστηριακός έλεγχος περιλαμβάνει γενική αίματος, αιμορραγικό έλεγχο ( PT, APTT, ινωδογόνο, FDP’s( προϊόντα αποδόμησης ινώδους), D-dimers), διασταύρωση.
Ο υπέρηχος θα αποκλείσει την παρουσία προδρομικού πλακούντα. Δεν έχει διαγνωστική ακρίβεια στον αποκλεισμό αποκόλλησης και τυχόν φυσιολογικά ευρήματα δεν την αποκλείουν.
Οπισθοπλακουντιακό αιμάτωμα μπορεί να διακριθεί στο 2-25% των περιστατικών. Αυτό εξαρτάται από την έκταση του αιματώματος και την εμπειρία του υπερηχογραφιστή.
Η μαγνητική τομογραφία μπορεί με ακρίβεια να απεικονίσει αποκόλληση πλακούντα. Μπορεί να διευκολύνει το χειρισμό του περιστατικού επί αιμορραγίας στο τρίτο τρίμηνο με φυσιολογικά ευρήματα στον υπέρηχο.
Ο κίνδυνος ενδομήτριου θανάτου συσχετίζεται με την έκταση της αποκολληθείσας επιφάνειας πλακούντα και αφορά σε αποκολλήσεις άνω του 50% της επιφάνειας.
Αρκετές ασθενείς δεν θα έχουν την τυπική κλινική εκδήλωση, ειδικά επί οπισθίου πλακούντα, όπου αρχικά εκδηλώνεται με ήπια οσφυαλγία.
Πρέπει πάντα να τίθεται ως πιθανή διάγνωση σε κάθε επίτοκο σε πρόωρο τοκετό και απαιτεί προσεκτική παρακολούθηση.
Η απουσία αιμορραγίας δεν αποκλείει την αποκόλληση πλακούντα.
Η διαταραχή πηκτικότητας μπορεί να είναι σε εξέλιξη, ακόμα και με αρχικά φυσιολογικούς παράγοντες πηκτικότητας. Πρέπει να επανελέγχονται.
Η αποκόλληση πλακούντα σαφώς προδιαθέτει προς ΔΕΠ και αυτή με τη σειρά της σε οξεία σωληναριακή νέκρωση της επιτόκου.
Εντατική παρακολούθηση, χορήγηση Ο2, έλεγχος ζωτικών σημείων και διούρησης, συνεχής καρδιοτοκογραφικός έλεγχος, επαρκής χορήγηση ενδοφλεβίων υγρών, διασταύρωση 4 τουλάχιστον μονάδων αίματος, διαχείριση διαταραχής πηκτικότητας, άμεση καισαρική τομή.
Επί ενδομήτριου θάνατου λόγω αποκόλλησης, η ενδεδειγμένη οδός είναι η πρόκληση τοκετού επί αιμοδυναμικά σταθερής ασθενούς. Συνήθως η μήτρα κάνει ισχυρές συσπάσεις και ο τοκετός εξελίσσεται ταχέως κατόπιν αμνιοτομής.
Διαταραχή πηκτικότητας επιπλέκει το 30% των περιπτώσεων σοβαρής αποκόλλησης και συχνά επιβάλλεται άμεση καισαρική για να μην επιδεινωθεί, με μέριμνα όμως να διορθωθεί στο μέγιστο βαθμό προ του χειρουργείου.
Επί υγιούς εμβρύου, δύναται να ακολουθήσει πρόκληση και κολπικός τοκετός, υπό συνεχή παρακολούθηση και επίγνωση ότι η εμβρυική δυσχέρεια μπορεί να εξελιχθεί ραγδαία. Υπάρχει σαφής συσχέτιση νεογνικής νοσηρότητας και καθυστέρησης λήψης απόφασης επί αποκόλλησης με συνοδό παθολογικό καρδιοτοκογράφημα.
Σε κυήσεις 20-34 εβδομάδων η συντηρητική αντιμετώπιση έχει θέση επί μερικής αποκόλλησης και καλής γενικής κατάστασης εμβρύου και εγκύου, με νοσηλεία, χορήγηση κορτικοστεροειδών για πνευμονική ωρίμανση και, επί συσπάσεων, σε επιλεγμένα περιστατικά με μερική αποκόλληση, τοκόλυση με θειικό μαγνήσιο.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
• Antepartum Haemorrhage (Green-top Guideline No. 63) https://www.rcog.org.uk/en/guidelines-research-services/guidelines/gtg63/
• Oyelese Y, Ananth CV. Placental abruption. Obstet Gynecol. 2006 Oct. 108(4):1005-16.
• Shad H Deering, MD; Chief Editor: Carl V Smith, MD Abruptio Placentae Treatment & Management http://emedicine.medscape.com/article/252810-treatment
• Ελληνική Μαιευτική και Γυναικολογική Εταιρεία. Ενδομήτριος θάνατος ή γέννηση θνησιγενούς εμβρύου. Κατευθυντήρια Οδηγία Νο 21
http://www.hsog.gr/files/odigia_21.pdf

Δυστοκία ώμων

Δυστοκία ώμων

Μία σειρά από άρθρα που αφορούν στη διαχείριση δύσκολων μαιευτικών περιστατικών. Αποτελούν ανάλυση και κατευθυντήριες οδηγίες μαζί. Τα σταχυολόγησα και συνέθεσα με βάση τη διεθνή βιβλιογραφία, κατόπιν παραίνεσης από το Επιστημονικό Συμβούλιο του Ιασώ, για να αποτελέσουν και πρωτόκολλα διαχείρισης της Κλινικής και της Αίθουσας Τοκετών. Καθώς τα ολοκληρώνω, τα παραθέτω και εδώ ως χρήσιμη γνώση, κυρίως για συναδέλφους ιατρούς. Είναι όμως αρκετά ευανάγνωστα και κατανοητά και από μη ιατρικό κοινό.
Με ευχαριστίες στην επιστημονική κοινότητα του Ιασώ και ιδιαίτερα στον Καθηγητή Κο Διακομανώλη για την εμπιστοσύνη.
Αλέξανδρος Καλογερόπουλος

……………………………………………………………………………………………………………………………….

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΔΥΣΤΟΚΙΑΣ ΩΜΩΝ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Αποτελεί τον εφιάλτη των μαιευτήρων. Παρά τη χαμηλή συχνότητα αποτελεί παράγοντα μεγάλης νοσηρότητας για τη μητέρα και το νεογνό.
Αν και έχει τεκμηριωθεί η παρουσία παραγόντων κινδύνου , εντούτοις παραμένει απρόβλεπτη μαιευτική επιπλοκή, χωρίς κοινά αποδεκτούς αλγορίθμους αντιμετώπισης

Ακόμα και όταν αντιμετωπισθεί με ορθούς χειρισμούς αποτελεί μία από τις πλέον συχνές αιτίες νομικών αγωγών στη μαιευτική, καθώς συχνά σχετίζεται με μόνιμες βλάβες για το νεογνό και επιπλοκές για τη μητέρα.
Ορίζεται ως ο τοκετός που απαιτεί πρόσθετους μαιευτικούς χειρισμούς για να απεγκλωβιστούν οι ώμοι, όταν ήπια προς τα κάτω έλξη δεν φέρει αποτέλεσμα.
Οφείλεται στην δυσκολία του πρόσθιου ή σπανιότερα του οπίσθιου ώμου να περάσει πίσω από την ηβική σύμφυση ή μπροστά από το ακρωτήριο του μαιευτήρα.
Στην τυπική εμφάνιση η δυστοκία ώμων προμηνύεται από το «σημείο της χελώνας». Μόλις γεννηθεί το κεφάλι του νεογνού, υποχωρεί πιεστικά έναντι του περινέου.
Προτείνεται ως πιο αντικειμενικός ορισμός η καθυστέρηση της γέννησης του σώματος έναντι της κεφαλής άνω των 60 δευτερολέπτων και/ή η ανάγκη εφαρμογής μαιευτικών χειρισμών.
Η επίπτωση φέρεται να ποικίλει και να κυμαίνεται μεταξύ του 0.58% and 0.70% των τοκετών.
ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ
Παράγοντες κινδύνου αναγνωρίζονται:
-πριν τον τοκετό (ιστορικό δυστοκίας ώμων, μακροσωμίας >4,5 kg, σακχαρώδης διαβήτης, δείκτης μάζας-σώματος μητέρας >30 , μεγάλη αύξηση βάρους κατά την κύηση).
-κατά τον τοκετό (παράταση πρώτου και δεύτερου σταδίου, ανάγκη χρήσης οκυτοκίνης, υποβοηθούμενος τοκετός, οξύς τοκετός).
Η διάγνωση της εμβρυικής μακροσωμίας είναι μη αξιόπιστη, γίνεται πάντως αποδεκτή η χρήση βάρους 4.5 κιλών ως όριο διάγνωσης μακροσωμίας, καθώς από αυτό το βάρος σημειώνεται οξεία αύξηση νοσηρότητας για μητέρα και έμβρυο.
O σακχαρώδης διαβήτης επιφέρει αύξηση κινδύνου (Χ6) για δυστοκία ώμων σε σχέση με το γενικό πληθυσμό, με σχετικά αυξημένη και τη νοσηρότητα για το νεογνό.Shoulder dystocia
ΠΡΟΛΗΨΗ
Ο υπέρηχος στο 3ο τρίμηνο έχει ευαισθησία μόλις 60% για τη διάγνωση μακροσωμίας (άνω των 4,5 kg).
O έλεγχος παραγόντων κινδύνου θα προβλέψει μόνο το 16% των περιστατικών με νεογνική νοσηρότητα. Υπάρχει συσχέτιση μεταξύ βάρους εμβρύου και δυστοκία ώμων, αλλά δεν αποτελεί αξιόπιστο προγνωστικό δείκτη καθώς το βάρος του εμβρύου δεν μπορεί να εκτιμηθεί αξιόπιστα αλλά και επειδή η μεγάλη πλειοψηφία νεογνών>4.5 kg δεν εμφανίζουν δυστοκία ώμων.
Επιπλέον, 48% των τοκετών που θα επιπλακούν από δυστοκία ώμων, αφορούν σε νεογνά με βάρος <4000 g.
Η πρόκληση τοκετού δεν θα μειώσει την επίπτωση δυστοκία ώμων σε έγκυες με υποψία μακροσωμίας, χωρίς διαβήτη κύησης.

Η πρόκληση τοκετού μπορεί να μειώσει την επίπτωση δυστοκία ώμων σε έγκυες με διαβήτη κύησης.
Η προγραμματισμένη καισαρική τομή μπορεί να μειώσει την πιθανή νοσηρότητα σε κυήσεις με προϋπάρχοντα διαβήτη ή διαβήτη κύησης με πιθανό βάρος εμβρύου άνω των 4.5 kg.
Το ιστορικό δυστοκίας ώμων αυξάνει τον κίνδυνο για την επόμενη κύηση 10 φορές σε σχέση με το γενικό πληθυσμό.
ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ
Η σχετιζόμενη μητρική νοσηρότητα είναι αυξημένη, με κίνδυνο αιμορραγίας τρίτου σταδίου (11%) και τρίτου και τέταρτου βαθμού ρήξεις του περινέου (3.8%). Η επίπτωση αυτών δεν επηρεάζεται από το είδος ή τον αριθμό των μαιευτικών χειρισμών κατά τη δυστοκία ώμων. Επίσης αναφέρονται ρήξη κόλπου και τραχήλου καθώς και ατονία της ουροδόχου κύστης. Λύσεις «απελπισίας» όπως ο χειρισμός Zavanelli και η συμφυσιοτομή σχετίζονται με σοβαρή μητρική νοσηρότητα.
Η κάκωση βραχιονίου πλέγματος αποτελεί την πιο σημαντική νεογνική επιπλοκή, στο 2.3% – 16% των τοκετών με δυστοκία ώμων. Φαίνεται ότι η επίπτωση δεν επηρεάζεται από το βαθμό εμπειρίας του ιατρού. Στην πλειοψηφία τους υποστρέφουν χωρίς μόνιμη βλάβη, με λιγότερο των 10% να οδηγούνται σε μόνιμη δυσλειτουργία του βραχιονίου πλέγματος.

Μια σημαντική μειοψηφία περιστατικών αφορά σε κάκωση που επισυμβαίνει στη διάρκεια καισαρικής τομής και μάλιστα χωρίς αναφερόμενη δυσκολία ή επιπλοκή.

Όταν εξετάζεται περιστατικό δυστοκία ώμων νομικά είναι σημαντικό να έχει τεκμηριωθεί αν αφορούσε στον πρόσθιο ή τον οπίσθιο ώμο κατά τον τοκετό, καθώς κάκωση του πλέγματος του οπίσθιου ώμου είναι απίθανο να οφείλεται σε κακό χειρισμό του ιατρού.

Το 47% των νεογνών που κατέληξαν σε τοκετό με δυστοκία ώμων, πέθαναν μέσα στα 5 λεπτά από τη γέννηση της κεφαλής. Σε μεγάλο ποσοστό αυτών βέβαια, προϋπήρχε παθολογικό καρδιοτοκογράφημα.
Αναφέρεται ελάχιστη επίπτωση υποξικής ισχαιμικής βλάβης αν το χρονικό αυτό διάστημα δεν ξεπεράσει τα 5 λεπτά.

Το pH του αίματος στον ομφάλιο λώρο μειώνεται κατά 0.04 μονάδες ανά λεπτό μετά τη γέννηση της κεφαλής. Επομένως εκτιμάται ότι μετά το διάστημα 4 με 5 λεπτών από τη γέννηση της κεφαλής μέχρι να γεννηθούν οι ώμοι, μπορεί να επισυμβεί σοβαρή οξέωση και νεογνική βλάβη και θάνατος.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Έγκαιρη διάγνωση. Εμφάνιση “σημείου χελώνας” με εμφάνιση μόνον του προσώπου και μη ορατά πηγούνι και αυχένα. Έλεγχος ώμων βάσει της θέσης της κεφαλής- ποιος (δεξιός ή αριστερός) είναι πρόσθιος υπό την ηβική σύμφυση και ποιος ο οπίσθιος.

Κλήση στην Προϊσταμένη για δυστοκία ώμων και οδηγία στη Μαία για μέτρηση του χρόνου με ανακοίνωση στο τέλος κάθε λεπτού. 0:00
Συνοδός κλήση στη ΜΕΝΝ για παρουσία Νεογνολόγου και Αναισθησιολόγου για έλεγχο αναλγησίας. 0:00

Επέκταση περινεοτομής. Οδηγία στη γυναίκα να μην εξωθεί πλέον και αποφυγή κάθε πίεσης στον πυθμένα. 0:00-0:01

Τοποθέτηση των μηρών επάνω στην κοιλιά της επιτόκου (πλήρης κάμψη ισχίων) (Χειρισμός McRoberts).

Η Προϊσταμένη στέκεται ιδανικά στην πλευρά της πλάτης του νεογνού και ασκεί αυξομειούμενη πλάγια πίεση στην υπερηβική χώρα, ενώ ο ιατρός ασκεί συνοδό ήπια έλξη της κεφαλής προς τα κάτω, σεβόμενος τον άξονα της σπονδυλικής στήλης. Ο χειρισμός, αν γίνει σωστά, θα επιτύχει σε άνω του 90% των περιπτώσεων. 0:01-0:02
Επί αποτυχίας του χειρισμού ΜcRoberts:
Oι κάτωθι 4 πιθανοί χειρισμοί μπορούν να γίνουν με διαφορετική χρονική αλληλουχία αναλόγως της ευκολίας πρόσβασης στους ώμους, σε συνολικό πάντως διάστημα 3 λεπτών.
Χειρισμός Rubin με δακτυλική πίεση πάνω στην οπίσθια επιφάνεια του πρόσθιου ώμου. Ταυτόχρονη κλήση προς έμπειρο συνάδελφο άμεσα διαθέσιμο στην Αίθουσα. 0:02-0:03
Επί αποτυχίας του χειρισμού Rubin, συνέχιση αυτού με ταυτόχρονη όμως πίεση στην πρόσθια επιφάνεια του οπίσθιου ώμου (χειρισμός Woods). 0:03-0:04
Χειρισμός ανάστροφου Woods με πίεση στην οπίσθια επιφάνεια του οπίσθιου ώμου 0:03- 0:04

Απόπειρα γέννησης του οπίσθιου άνω άκρου (προσέγγιση της εσωτερικής πλευράς του αγκώνα και κάμψη για να κατέλθει ο πήχυς) με επίβλεψη από έμπειρο συνάδελφο. 0:04-0:05

O συνάδελφος επίσης επιχειρεί την γέννηση του οπισθίου άκρου 0:05-0:06

Ύστατοι χειρισμοί: Κάταγμα κλείδας και πίεση στο σύστοιχο ώμο και επί αποτυχίας χειρισμός Zavanelli (επαναφέρουμε το κεφάλι στη θέση με την οποία αρχικώς φάνηκε -π.χ. προσθία- και εν συνεχεία το κάμπτουμε) και επανατοποθετούμε την κεφαλή εντός του κόλπου με συνοδό χορήγηση μυοχάλασης, κατευθύνοντας τη γυναίκα προς κατεπείγουσα καισαρική τομή.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
ACOG Patient Safety Checklist Documenting Shoulder Dystocia, Number 6
American College of Obstetricians and Gynecologists. Shoulder dystocia. ACOG practice bulletin clinical management guidelines for obstetrician-gynecologists. Number 40, November 2002. Obstet Gynecol. 2002;100:1045–50.
Royal College of Obstetricians and Gynaecologists. RCOG Guideline No. 42. 2005. Dec.
Ελληνική Μαιευτική και Γυναικολογική Εταιρεία. Κατευθυντήρια Οδηγία Νο 20 Αύγουστος 2014 Δυστοκία Ώμων http://www.hsog.gr/files/odigia20.pdf
Gherman RB. Shoulder dystocia: prevention and management. Obstet Gynecol Clin North Am. 2005;32:297–305. [PubMed]
Kwek K, Yeo GSH. Shoulder dystocia and injuries: prevention and management. Curr Opin Obstet Gynecol. 2006;18:123–8. [PubMed]
J Prenat Med. 2010 Jul-Sep; 4(3): 35–42. Shoulder dystocia: an Evidence-Based approach

Shoulder Dystocia: An Evidence-Based Clinical Practice Guideline
Fry, Judy Ramirez, Norma & / Critical Inquiry II, Winter Term 2004

 

Προδρομικός πλακούντας

Προδρομικός πλακούντας

Μία σειρά από άρθρα που αφορούν στη διαχείριση δύσκολων μαιευτικών περιστατικών. Αποτελούν ανάλυση και κατευθυντήριες οδηγίες μαζί. Τα σταχυολόγησα και συνέθεσα με βάση τη διεθνή βιβλιογραφία, κατόπιν παραίνεσης από το Επιστημονικό Συμβούλιο του Ιασώ, για να αποτελέσουν και πρωτόκολλα διαχείρισης της Κλινικής και της Αίθουσας Τοκετών. Καθώς τα ολοκληρώνω, τα παραθέτω και εδώ ως χρήσιμη γνώση, κυρίως για συναδέλφους ιατρούς. Είναι όμως αρκετά ευανάγνωστα και κατανοητά και από μη ιατρικό κοινό.

Με ευχαριστίες στην επιστημονική κοινότητα του Ιασώ και ιδιαίτερα στον Καθηγητή Κο Διακομανώλη για την εμπιστοσύνη.

Αλέξανδρος Καλογερόπουλος

………………………………………………………………………………………………………………………………………

 

ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΥΗΣΗ
ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΣ ΚΑΙ ΣΤΙΦΡΟΣ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑΣ

 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Προδρομικός πλακούντας ορίζεται ως η ανώμαλη εμφύτευση του πλακούντα στο κατώτερο τμήμα ή στο έσω τραχηλικό στόμιο της μήτρας.
Η επίπτωση προδρομικού πλακούντα βαίνει αυξανόμενη λόγω της αύξησης των καισαρικών τομών. Επί του γενικού πληθυσμού, αφορά στο 0.5% των κυήσεων.
Μείζων προδρομικός πλακούντας
Ι βαθμού-(επιπωματικός)
ΙΙ βαθμού-(επιχείλιος)
ΙΙΙ βαθμού-(παραχείλιος)
Ελάσσων προδρομικός πλακούντας
IV βαθμού-(χαμηλής πρόσφυσης) – δεν υπάρχει ομοφωνία στην βιβλιογραφία (προτείνεται από 15 έως 35mm) της μεγίστης απόστασης μεταξύ της παρυφής του πλακούντα και του έσω τραχηλικού στομίου.
Η διαβάθμιση του προδρομικού πλακούντα βασίζεται στον υπερηχογραφικό έλεγχο.

Placenta Praevia
Η μη ομαλή εμφύτευση του πλακούντα στο μυομήτριο ορίζεται ως στιφρός πλακούντας.
Ο στιφρός πλακούντας-καθώς διεισδύει δια του βασικού φθαρτού και του μυομήτριου- ανάλογα με το βάθος διείσδυσης του στο μυομήτριο η και πέρα από αυτό, ταξινομείται σε στιφρό, διηθητικό, διεισδυτικό:
ΣΤΙΦΡΟΣ – Προσκόλληση στο μυομήτριο (placenta accreta)
ΔΙΗΘΗΤΙΚΟΣ – Διήθηση του μυομητρίου (placenta increta
ΔΙΕΙΣΔΥΤΙΚΟΣ – Διήθηση πέραν του μυομητρίου (placenta percreta)

Κλινική υποψία προδρομικού πλακούντα τίθεται σε κάθε έγκυο με κολπική αιμορραγία μετά τις 20 εβδομάδες. Η υψηλή θέση του εμβρύου, ανωμαλία σχήματος, ανώδυνη αιμόρροια, ανεξάρτητα προηγούμενου καθησυχαστικού υπερήχου.

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ προδρομικού και στιφρού πλακούντα

Ιστορικό επεμβάσεων στην ενδομήτρια κοιλότητα (θεραπευτική απόξεση, υστεροσκοπική ινομυωματεκτομή)
Ιστορικό υστεροτομής (καισαρική τομή, εξαίρεση ινομυωμάτων)
Αυξημένη τιμή της α-φετοπρωτεϊνης (>2ΜοΜ) στον ορό της μητέρας (σχετίζεται με αύξηση επίπτωσης στιφρού πλακούντα)
Μεγάλη μητρική ηλικία (>35έτη)
Πολυτοκία
Ιστορικό προηγηθείσας καισαρικής
Κατόπιν 1 καισαρικής: x 2.2 για προδρομικό πλακούντα
Κατόπιν 2 καισαρικών: x 4.1
Κατόπιν 1 καισαρικής: x 22.4
Παρουσία προδρομικού πλακούντα, η πιθανότητα να συνυπάρχει στιφρός είναι 1-5%, όταν δεν υπάρχει ιστορικό χειρουργείου στη μήτρα.
Συνύπαρξη καισαρικής τομής και προδρομικού πλακούντα αυξάνει δραματικά την εμφάνιση στιφρού πλακούντα. Αν έχουν προηγηθεί 1,2,3,4 ή 5 και πλέον καισαρικές ο κίνδυνος συνύπαρξης στιφρού διαμορφώνεται αντίστοιχα στο 3%, 11%, 40%, 61% και 67%.

ΠΡΟΛΗΨΗ
ΕΠΙ ΑΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΓΚΥΟΥ
Ο πλακούντας και η θέση του επιβάλλεται να ελέγχεται στις 20 εβδομάδες.
Έγκυες με ιστορικό καισαρικής επιβάλλεται να ελέγχονται με προσοχή καθώς πρέπει να αποκλεισθούν προδρομικός και στιφρός πλακούντας. Ο χαμηλός πρόσθιος στις 20 εβδομάδες πλακούντας που φτάνει το έσω τραχηλικό στόμιο πρέπει να επανελεγχθεί, για το αν προσφύεται στην ουλή της καισαρικής.
Ο διακολπικός υπέρηχος είναι πλέον ευαίσθητος για την εκτίμηση της θέσης του πλακούντα και είναι ασφαλής, κατά τον έλεγχο στις 20 εβδομάδες. Θα αναθεωρήσει τη διάγνωση χαμηλού πλακούντα στο 20-60% των περιπτώσεων, άρα λιγότερες γυναίκες θα χρειαστούν επανέλεγχο. Η εικόνα είναι ακόμα πιο σαφής για οπίσθιους πλακούντες.
Άνοδος του πλακούντα παρατηρείται το 2ο και 3ο τρίμηνο, αλλά είναι λιγότερο πιθανή σε οπίσθιο πλακούντα ή επί προηγηθείσης καισαρικής.
Άνοδος του πλακούντα σε ικανό βαθμό δεν αποκλείεται να συμβεί ακόμα και αν το χείλος του πλακούντα καλύπτει σε μεγάλο βαθμό το έσω τραχηλικό στόμιο.
Το ιστορικό καισαρικής επηρεάζει την εξέλιξη και το βαθμό κινδύνου: Επί μερικού προδρομικού πλακούντα, στις 20-23 εβδομάδες, αν έχει προηγηθεί καισαρική τομή ο πλακούντας θα παραμείνει προδρομικός στο 50% των περιπτώσεων. Αν δεν υπάρχει ιστορικό καισαρικής, μόλις στο 11%.
Σε ασυμπτωματικό σοβαρό προδρομικό πλακούντα ή αν τίθεται υποψία στιφρού πλακούντα, επιβάλλεται απεικονιστικός έλεγχος στις 32 εβδομάδες κύησης που θα τεκμηριώσει τη διάγνωση και θα διευκολύνει την περαιτέρω παρακολούθηση στο τρίτο τρίμηνο.
Έγκυες με χαμηλό πλακούντα στις 32 εβδομάδες, θα παραμείνουν έτσι έως τέλους στην πλειοψηφία τους ( 73%- επί σοβαρού προδρομικού πλακούντα στο 90%). Οι 32 εβδομάδες είναι λοιπόν καλό χρονικό σημείο για αξιολόγηση, σχεδιασμό, περαιτέρω απεικόνιση προς αποκλεισμό στιφρού πλακούντα.
Ο υπερηχογραφικός έλεγχος και, σε αμφίβολες περιπτώσεις, η μαγνητική απεικόνιση θα εκτιμήσουν τον κίνδυνο στιφρού πλακούντα.
Υπερηχογραφικά κριτήρια στιφρού πλακούντα: ασάφεια ή απώλεια της οπισθοπλακουντιακής υπερηχογραφικά διαγούς ζώνης, λέπτυνση της υπερηχογενούς μετάβασης του ορογόνου της μήτρας στην ουροδόχο, εμφανής εξωφυτική μάζα προς την ουροδόχο, παθολογικές πλακουντιακές λίμνες αίματος. Σε Doppler: διάχυτη αύξηση ροής, αγγειακές λίμνες με στροβιλώδη ροή, αυξημένη αγγείωση στην υποπλακουντιακή ζώνη και στη μετάβαση ορογόνου-ουροδόχου
Η μαγνητική τομογραφία δεν φαίνεται να υπερέχει του υπερήχου σε ευαισθησία και ειδικότητα διάγνωσης του στιφρού πλακούντα, φαίνεται όμως να υπερτερεί στην ακρίβεια μέτρησης του πάχους διήθησης. Προτείνεται λοιπόν επί ασαφών ευρημάτων υπερήχου.
Σε ασυμπτωματικές έγκυες με ήπιου βαθμού προδρομικό πλακούντα , ο υπερηχογραφικός επανέλεγχος του πλακούντα μπορεί να γίνει στις 36 εβδομάδες.
Επιβάλλεται πρόληψη και θεραπεία αναιμίας κατά την κύηση.
Η μέτρηση του μήκους του τραχήλου δεν διευκολύνει το δίλημμα του αν η έγκυος με προδρομικό πλακούντα χρήζει νοσηλείας.
Η χορήγηση προληπτικής τοκόλυσης επί ασυμπτωματικής εγκύου δεν φαίνεται να έχει ευεργετική δράση.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΗ- ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Σοβαρού βαθμού προδρομικού πλακούντα με ιστορικό αιμορραγίας κατά την κύηση πρέπει να νοσηλεύεται μετά τις 34 εβδομάδες κύησης.
H περίδεση τραχήλου για μείωση της αιμορραγίας και παράταση της κύηση δεν υποστηρίζεται από επαρκείς μελέτες.
Η τοκόλυση για αντιμετώπιση αιμορραγίας σε προδρομικό πλακούντα μπορεί να είναι χρήσιμη σε επιλεγμένα περιστατικά.
Η προφυλακτική αντιπηκτική αγωγή σε έγκυες με σοβαρό προδρομικό πλακούντα έχει σχετική αντένδειξη. Επιβάλλεται καλή ενυδάτωση, ήπια κινητοποίηση και αντιθρομβωτικές κάλτσες.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΟΚΕΤΟΥ- ΚΑΙΣΑΡΙΚΗΣ
Έγκυες με ιστορικό καισαρικής που έχουν είτε προδρομικό πλακούντα είτε πρόσθιο πλακούντα που επικαλύπτει την ουλή της καισαρικής στις 32 εβδομάδες, έχουν αυξημένο κίνδυνο για στιφρό πλακούντα και πρέπει να αντιμετωπιστούν σαν να έχουν στιφρό πλακούντα με ανάλογη προεγχειρητική προετοιμασία.
Η έγκυος με το χείλος του πλακούντα κάτω των 2 εκ. από το έσω τραχηλικό στόμιο στο τρίτο τρίμηνο πιθανότατα θα χρειαστεί καισαρική τομή, ιδίως αν ο πλακούντας έχει πάχος κατά το χείλος προσφυσης του.
Ο κολπικός υπέρηχος μετά τις 36 εβδομάδες μπορεί με ασφάλεια να δείξει εμπέδωση της κεφαλής χαμηλότερα του πλακούντα και να τεκμηριώσει πάχος πρόσφυσης < 1 εκ., ώστε να αποφευχθεί μία προγραμματισμένη καισαρική.
Ο προδρομικός πλακούντας και ο στιφρός πλακούντας σχετίζονται με πρόωρη γέννηση του εμβρύου, με 40% των εγκύων να γεννούν προ των 38+0 εβδομάδων. Δεν είναι δυνατό να προβλεφθεί ποιες εξ’αυτών θα γεννήσουν αναγκαστικά νωρίτερα. Επίσπευση του τερματισμού της κύησης στις 32 εβδομάδες σε όλες θα έλυνε το πρόβλημα των οξέων περιστατικών με επιβάρυνση όμως της νεογνικής νοσηρότητας.
Προγραμματισμένη καισαρική τομή σε ασυμπτωματικές γυναίκες δεν ενδείκνυται σε έγκυες με προδρομικό πλακούντα προ των 38 εβδομάδων ή προ 36-37 εβδομάδων επί υποψίας στιφρού πλακούντα.
Έγκυες με προδρομικό πλακούντα, έστω και χωρίς ιστορικό καισαρικής, θεωρούνται αυξημένου κινδύνου και πρέπει να κατευθύνονται σε Κλινικές με Τράπεζα Αίματος και ΜΕΘ.
Η πιθανότητα σοβαρής αιφνίδιας αιμορραγίας και ανάγκη επείγουσας εισαγωγής δεν μπορούν να προβλεφθούν με ασφάλεια, με γνώμονα το βαθμό ταξινόμησης του προδρομικό πλακούντα.
Η επίτοκος και οι συγγενείς πρέπει να ενημερωθούν για το σχεδιασμό του χειρουργείου, την πιθανότητα μετάγγισης και υστερεκτομής, με άρτια συνοδό τεκμηρίωση.

ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ
Υπάρχει ανεπαρκής τεκμηρίωση για την επιλογή περιοχικής έναντι γενικής αναισθησίας.
Κατά την καισαρική τομή επί υποψίας στιφρού πλακούντα, η τομή πρέπει να γίνει μακριά από τον πλακούντα και να γεννηθεί το μωρό χωρίς αυτός να διαταραχθεί, ώστε, εφόσον τεκμηριωθεί, να υπάρχει δυνατότητα συντηρητικής αντιμετώπισης του πλακούντα ή άμεση συρραφή του μυομητρίου και εν ψυχρώ υστερεκτομή. Η τομή επί του πλακούντα σχετίζεται με μεγαλύτερη απώλεια αίματος και ανάγκη κατεπείγουσας υστερεκτομής.
Συντηρητική αντιμετώπιση του στιφρού πλακούντα που ήδη αιμορραγεί είναι απίθανο να είναι επιτυχής και οδηγεί σε απώλεια πολύτιμου χρόνου.

Το ύψος της τομής στο δέρμα και τη μήτρα για να αποφευχθεί ο πλακούντας εξαρτάται από το ύψος του πλακούντα.
Προτιμάται η χαμηλή εγκάρσια τομή όταν το άνω χείλος της πρόσθιας επιφάνειας του πλακούντα δεν φτάνει στο άνω τμήμα της μήτρας.
Αν όμως ο πρόσθιος πλακούντας εκτείνεται ως το ύψος του ομφαλού, θα χρειαστεί μία κάθετη τομή στο δέρμα και υψηλή εγκάρσια τομή στο άνω τμήμα της μήτρας. Υπέρηχος προ της επέμβασης θα βοηθήσει το Χειρουργό να χαρτογραφήσει τη θέση του πλακούντα.

Σε περιπτώσεις διεισδυτικού πλακούντα η βιβλιογραφία υποστηρίζει την αποφυγή του πλακούντα κατά την τομή όπως και την συντηρητική αντιμετώπιση του.

Εφόσον δεν διαχωριστεί αυθόρμητα ο στιφρός πλακούντας, μπορεί να αφεθεί στη θέση του και να ακολουθήσει τυπική συρραφή της κοιλίας ή να αφεθεί στη θέση του, να συρραφεί η μήτρα και να ακολουθήσει στον ίδιο χρόνο μαιευτική υστερεκτομή. Και οι δύο επιλογές σχετίζονται με λιγότερη απώλεια αίματος σε σύγκριση με την απόπειρα εξαίρεσης του πλακούντα.

Όταν η γυναίκα επιθυμεί να διατηρηθεί η μήτρα, μπορεί να παραμείνει ο πλακούντας, να συρραφεί η μήτρα και να μη γίνει υστερεκτομή. Σίγουρα δεν πρέπει να γίνει απόπειρα εξαίρεσης του πλακούντα, καθώς αυτό πολλαπλασιάζει την πιθανότητα επείγουσας υστερεκτομής.

Αν ο πλακούντας διαχωριστεί, πρέπει να εξαιρεθεί και η αιμορραγία άμεσα να ελεγχθεί.
Επί μερικού διαχωρισμού, το τμήμα αυτό πρέπει να εξαιρεθεί. Τμήματα που παραμένουν προσκολλημένα μπορεί να αφεθούν στη θέση τους, με μεγάλο συνοδό όμως κίνδυνο αιμορραγίας και, επί επιτυχούς έκβασης, σε δεύτερο χρόνο, αυξημένη πιθανότητα υστερεκτομής ή εκκενωτικής απόξεσης.

Επί σοβαρής αιμορραγίας, η αγωγή μητροσύσπασης θα μειώσει την απώλεια από το σχετικά άτονο κάτω τμήμα της μήτρας. Αμφίχειρος συμπίεση και πίεση επί της αορτής προσφέρει χρόνο για αιμοδυναμική σταθεροποίηση
Οι τεχνικές εμβολισμού της επεμβατικής ακτινολογίας έχουν χρησιμοποιηθεί με επιτυχία σε ατονία μήτρας. Αν και δεν είναι δυνατό να ελεγχθούν σε τυχαιοποιημένη μελέτη, έχει τεκμηριωθεί ότι μπορεί να είναι σωτήριες για τη ζωή της γυναίκας, ή έστω στο να αποφευχθεί η υστερεκτομή.
Η προληπτική τοποθέτηση αρτηριακού καθετήρα, σε ετοιμότητα και εν αναμονή για εμβολισμό ή απόφραξη με μπαλόνι δεν συνιστάται με τα υπάρχοντα δεδομένα.
Επιπωματισμός μήτρας και κόλπου με γάζα ή μπαλόνι, χρήση ραφής B-Lynch, κάθετες συμπιεστικές ραφές, συρραφή ανεστραμμένου χείλους του τραχήλου πάνω στον αιμορραγούντα πλακούντα αναφέρονται με επιτυχία.
Απολίνωση της μητριαίας και έσω λαγονίου επίσης αναφέρονται αλλά καθιστούν στη συνέχεια πολύ δύσκολη κάθε τεχνική επεμβατικής ακτινολογίας.

Εφόσον κατακρατηθεί και παραμείνει ο πλακούντας, υπάρχει κίνδυνος αιμορραγίας και λοίμωξης. Η χορήγηση αντιβίωσης μειώνει τον κίνδυνο, όχι όμως η χρήση μεθοτρεξάτης, ούτε ο αγγειακός εμβολισμός.
Η παρακολούθηση συνίσταται σε τακτικούς υπερήχους και ανά εβδομάδα μετρήσεις bHCG. Χαμηλά επίπεδα χοριακής δεν εγγυώνται υποστροφή του πλακούντα.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Placenta Praevia, Placenta Praevia Accreta and Vasa Praevia: Diagnosis and Management; Royal College of Obstetricians and Gynaecologists (January 2011) https://www.rcog.org.uk/globalassets/documents/guidelines/gtg_27.pdf
Antepartum Haemorrhage; Royal College of Obstetricians and Gynaecologists (December 2011)
https://www.rcog.org.uk/globalassets/documents/guidelines/gtg_63.pdf
Committee on Obstetric Practice Number 529, July 2012, Reaffirmed 2014
http://www.acog.org/Resources-And-Publications/Committee-Opinions/Committee-on-Obstetric-Practice/Placenta-Accreta
http://www.uptodate.com/contents/management-of-placenta-previa
http://patient.info/doctor/placenta-praevia
http://sogc.org/guidelines/diagnosis-and-management-of-placenta-previa/
http://www.hsog.gr/files/kaisariki_tomi.pdf
http://obgynth.gr/prwtokola-sth-maieutikh/6-2013-11-20-14-48-59
J Obstet Gynaecol Can. 2007 Mar;29(3):261-73. Diagnosis and management of placenta previa. Oppenheimer L; Society of Obstetricians and Gynaecologists of Canada.
Kollmann M, Gaulhofer J, Lang U, et al; Placenta praevia: incidence, risk factors and outcome. J Matern Fetal Neonatal Med. 2015 Jun 4:1-4.
Sinha P, Kuruba N; Ante-partum haemorrhage: an update. J Obstet Gynaecol. 2008 May;28(4):377-81.

Αναλυτικός υπέρηχος πρώτου τριμήνου (αυχενική διαφάνεια)

Αναλυτικός υπέρηχος πρώτου τριμήνου (αυχενική διαφάνεια)

ΥΠΕΡΗΧΟΓΡΑΦΗΜΑ ΑΥΧΕΝΙΚΗΣ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ
Είναι ένα σημαντικό υπερηχογράφημα που λαμβάνει χώρα μεταξύ 11 και 13+6 εβδομάδων κύησης. Ελέγχουμε σημαντικά στοιχεία της ανατομίας του εμβρύου και αποκλείουμε έτσι έγκαιρα σε μεγάλο βαθμό ποικίλες πιθανές ανατομικές ανωμαλίες. Κύριος πάντως στόχος είναι ο έλεγχος της αυχενικής διαφάνειας και ο έμμεσος, πλην σαφής, αποκλεισμός του συνδρόμου Down (τρισωμία 21) και η αποφυγή της αμνιοπαρακέντησης με τους κινδύνους αυτής.

Αυχενική διαφάνεια είναι μία μικρή ποσότητα υγρού που φυσιολογικά μαζεύεται σε όλα τα έμβρυα, πίσω από το δέρμα του αυχένα. Σε μωρά με σύνδρομο Down το υγρό αυτό είναι αυξημένο στην φάση αυτή της εγκυμοσύνης. Δεν είναι όμως σε όλα τα μωρά με Down αυξημένο, ενώ συχνά είναι αυξημένο και σε υγιή μωρά.

Πριν από μία εικοσαετία περίπου σε Αγγλία και Αμερική, σε μεγάλες μελέτες με δεκάδες χιλιάδες γυναίκες όλων των ηλικιών, μετρήθηκε η αυχενική διαφάνεια, ελήφθησαν υπόψη η ηλικία της γυναίκας και η ακριβής ηλικία της κύησης και εκτιμήθηκε η συχνότητα των μωρών που τελικά γεννήθηκαν με σύνδρομο Down. Κατασκευάστηκε βάσει όλων αυτών ένα έγκυρο μαθηματικό μοντέλο, μία εξίσωση που έχουμε πλέον στον υπολογιστή μας.

Πριν το υπέρηχο, θα έχουμε κάνει μία εξέταση αίματος και θα μετρήσουμε τις τιμές δύο ορμονών, της β-χοριακής γοναδοτροπίνης και του PAPP-A (συντομογραφία του Pregnancy Associated Plasma Protein type A). Οι τιμές αυτές απέχουν από το φυσιολογικό σε πολλά μωρά με σύνδρομο Down. Το αποτέλεσμα αξιολογείται σε συνδυασμό με αυτό του υπερήχου.

Αυχενική Διαφάνεια
ΜΕΤΡΗΣΗ ΑΥΧΕΝΙΚΗΣ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ – η μαύρη περιοχή ανάμεσα στις δύο λεπτές γραμμές στον αυχένα του μωρού.

Η αυχενική πρέπει να μετρηθεί σε αυτήν ακριβώς τη φάση της κύησης, ιδανικά μεταξύ 12-13 εβδομάδων, αργότερα (μετά τη 14η βδομάδα) συνήθως ελαττώνεται, ακόμα και σε πάσχοντα μωρά, και χάνει τη διαγνωστική της αξία.

Θα μετρήσουμε λοιπόν το εύρος της αυχενικής διαφάνειας με μεγάλη ακρίβεια και στη συνέχεια θα βάλουμε στον υπολογιστή την τιμή αυτή καθώς και την ηλικία σας και την ηλικία της κύησης βάσει τελευταίας περιόδου, καθώς και το αποτέλεσμα της εξέτασης αίματος- συνδυάζονται, όπως οι παράμετροι μίας εξίσωσης και δίνουν έναν τελικό κίνδυνο. Ο υπολογιστής (έγκυρο λογισμικό του Fetal Medicine Foundation) θα μας δώσει το γνωστό αρχικό μας κίνδυνο για σύνδρομο Down λόγω ηλικίας και το νέο τροποποιημένο κίνδυνο, καλύτερο ή χειρότερο αναλόγως αν η αυχενική ήταν μικρή (άρα καθησυχαστική) ή μεγάλη.

Αυτόν τον τελικό κίνδυνο θα κρίνουμε και θα αποφασίσουμε αν μας ικανοποιεί, ώστε να αποφύγουμε την αμνιοπαρακέντηση. Μία αμνιοπαρακέντηση θα μπορούσε να μας πει με βεβαιότητα αν το μωρό πάσχει, έχει όμως έναν κίνδυνο να προκαλέσει αποβολή της τάξης του 3 στα 1000 (ή 1 στα 350).

Παραδοσιακά, τις προηγούμενες δεκαετίες προσφέραμε αμνιοπαρακέντηση σε όλες τις γυναίκες άνω των 35 και καθησυχάζαμε τις νεώτερες σε ηλικία. Αυτό τελικά είχε σαν αποτέλεσμα τα περισσότερα μωρά με σύνδρομο Down να γεννιούνται πλέον από νέες, ανύποπτες μητέρες. Η διάκριση σε άνω και κάτω των 35 δεν σημαίνει ότι μετά τα 35 ο κίνδυνος αυξάνεται απότομα, κάτι τέτοιο δεν ισχύει ιατρικά. Ό λόγος αυτού του διαχωρισμού ήταν ότι στα 35 ο κίνδυνος για Down είναι 1 στα 350, όσος και ο κίνδυνος αποβολής από αμνιοπαρακέντηση. Επομένως, οι άνω των 35 μητέρες θεωρητικά αξίζει να ‘ρισκάρουν’ μία αμνιοπαρακέντηση αφού ο κίνδυνος της επέμβασης θα είναι μικρότερος του κινδύνου να πάσχει το μωρό.

Ο προληπτικός έλεγχος (screening test) με την αυχενική διαφάνεια και τον ορμονικό προσδιορισμό ήρθε να δώσει μία μη επεμβατική εναλλακτική και ταυτόχρονα κατήργησε το τεχνητό όριο των 35. Το screening αυτό είναι εξίσου ευαίσθητο σε όλες τις ηλικίες, άρα δεν πρέπει να προσφέρεται μόνο στις νέες γυναίκες και να το στερούνται οι μεγαλύτερες. Η ευαισθησία του είναι μεγάλη καθώς μεγάλες διεθνείς μελέτες αποδεικνύουν ότι αν το εφαρμόσουμε σωστά και κάνουμε αμνιοπαρακέντηση μόνο όταν ο τελικός κίνδυνος είναι 1 στα 350 ή μεγαλύτερος, θα ανιχνεύσουμε το 90% περίπου των μωρών με σύνδρομο Down και θα αποφύγουμε έτσι πολλές περιττές αμνιοπαρακεντήσεις.

Το σημαντικό βέβαια είναι να μετρηθεί σωστά η αυχενική διαφάνεια. Αυτό δεν είναι αυτονόητο, το εύρος της είναι συνήθως 1 με 2 χιλιοστά και ένα λάθος δεκάτων του χιλιοστού αλλάζει δραματικά τον τελικό κίνδυνο. Η σωστή μέτρηση θέλει το μωρό σε τέλεια θέση προφίλ και να μην ακουμπά ο αυχένας του στον πλακούντα. Αυτό εξαρτάται από την τύχη και τα κέφια του μωρού μας και η εξέταση μπορεί να διαρκέσει από 10 λεπτά ως και μία ώρα. Ο υπερηχογραφιστής οφείλει να έχει εμπειρία πολλών εκατοντάδων τέτοιων υπερήχων, να έχει πιστοποιηθεί η ικανότητα του από το Fetal Medicine Foundation, το διεθνή οργανισμό που, με έδρα το Λονδίνο, έχει ευθύνη για τη σωστή εκπαίδευση και διάδοση της τεχνικής. Επιπλέον βέβαια πρέπει να έχει υπομονή και επιμονή να περιμένει το μωρό να πάρει την κατάλληλη θέση.

Πιστοποίηση υπερήχου αυχενικής διαφάνειας

Πιστοποίηση υπερήχου αυχενικής διαφάνειας

Το δύσκολο μερικές φορές είναι το κάθε ζευγάρι να αποφασίσει ποιος κίνδυνος θεωρείται αποδεκτός και ποιος ανησυχητικός. Όπως είπαμε, το τεστ επισήμως θεωρείται παθολογικό όταν ο κίνδυνος είναι χειρότερος του 1 στα 350, κατ’ άλλους στο 1 στα 300. Υπάρχουν ζευγάρια όμως που δε δέχονται ούτε ένα στο εκατομμύριο την πιθανότητα τέτοιας διάγνωσης και άλλα πάλι που το ίδιο σθεναρά τρέμουν την ιδέα μιας αποβολής ενός μωρού υγιούς ή και πάσχοντος ακόμα. Εδώ είναι που θα συζητήσουμε και θα συμφωνήσουμε αφού εξηγήσουμε όλα τα δεδομένα ξανά και ξανά –δεν είμαστε μαθηματικοί και όλα αυτά τα δεδομένα συχνά κάνουν γιατρούς και ασθενείς να ξύνουν το κεφάλι τους.

Πρόσφατη εξέλιξη αποτελεί η εξέταση αίματος της μητέρας και ο έλεγχος εμβρυικού DNA. Φαίνεται ότι είναι πολύ αξιόπιστη και κάποια στιγμή θα εξαλείψει την ανάγκη για αμνιοπαρακέντηση. Το πρόβλημα που έχει είναι ότι αποτελεί πρόσφατο επίτευγμα, άρα η τεκμηρίωση του έχει βασιστεί σε μικρές σειρές ασθενών. Επίσης φαίνεται ότι έχει αρκετά ψευδώς παθολογικά αποτελέσματα, δηλαδή βγάζει αποτέλεσμα για σύνδρομο Down, μας αναγκάζει να κάνουμε αμνιοπαρακέντηση αλλά τελικά αυτή δείχνει ότι το μωρό είναι υγιές. Πάντως φαίνεται να έχει εξαιρετική ευαισθησία σαν εξέταση, δηλαδή αν υπάρχει έμβρυο με σύνδρομο Down θα το βρει- δεν έχει ψευδώς φυσιολογικά.
Πάνω απ’ όλα, χαρείτε το υπέρηχο, το μωρό είναι σχηματισμένο, γεμίζει την οθόνη, και είναι απόλαυση να το παρακολουθήσετε. Ακόμα και αν το αποτέλεσμα είναι οριακό και αρχίσουμε να κουβεντιάζουμε με μαθηματικούς όρους, μην πελαγώνετε. Να θυμάστε πως ό,τι και να αποφασίσουμε, η στατιστική είναι με το μέρος μας, είναι στατιστικά απίθανο να πάσχει το μωρό μας όπως και είναι επίσης απίθανο η αμνιοπαρακέντηση να προκαλέσει επιπλοκές.

Αλέξανδρος Καλογερόπουλος

Πιστοποίηση μαιευτικού υπερήχου / Obstetric Ultrasound Accreditation by the Fetal Medicine Foundation

Πιστοποίηση μαιευτικού υπερήχου / Obstetric Ultrasound Accreditation by the Fetal Medicine Foundation

Εν μέσω θερμού θέρους και capital controls, η επιστήμη οφείλει να μην επηρεάζεται από ανάλογες αναταράξεις. Καιρός λοιπόν για απολογισμό της προσωπικής επιστημονικής μου εξέλιξης με όρους αγγλικούς όπως appraisal και revalidation. Aπό την αρχή του χρόνου με σειρά “δοκιμασιών”- συμμετοχή σε δύο παγκόσμια συνέδρια σε Αγγλία και Ελλάδα, με αποστολή logbooks, online tests και practical examination κατοχύρωσα εκ νέου το competence δηλαδή την πιστοποίηση εκτέλεσης και ερμηνείας σε όλο το φάσμα του μαιευτικού υπερήχου. Αυχενική διαφάνεια, βήτα επιπέδου, έλεγχος τραχήλου, μελέτες Doppler, με ικανοποίηση δηλώνω ότι καλύφθηκε η πλήρης γκάμα μαιευτικής παρακολούθησης. Πιστοποιούσα αρχή η πλέον αρμόδια σε παγκόσμιο επίπεδο, η Fetal Medicine Foundation με έδρα το Λονδίνο. Συνεχίζω δε ακάθεκτος προς περαιτέρω πιστοποίηση, πλεόν προς την υπερηχογραφική εκτίμηση της καρδιάς του εμβρύου και έγκαιρης διάγνωσης ανωμαλιών με την συμπλήρωση σχετικών απαιτητικών courses.
Κατά την Ιπποκράτειο ρήση, ο μέν βίος βραχύς, η δε τέχνη μακρά, η δε κρίσις χαλεπή…
Καλό φθινόπωρο.
Αλέξανδρος Καλογερόπουλος

Πιστοποίηση υπερήχου βήτα επιπέδου

Πιστοποίηση υπερήχου βήτα επιπέδου

 

Πιστοποίηση υπερήχου αυχενικής διαφάνειας

Πιστοποίηση υπερήχου αυχενικής διαφάνειας

 

Πιστοποίηση εκτίμησης τραχήλου

Πιστοποίηση εκτίμησης τραχήλου

 

Πιστοποίηση μαιευτικού υπερήχου Doppler

Πιστοποίηση μαιευτικού υπερήχου Doppler

 

Εκπαίδευση στην ηχωκαρδιογραφία εμβρύου

Εκπαίδευση στην ηχωκαρδιογραφία εμβρύου

Εγκυμοσύνη-Πρακτικός οδηγός

Εγκυμοσύνη-Πρακτικός οδηγός

Εγκυμοσύνη-Πρακτικός Οδηγός

Θα σας συστήσω αυτό το χρήσιμο οδηγό για την εγκυμοσύνη, του οποίου και είχα την επιστημονική επιμέλεια, από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Πιο συνοπτικός από τη Βίβλο της Εγκυμοσύνης και σίγουρα πιο ‘χαριτωμένος’, ισορροπεί αρμονικά μεταξύ του ροζ της ανέμελης κύησης και του νοσοκομειακού λευκού, της υπεύθυνης ιατρικής ενημέρωσης. Παραθέτω το σχόλιο του εκδότη για το βιβλίο και προσυπογράφω

Αλέξανδρος Καλογερόπουλος

 

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Περιμένετε το μωράκι σας! Η πιο σημαντική «περιπέτεια» της ζωής σας μόλις αρχίζει! Το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας είναι ένας αξιόπιστος οδηγός, που θα σας συντροφέψει από τη σύλληψη μέχρι τον τοκετό αλλά και μετά.

Περιλαμβάνει κεφάλαια, μήνα προς μήνα, που παρουσιάζουν την εξέλιξη της εγκυμοσύνης και τα στάδια ανάπτυξης του μωρού. Προσφέρει συμβουλές ώστε η μέλλουσα μαμά να τρέφεται σωστά, να αντιμετωπίζει τα συνήθη συμπτώματα της εγκυμοσύνης και να έχει την απαραίτητη σωματική και ψυχική υγεία, προκειμένου να απολαύσει κάθε στιγμή αυτής της θαυμαστής πορείας.

 Περιέχει «οδηγό επιβίωσης» για τους μελλοντικούς μπαμπάδες, καθώς και όλες τις πρακτικές πληροφορίες που είναι απαραίτητο να γνωρίζουν οι γονείς για να υποδεχτούν το μωράκι τους.

Αιμορραγία μετά τον τοκετό- Εκπαιδευτική Παρουσίαση Ιασώ -Αλ.Καλογερόπουλος

Αιμορραγία μετά τον τοκετό- Εκπαιδευτική Παρουσίαση Ιασώ -Αλ.Καλογερόπουλος

youtube A.KalogeropoulosA.Kalogeropoulos Presentation2

 

Στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Ιασώ για το 2014-15, παρουσίασα μαζί με το συνάδελφο Κο Σπύρο Δημητρόπουλο και την Προϊσταμένη της Αίθουσας Τοκετών Κα Αγγελική Μπέκα τα νεώτερα δεδομένα για την αιμορραγία μετά τον τοκετό.

Η παρουσίαση μου αυτή αποτελεί κατά κάποιο τρόπο φυσική συνέχεια της περσινής “Διαχείρισης του χρόνου στην Επείγουσα Μαιευτική”, δημιουργώντας κατά κάποιο τρόπο μία “παράδοση” παρουσιάσεων μου στην Επείγουσα Μαιευτική Υψηλού Κινδύνου.

Πρόκειται για τον απόλυτο εφιάλτη της μαιευτικής, κύριο αίτιο μητρικής θνησιμότητας και επώδυνη υπενθύμιση ότι ο τοκετός δεν είναι ένα ανέμελο φυσιολογικό γεγονός. Η πρόληψη και η σωστή διαχείριση μειώνει δραματικά τις επιπλοκές και τους θανάτους, απαιτεί όμως εξαιρετικό βαθμό εγρήγορσης του ιατρού και άψογο συντονισμό με το προσωπικό στην Αίθουσα Τοκετών.

Η ομιλία, με εξαίρεση κάποια σημεία, είναι κατανοητή και για τον πολύ κόσμο και σας προτείνω να την παρακολουθήσετε στην επίσημη σελίδα του Ιασώ στο youtube στη θέση

http://www.youtube.com/watch?v=g0eDz5haGFk

και, αν θέλετε να αποφύγετε τις αρχικές εισηγήσεις, κατευθείαν στο

http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=g0eDz5haGFk#t=274

Αλέξανδρος Καλογερόπουλος

Alex Kalogeropoulos

 

 

Ομιλία για τα επείγοντα περιστατικά κατά τον τοκετό και την καισαρική

Ομιλία για τα επείγοντα περιστατικά κατά τον τοκετό και την καισαρική

 

ak iasoΠαρουσίαση από τον Αλέξανδρο Καλογερόπουλο στο Ιασώ (10/1/14) με έμφαση στη σωστή διαχείριση του χρόνου, που είναι συχνά ελάχιστος, στην επείγουσα μαιευτική.

 

ak iaso 2

 

 

 

Θα τη βρείτε στο youtube, στη διεύθυνση:        

https://www.youtube.com/watch?v=0g8vT8qXMPw&feature=youtu.be

ak iaso 3

Επισκληρίδιος και τοκετός

Επισκληρίδιος και τοκετός

 
Feb. 16, 2005 — Epidural analgesia does not increase rate of cesarean delivery and provides better analgesia with shorter labor than does systemic opioid analgesia, according to the results of a randomized trial published in the Feb. 17 issue of the New England Journal of Medicine. The editorialist suggests that this type of analgesia should be provided to women who desire it.
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> 
 
Λίγα λόγια για την επισκληρίδιο καθώς τόσα χρόνια μετά την καθιέρωση της στο χώρο της μαιευτικής αναλγησίας, με τεκμηριωμένη ασφάλεια και αποτελεσματικότητα, παραμένει άγνωστη ως μέθοδος και αντιμετωπίζεται με καχυποψία. Παρουσιάζω τα κύρια σημεία στα ελληνικά συνοδεύοντας τα με επιστημονική τεκμηρίωση στα αγγλικά από πρόσφατα άρθρα της ιατρικής βιβλιογραφίας με κυριότερο ένα άριστο review δημοσιευμένο στο  Medscape Reference: Labor and Delivery, Analgesia, Regional and Local Author: Hemant K Satpathy, MD; Chief Editor: Alex Macario, MD, MBA/ Updated: May 9, 2011, στην ιστοσελίδα: http://emedicine.medscape.com/article/149337-overview#a01
Περιγράφω όλα τα πλεονεκτήματα αλλά και όλες τις επιπλοκές, ακόμα και τις πλέον σπάνιες.
……………………………………………………………………………………………………………………………….
 
Η επισκληρίδιος είναι η αποτελεσματικότερη μέθοδος αναλγησίας στον τοκετό.
 
 Epidural analgesia is the most effective form of pain relief in labor[16, 17, 18, 19, 20, 21] and is used by most laboring women in United States.[22]
 
Η επισκληρίδιος δεν αυξάνει την πιθανότητα καισαρικής.
 
 The rate of cesarean delivery remains unchanged.[51]
 
 Δεν βλάπτει το μωρό, αντιθέτως σε συνθήκες επείγουσας καισαρικής του κάνει καλό.
 
 Infant outcome: No difference is observed in 5-minute Apgar score < 7.  No difference is observed in cord blood pH level.
Besides providing analgesia in labor, regional analgesia may facilitate atraumatic vaginal delivery of twins, preterm neonates, and neonates with breech presentation. General Anesthesia Increases Adverse Outcomes in Urgent Cesarean Delivery CME News Author: Ricki Lewis, PhD CME Author: Laurie Barclay, MD CME Released: 07/05/2012; Valid for credit through 07/05/2013
Babies exposed to GA during urgent delivery by cesarean delivery are more likely to experience adverse outcomes than those exposed only to RA, according to a study published online June 8 in the Australian and New Zealand Journal of Obstetrics and Gynaecology.

 Past studies have indicated that RA is safer for the mother than GA, but anesthesiologists must consider the benefit of GA in shortening labor, the authors write. This study indicates that RA is associated with better outcomes for the neonate, and therefore may be less risky than GA for this reason.

Μπορεί να προκαλέσει παροδική υπόταση στη έγκυο.
 
 Cardiovascular toxicity may include hypertension, tachycardia, cardiac arrhythmia, cardiac arrest, or (commonly) hypotension.
Hypotension, a common complication, develops soon after injection of local anesthetics. Because of the speed of the onset of regional block, it is seen more often with spinal block (25-67%) than with epidural block (8.5-9% in women with prior hydration or fluid bolus; 28-31% in women without prehydration).[21, 31, 32, 33, 34] In patients with diminished intravascular volume (eg, preeclampsia, antepartum bleeding, dehydration) regional block is more highly associated with hypotension. Use of opioids alone usually does not produce hypotension. Recent use of ultra low dose of local anesthetics has lowered the incidence of hypotension.[35]
 
Βοηθάει την αιμοδυναμική ισορροπία της εγκύου με προεκλαμψία ή άλλες ιατρικές επιπλοκές.
 
It also helps control blood pressure in women with preeclampsia by alleviating labor pain, and it blunts the hemodynamic effects of uterine contractions and the associated pain response in patients with other medical complications.
 
Μπορεί να γίνει νωρίς στον τοκετό χωρίς αυτό να επηρεάσει την εξέλιξη του.
 
Delaying the administration of epidural analgesia until labor is well established is reasonable. However, withholding analgesia until the patient has achieved an arbitrary cervical dilatation during the first stage of labor is unnecessary. In fact, timing of epidural placement has no effect on cesarean rate, fetal malposition, or forceps delivery.[27, 28]
 
Ο παροδικός πονοκέφαλος μετά την επισκληρίδιο είναι η πιο συνηθισμένη επιπλοκή, σε ποσοστό 2-3%.
 
Postdural puncture headache (PDPH) most likely results from cerebral vasodilatation or from the traction of cranial structures due to leakage of cerebrospinal fluid from the site of dural puncture. It occurs with similar frequency with each method of analgesia (spinal block, 1.5-3%; epidural block, 2%; combined spinal/epidural [CSE], 1-2.8%).
 
Μπορεί να προκαλέσει παροδική κατακράτηση ούρων και επίσχεση.
 
Urinary retention during labor is not uncommon, but it appears to be more likely with regional analgesia.[58] Patients in labor and postpartum should be observed for possible bladder distension, particularly when associated with suprapubic pain during uterine contraction. Urinary retention during labor is treated with catheterization
 
Ο παροδικός πυρετός αποτελεί μια επίσης επιπλοκή της επισκληριδίου.
  • Fever, in association with epidurals,[53, 54]is seen more often in nulliparous women (19% of nulliparous women, 1% of multiparous women).[55]
    The incidence is nearly 24% per some studies.[55]
    The odds ratio of fever incidence is 5.6. The association of fever with epidural analgesia is complex. Some authors attribute it to placental infection, whereas others believe it to be noninfectious.  
  • Both randomized and observational studies have demonstrated that the neonates of women who received epidural analgesia are more likely to be evaluated and treated with antibiotics because of concern about infection.
    [56]
     From Medscape Education Clinical Briefs
  • Epidural Anesthesia Does Not Increase Maternal Temperature During Labor CME News Author: Lara C. Pullen, PhD
    CME Author: Charles P. Vega, MD CME Released: 08/07/2012; Valid for credit through 08/07/2013
Ο κνησμός, η ναυτία και ο εμετός είναι επίσης επιπλοκές της επισκληριδίου.
  • Pruritus is a commonly seen with regional opioid administration. It is more likely to occur with spinal or CSE block (41-85%) than with epidural block alone (1.3-26%).
    • The etiology appears to be modulation of nociceptive reception, not histamine release. Thus, treatment with antihistamines such as diphenhydramine is not indicated, although antihistamines are often used for soporific effects.
  • Nausea and vomiting occur commonly in laboring patients as an accompaniment of visceral pain.
    • Neuroaxial analgesia block effectively diminishes or eliminates this visceral pain but can also precipitate nausea and vomiting. The mechanism is a decrease in blood pressure affecting the area postrema in the medulla or the cephalad spread of opioids to chemoreceptor trigger zone.
 Η επισκληρίδιος μπορεί να προκαλέσει παροδική βραδυκαρδία στο έμβρυο.
  • Fetal bradycardia occurs in 8% of cases.
    • Fetal bradycardia after induction of regional analgesia may result from decreased cardiac output, decreased uterine perfusion, or uterine tetany caused by maternal hypotension.[52]
       
Προοπτικές μελέτες δείχνουν ότι η επισκληρίδιος δεν αυξάνει την πιθανότητα για χρόνιο πόνο στη μέση
    • Chronic back pain has been shown to be associated with epidural analgesia in retrospective studies.[41] On the contrary, prospective cohort studies and one small, randomized controlled trial have found no significant association.[42, 43, 44, 45, 46, 47, 48]
    • Local tenderness at the site of epidural or spinal placement and transient backache are relatively common, particularly if placement of the block was difficult. This usually clears within several days to 3 weeks and may be related to superficial irritation of the skin or periosteal irritation or damage.
    • Postpartum backache may also be related to hormonal changes, softening of maternal ligaments, and mechanical changes (eg, exaggerated lumber lordosis, maternal weight gain).
    • Although short-term back pain is common, it does not appear to be related to the use of regional analgesia. Similarly, no causal relationship exists between the use of epidural analgesia and the development of long-term postpartum backache.
Η επισκληρίδιος καθυστερεί κατά 30 λεπτά το πρώτο στάδιο (μέχρι την τελεία διαστολή) και κατά 15 λεπτά το δεύτερο στάδιο του τοκετού, αυξάνοντας έτσι σε μικρό βαθμό την πιθανότητα χρήσης εμβρυουλκίας.
  • Labor is slightly prolonged with epidural analgesia.[16, 21, 49, 50]
    • The first stage is prolonged by nearly 30 minutes, and the second stage by 15 minutes.
    • The prolongation of the second stage of labor increases the need for instrumental delivery (odds ratio [OR], 2.1).
      [51]
      However, the reason for this increase with epidural remains unexplained. The most likely explanations include motor blockade preventing the mother from pushing, a lower threshold for instrumental delivery, and an association of higher frequency of persistent occipitoposterior presentation.
      [2]
      The rate of cesarean delivery remains unchanged.[51]
Η επισκληρίδιος δεν επηρεάζει αρνητικά τη γαλακτοφορία και το θηλασμό.
  • Breastfeeding success does not depend on the use of regional analgesia.[3, 57]
Μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα από το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα, όπως ζάλη, εμβοές, μεταλλική γεύση, μούδιασμα της γλώσσας και του στόματος, ψευδή ομιλία, παράξενη συμπεριφορά, διέγερση, απώλεια συνείδησης, ευτυχώς σπανιότατα και παροδικά.
  • Central nervous system toxicity may include dizziness, tinnitus, metallic taste, numbness of tongue and mouth, slurred speech, bizarre behavior, muscle fasciculation and excitation, convulsion, or loss of consciousness.
Μπορεί να αποτύχει σαν μέθοδος και η επίτοκος να συνεχίζει να πονάει σε ποσοστό 2-5%.
  • Inadequate or failed block happens more often with epidural than spinal block. The failure rate is as high as 2-5%. In 10-15% of cases, the pain relief is incomplete.[59] The high failure rate may be related to the inexperience of practitioners or rapid progression of labor.
Μπορεί επίσης να προκαλέσει αναλγησία σε μεγαλύτερη έκταση, βάθος και διάρκεια και το μούδιασμα να αργήσει να υποχωρήσει.
  • Dense or prolonged epidural block can occur rarely after long continuous infusions or repeated bolus dosing.
    • The increasing use of dilute local anesthetics has decreased the incidence of prolonged or dense block. The resulting significant motor blockade can be bothersome to the patient and the nursing staff. This may also make the voluntary maternal expulsive efforts more difficult during the second stage of labor and lead to prolonged epidural blocks in the postpartum period, particularly if epinephrine is added to the anesthetic solution.
References
  1. Hawkins JL, Beaty BR, Gibbs CP. Update on U.S. OB anesthesia practice. American Society of Anesthesiologists 1999 annual meeting. Dallas, Texas, USA. October 9-13, 1999. Anesthesiology. 1999;91(3A Suppl):A1060 abstract.
  2. ACOG Committee Opinion number 269 February 2002. Analgesia and cesarean delivery rates. American College of Obstetricians and Gynecologists. Obstet Gynecol. Feb 2002;99(2):369-70. [Medline].
  3. Goetzl LM. ACOG Practice Bulletin. Clinical Management Guidelines for Obstetrician-Gynecologists Number 36, July 2002. Obstetric analgesial and anesthesia. Obstet Gynecol. Jul 2002;100(1):177-91. [Medline].
  4. Report of the National High Blood Pressure Education Program Working Group on High Blood Pressure in Pregnancy. Am J Obstet Gynecol. Jul 2000;183(1):S1-S22. [Medline].
  5. Beilin Y, Zahn J, Comerford M. Safe epidural analgesia in thirty parturients with platelet counts between 69,000 and 98,000 mm(-3). Anesth Analg. Aug 1997;85(2):385-8. [Medline].
  6. Sharma SK, Philip J, Whitten CW, et al. Assessment of changes in coagulation in parturients with preeclampsia using thromboelastography. Anesthesiology. Feb 1999;90(2):385-90. [Medline].
  7. Rasmus KT, Rottman RL, Kotelko DM, et al. Unrecognized thrombocytopenia and regional anesthesia in parturients: a retrospective review. Obstet Gynecol. Jun 1989;73(6):943-6. [Medline].
  8. Horlocker TT, Wedel DJ, Benzon H, et al. Regional anesthesia in the anticoagulated patient: defining the risks (the second ASRA Consensus Conference on Neuraxial Anesthesia and Anticoagulation). Reg Anesth Pain Med. May-Jun 2003;28(3):172-97. [Medline].
  9. Albright GA. Cardiac arrest following regional anesthesia with etidocaine or bupivacaine. Anesthesiology. Oct 1979;51(4):285-7. [Medline].
  10. Aberg G. Toxicological and local anaesthetic effects of optically active isomers of two local anaesthetic compounds. Acta Pharmacol Toxicol (Copenh). 1972;31(4):273-86. [Medline].
  11. Capogna G, Celleno D, Fusco P, et al. Relative potencies of bupivacaine and ropivacaine for analgesia in labour. Br J Anaesth. Mar 1999;82(3):371-3. [Medline].
  12. Polley LS, Columb MO, Naughton NN, et al. Relative analgesic potencies of ropivacaine and bupivacaine for epidural analgesia in labor: implications for therapeutic indexes. Anesthesiology. Apr 1999;90(4):944-50. [Medline].
  13. Zaric D, Christiansen C, Pace NL, et al. Transient neurologic symptoms after spinal anesthesia with lidocaine versus other local anesthetics: a systematic review of randomized, controlled trials. Anesth Analg. Jun 2005;100(6):1811-6. [Medline].
  14. Calimaran AL, Strauss-Hoder TP, Wang WY, et al. The effect of epidural test dose on motor function after a combined spinal-epidural technique for labor analgesia. Anesth Analg. Apr 2003;96(4):1167-72, table of contents. [Medline].
  15. Practice guidelines for obstetric anesthesia: an updated report by the American Society of Anesthesiologists Task Force on Obstetric Anesthesia. Anesthesiology. Apr 2007;106(4):843-63. [Medline].
  16. Ramin SM, Gambling DR, Lucas MJ, et al. Randomized trial of epidural versus intravenous analgesia during labor. Obstet Gynecol. Nov 1995;86(5):783-9. [Medline].
  17. Thorp JA, Hu DH, Albin RM, et al. The effect of intrapartum epidural analgesia on nulliparous labor: a randomized, controlled, prospective trial. Am J Obstet Gynecol. Oct 1993;169(4):851-8. [Medline].
  18. Chestnut DH, McGrath JM, Vincent RD Jr, et al. Does early administration of epidural analgesia affect obstetric outcome in nulliparous women who are in spontaneous labor?. Anesthesiology. 1994;80:1993-2000.
  19. Chestnut DH, Vincent RD Jr, McGrath JM, et al. Does early administration of epidural analgesia affect obstetric outcome in nulliparous women who are receiving intravenous oxytocin?. Anesthesiology. Jun 1994;80(6):1193-200. [Medline].
  20. Bofill JA, Vincent RD, Ross EL, et al. Nulliparous active labor, epidural analgesia, and cesarean delivery for dystocia. Am J Obstet Gynecol. Dec 1997;177(6):1465-70. [Medline].
  21. Sharma SK, Sidawi JE, Ramin SM, et al. Cesarean delivery: a randomized trial of epidural versus patient-controlled meperidine analgesia during labor. Anesthesiology. Sep 1997;87(3):487-94. [Medline].
  22. Hawkins JL, Gibbs CP, Orleans M, et al. Obstetric anesthesia work force survey, 1981 versus 1992. Anesthesiology. Jul 1997;87(1):135-43. [Medline].
  23. Ledin Eriksson S, Gentele C, Olofsson CH. PCEA compared to continuous epidural infusion in an ultra-low-dose regimen for labor pain relief: a randomized study. Acta Anaesthesiol Scand. Oct 2003;47(9):1085-90. [Medline].
  24. van der Vyver M, Halpern S, Joseph G. Patient-controlled epidural analgesia versus continuous infusion for labour analgesia: a meta-analysis. Br J Anaesth. Sep 2002;89(3):459-65. [Medline].
  25. Pickering AE, Parry MG, Ousta B, et al. Effect of combined spinal-epidural ambulatory labor analgesia on balance. Anesthesiology. Aug 1999;91(2):436-41. [Medline].
  26. Cohen SE, Yeh JY, Riley ET, et al. Walking with labor epidural analgesia: the impact of bupivacaine concentration and a lidocaine-epinephrine test dose. Anesthesiology. Feb 2000;92(2):387-92. [Medline].
  27. [Best Evidence] Wong CA, Scavone BM, Peaceman AM, et al. The risk of cesarean delivery with neuraxial analgesia given early versus late in labor. N Engl J Med. Feb 17 2005;352(7):655-65. [Medline].
  28. [Best Evidence] Ohel G, Gonen R, Vaida S, et al. Early versus late initiation of epidural analgesia in labor: does it increase the risk of cesarean section? A randomized trial. Am J Obstet Gynecol. Mar 2006;194(3):600-5. [Medline].
  29. Roberts CL, Torvaldsen S, Cameron CA, et al. Delayed versus early pushing in women with epidural analgesia: a systematic review and meta-analysis. BJOG. Dec 2004;111(12):1333-40. [Medline].
  30. Jaime F, Mandell GL, Vallejo MC, et al. Uniport soft-tip, open-ended catheters versus multiport firm-tipped close-ended catheters for epidural labor analgesia: a quality assurance study. J Clin Anesth. Mar 2000;12(2):89-93. [Medline].
  31. Vercauteren MP, Coppejans HC, Hoffmann VH, et al. Prevention of hypotension by a single 5-mg dose of ephedrine during small-dose spinal anesthesia in prehydrated cesarean delivery patients. Anesth Analg. Feb 2000;90(2):324-7. [Medline].
  32. Park GE, Hauch MA, Curlin F, et al. The effects of varying volumes of crystalloid administration before cesarean delivery on maternal hemodynamics and colloid osmotic pressure. Anesth Analg. Aug 1996;83(2):299-303. [Medline].
  33. Fong J, Gurewitsch ED, Press RA, et al. Prevention of maternal hypotension by epidural administration of ephedrine sulfate during lumbar epidural anesthesia for cesarean section. Am J Obstet Gynecol. Oct 1996;175(4 Pt 1):985-90. [Medline].
  34. Brizgys RV, Dailey PA, Shnider SM, et al. The incidence and neonatal effects of maternal hypotension during epidural anesthesia for cesarean section. Anesthesiology. Nov 1987;67(5):782-6. [Medline].
  35. Breen TW, Shapiro T, Glass B, et al. Epidural anesthesia for labor in an ambulatory patient. Anesth Analg. Nov 1993;77(5):919-24. [Medline].
  36. Norris MC, Grieco WM, Borkowski M, et al. Complications of labor analgesia: epidural versus combined spinal epidural techniques. Anesth Analg. Sep 1994;79(3):529-37. [Medline].
  37. Norris MC, Leighton BL, DeSimone CA. Needle bevel direction and headache after inadvertent dural puncture. Anesthesiology. May 1989;70(5):729-31. [Medline].
  38. Vallejo MC, Mandell GL, Sabo DP, et al. Postdural puncture headache: a randomized comparison of five spinal needles in obstetric patients. Anesth Analg. Oct 2000;91(4):916-20. [Medline].
  39. Duffy PJ, Crosby ET. The epidural blood patch. Resolving the controversies. Can J Anaesth. Sep 1999;46(9):878-86. [Medline].
  40. Safa-Tisseront V, Thormann F, Malassine P, et al. Effectiveness of epidural blood patch in the management of post-dural puncture headache. Anesthesiology. Aug 2001;95(2):334-9. [Medline].
  41. MacArthur C, Lewis M, Knox EG, et al. Epidural anaesthesia and long term backache after childbirth. BMJ. Jul 7 1990;301(6742):9-12. [Medline].
  42. Breen TW, Ransil BJ, Groves PA, et al. Factors associated with back pain after childbirth. Anesthesiology. Jul 1994;81(1):29-34. [Medline].
  43. Russell R, Dundas R, Reynolds F. Long term backache after childbirth: prospective search for causative factors. BMJ. Jun 1 1996;312(7043):1384-8. [Medline].
  44. Macarthur A, Macarthur C, Weeks S. Epidural anaesthesia and low back pain after delivery: a prospective cohort study. BMJ. Nov 18 1995;311(7016):1336-9. [Medline].
  45. Macarthur AJ, Macarthur C, Weeks SK. Is epidural anesthesia in labor associated with chronic low back pain? A prospective cohort study. Anesth Analg. Nov 1997;85(5):1066-70. [Medline].
  46. Howell CJ, Kidd C, Roberts W, et al. A randomised controlled trial of epidural compared with non-epidural analgesia in labour. BJOG. Jan 2001;108(1):27-33. [Medline].
  47. Howell CJ, Dean T, Lucking L, et al. Randomised study of long term outcome after epidural versus non-epidural analgesia during labour. BMJ. Aug 17 2002;325(7360):357. [Medline].
  48. Loughnan BA, Carli F, Romney M, et al. Epidural analgesia and backache: a randomized controlled comparison with intramuscular meperidine for analgesia during labour. Br J Anaesth. Sep 2002;89(3):466-72. [Medline].
  49. Gambling DR, Sharma SK, Ramin SM, et al. A randomized study of combined spinal-epidural analgesia versus intravenous meperidine during labor: impact on cesarean delivery rate. Anesthesiology. Dec 1998;89(6):1336-44. [Medline].
  50. Halpern SH, Leighton BL, Ohlsson A, et al. Effect of epidural vs parenteral opioid analgesia on the progress of labor: a meta-analysis. JAMA. Dec 23-30 1998;280(24):2105-10. [Medline].
  51. Anim-Somuah M, Smyth R, Howell C. Epidural versus non-epidural or no analgesia in labour. Cochrane Database Syst Rev. Oct 19 2005;CD000331. [Medline].
  52. Kreiser D, Katorza E, Seidman DS, et al. The effect of ephedrine on intrapartum fetal heart rate after epidural analgesia. Obstet Gynecol. Dec 2004;104(6):1277-81. [Medline].
  53. Fusi L, Steer PJ, Maresh MJ, et al. Maternal pyrexia associated with the use of epidural analgesia in labour. Lancet. Jun 3 1989;1(8649):1250-2. [Medline].
  54. Camann WR, Hortvet LA, Hughes N, et al. Maternal temperature regulation during extradural analgesia for labour. Br J Anaesth. Nov 1991;67(5):565-8. [Medline].
  55. Philip J, Alexander JM, Sharma SK, et al. Epidural analgesia during labor and maternal fever. Anesthesiology. May 1999;90(5):1271-5. [Medline].
  56. Lieberman E, Lang JM, Frigoletto F Jr, et al. Epidural analgesia, intrapartum fever, and neonatal sepsis evaluation. Pediatrics. Mar 1997;99(3):415-9. [Medline].
  57. Beilin Y, Bodian CA, Weiser J, et al. Effect of labor epidural analgesia with and without fentanyl on infant breast-feeding: a prospective, randomized, double-blind study. Anesthesiology. Dec 2005;103(6):1211-7. [Medline].
  58. Mayberry LJ, Clemmens D, De A. Epidural analgesia side effects, co-interventions, and care of women during childbirth: a systematic review. Am J Obstet Gynecol. May 2002;186(5 Suppl Nature):S81-93. [Medline].
  59. Beilin Y, Zahn J, Bernstein HH, et al. Treatment of incomplete analgesia after placement of an epidural catheter and administration of local anesthetic for women in labor. Anesthesiology. Jun 1998;88(6):1502-6. [Medline].
  60. Goetzl LM. ACOG Practice Bulletin. Clinical Management Guidelines for Obstetrician-Gynecologists Number 36, July 2002. Obstetric analgesial and anesthesia. Obstet Gynecol. Jul 2002;100(1):177-91. [Medline].

Βιταμίνη D και εγκυμοσύνη

Βιταμίνη D και εγκυμοσύνη

Βιταμίνη D και εγκυμοσύνη

Η βιταμίνη D προσλαμβάνεται από τις τροφές, πλούσια πηγή είναι τα λιπαρά ψάρια (σολομός, ρέγγες, σαρδέλες) και τα αυγά, κύρια όμως πηγή είναι η παραγωγή από το ανθρώπινο σώμα, μέσω της πρόσληψης υπεριώδους ηλιακής ακτινοβολίας από το δέρμα.

Είναι γεγονός ότι μεγάλο μέρος του πληθυσμού έχει χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D παρόλο που ζούμε σε χώρα με ήλιο. Μεγαλύτερο κίνδυνο έχουν οι παχύσαρκες γυναίκες, οι χορτοφάγοι, αυτές με σκούρο μελαχρινό δέρμα, όσες δεν εκτίθενται στον ήλιο ή μόνιμα βάζουν αντηλιακό με υψηλό δείκτη προστασίας.

Επαρκή επίπεδα της βιταμίνης βοηθούν στη σωστή οστική ανάπτυξη του βρέφους και μειώνει τον κίνδυνο άσθματος και διαβήτη στην παιδική ηλικία.

Πληθώρα πρόσφατων μελετών περιγράφουν μείωση του κινδύνου πρόωρου τοκετού, υπέρτασης και προεκλαμψίας, διαβήτη κύησης, αυτισμού του παιδιού:

Vitamin D Deficiency in Pregnancy Linked to Low Birth Weight Vitamin D levels in early pregnancy are closely related to birth weight, head circumference, and ponderal index, but not placental growth, in term infants.   News, Medscape Medical News, December 2012

Maternal Serum Levels of 25-Hydroxy-Vitamin D During Pregnancy and Risk of Type 1 Diabetes in the OffspringDo higher maternal vitamin D levels protect children from developing type 1 diabetes? … 1 diabetes after intake of vitamin D supplements during … Journal Article, Diabetes, January 2012

More Evidence Vitamin D May Reduce Autism Risk… in the US living in states with higher levels of UVB exposure are much less likely to develop autism than those living in states with lower UVB levels.   News, Medscape Medical News, December 2012

 

Το Βρετανικό Κολέγιο Μαιευτήρων Γυναικολόγων προτείνει επίσημα την κάλυψη του πληθυσμού με μικρή δόση βιταμίνης D:

www.rcog.org.uk/files/rcog-corp/SACPaper16VitaminSupplementation.pdf

http://www.rcog.org.uk/what-we-do/campaigning-and-opinions/statement/rcog-statement-vitamin-d-supplementation-pregnant-wome

Το Αμερικανικό Κολέγιο Μαιευτήρων Γυναικολόγων είναι σαφώς πιο επιφυλακτικό.

Δεν προτείνει ακόμα τη συνταγογράφηση βιταμίνης σε όλες τις εγκύους ούτε έλεγχο των επιπέδων στο αίμα, παρά μόνο στις ομάδες υψηλού κινδύνου. Οι συνιστώμενες δόσεις χορήγησης είναι 1000-2000 μονάδες την ημέρα και σίγουρα όχι μεγαλύτερη.

http://journals.lww.com/greenjournal/Citation/2011/07000/Committee_Opinion_No__495__Vitamin_D__Screening.32.aspx

Η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας ακόμα πιο επιφυλακτική πρόσφατα ανακοίνωσε ότι δε φαίνεται να υπάρχει ευεργετικός ρόλος για την προεκλαμψία και το διαβήτη κύησης:

http://www.who.int/elena/titles/vitamind_pregnancy/en/index.html

…και, για πολύ ψαγμένους, η Βιβλιοθήκη Cochrane, το Ευαγγέλιο ημών των ιατρών για τις αξιόλογες μελέτες και τα αξιόπιστα συμπεράσματα, σε ανάλυση της βιβλιογραφίας αναφέρει ότι καμία ευνοϊκή δράση δεν έχει αποδειχθεί:

http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/14651858.CD008873.pub2/abstract;jsessionid=3B695F5B00CE4F9EFE36124C3E5AADAC.d02t03

 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

  • Προφανώς υπάρχει αυξημένη ανάγκη πρόσληψης στην κύηση και υφίσταται κάποια ευεργετική δράση για την έγκυο και το έμβρυο
  • Μπορείτε άνετα να παίρνετε τη χαμηλή δόση των 600 μονάδων που υπάρχουν στα συνήθη βιταμινούχα σκευάσματα.
  • Αν ανήκετε σε ομάδα κινδύνου, ελέγχουμε τα επίπεδα στο αίμα (25υδροξυ-βιταμίνη D) και άφοβα δίνουμε μεγαλύτερη δόση για να διορθώσουμε το έλλειμμα.
  • Προφανώς η βιταμίνη D δεν είναι πανάκεια, μην πανικοβάλλεστε αν τυχόν δεν πήρατε στην εγκυμοσύνη σας και μην ξεχνάτε ότι δυστυχώς στην ιατρική υπάρχουν παροδικές «μόδες» και παράλληλα αναπτυσσόμενες βιομηχανίες εξετάσεων και φαρμάκων. Περιμένουμε περισσότερες μελέτες και επίσημη τεκμηρίωση από τα επίσημα κέντρα λήψης αποφάσεων και δεν κάνουμε βιαστικές κινήσεις, ειδικά στο ευαίσθητο κεφάλαιο τη εγκυμοσύνης.

Η Βίβλος της Εγκυμοσύνης, ένας πλήρης οδηγός

Η Βίβλος της Εγκυμοσύνης, ένας πλήρης οδηγός

Η ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ

Χρήσιμο και φιλικό προς τον αναγνώστη βιβλίο, τόσο πλήρες και ολοκληρωμένο που του αξίζει το πομπώδες όνομα “Βίβλος”. Απόλαυσα την επιστημονική του επιμέλεια αν και χρειάστηκε να προσαρμόσω αρκετά κεφάλαια από την αγγλική στην ελληνική πραγματικότητα. Προφανώς το συστήνω ανεπιφύλακτα και το προσφέρω στις έγκυες που επισκέπτονται το ιατρείο μας. Ας το διαφημίσω λοιπόν κι εγώ με τη σειρά μου αν και έχει τα τελευταία χρόνια εισπράξει εξαιρετικές κριτικές. Σας παραπέμπω στην ιστοσελίδα του εκδότη και τα σχετικά σχόλια των αναγνωστριών:

http://www.psichogios.gr/site/Books/show?cid=22014

Ένας πλήρης και λεπτομερής οδηγός για το πιο σημαντικό γεγονός στη ζωή μιας γυναίκας! Συμπυκνώνοντας την πείρα μιας ομάδας ειδικών υπό την καθοδήγηση ενός μαιευτήρα, το βιβλίο αυτό περιλαμβάνει αξιόπιστες συμβουλές για όλα τα θέματα της εγκυμοσύνης, από την προγεννητική φροντίδα μέχρι τις ανάγκες του νεογέννητου, τρισδιάστατες φωτογραφίες που απεικονίζουν την ανάπτυξη του εμβρύου από εβδομάδα σε εβδομάδα, αλλά και ένα κεφάλαιο ειδικά αφιερωμένο στους μπαμπάδες, με σκοπό να τους προετοιμάσει για την εγκυμοσύνη και όσα επακολουθούν. Κατά τη διάρκεια των επόμενων εννέα συναρπαστικών μηνών, Η ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ θα σας βοηθήσει να εξασφαλίσετε άριστη υγεία και ευεξία, και να προσφέρετε στο μωρό σας το καλύτερο δυνατό ξεκίνημα στη ζωή.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ – ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

10 ΓΝΩΜΕΣ ΚΡΙΤΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ βαθμολογία αναγνωστών : 5/5

  • avatar

    Σοφια Ανδρουλακη Κανακη

    Βαθμολογία : 5/5

    Ο πιο σωστός, κατανοητός και λεπτομερής οδηγός για νέες έγκυες και μαμάδες!!!

  • avatar

    ΕΙΡΗΝΗ ΔΙΑΜΑΝΤΗ

    Βαθμολογία : 5/5

    Φανταστικό βιβλίο που σε ενημερώνει για πολλά που θα αντιμετωπίσεις τους 9 μήνες της εγκυμοσύνης σου έτσι ώστε να μην αγχώνεσαι με το παραμικρό. Καταλαβαίνεις ακριβώς τι συμβαίνει στο σώμα σου και στο μωράκι που έχεις στην κοιλίτσα σου.

  • avatar

    ΙΩΑΝΝΑ ΑΝΤΩΝΙΟΥ

    Βαθμολογία : 5/5

    Καταπληκτικό βιβλίο. Με βοήθησε και στις δύο εγκυμοσύνες μου να καταλάβω τί μου συμβαίνει σε κάθε μήνα-γιατί ήταν εντελώς διαφορετική η μία εγκυμοσύνη από την άλλη- και έτσι με βοήθησε να συνεργαστώ καλύτερα με το γιατρό μου. Ακόμα και μετά τον τοκετό είναι χρήσιμο αφού παρέχει πληροφορίες και συμβουλές τόσο για τη λοχεία όσο και για τη φροντίδα του νεογνού. Το έχω κάνει δώρο σε δύο φίλες μου και σήμερα θα το αγοράσω και για μία ακόμα.

  • avatar

    Maria Efstratiou

    Βαθμολογία : 5/5

    Εξαιρετικό βιβλίο!!!

  • avatar

    Έλενα Λαμπροπούλου

    Βαθμολογία : 5/5

    Απλά…άριστο! Είχα διαβάσει και άλλα βιβλία στην αρχή της εγκυμοσύνης, όμως αυτό είναι το πιό χρήσιμο. Περιλαμβάνει τα πάντα και είναι ότι καλύτερο κυκλοφορεί! Μου το χάρισε ο κουνιάδος μου και σίγουρα το συστήνω ανεπιφύλακτα.

  • avatar

    Ζέττα Αποστολοπούλου

    Βαθμολογία : 5/5

    Είναι ένα πάρα πολύ ωραίο βιβλίο που σε βοηθάει πάρα πολύ κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Όπως επίσης και ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ ΜΟΥ είναι πάρα πολύ καλό!!!!

  • avatar

    Βασιλική

    Βαθμολογία : 5/5

    Το βιβλίο αυτό μου το χάρισε πρόσφατα η καλύτερή μου φίλη καθώς είμαι στα πρώτα στάδια της εγκυμοσύνης μου και το βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρον! Είναι πληρέστατο και λεπτομερέστατο και καλύπτει όλο το φάσμα των θεμάτων. Το πιο σημαντικό όμως θεωρώ ότι είναι το γεγονός ότι δίνει απαντήσεις ακόμα και στα πιο περίεργα ερωτήματα και απορίες που μπορεί να έχει μια μέλλουσα μητέρα! Και βέβαια αναφέρεται και στον μπαμπά ο οποίος μπορεί να έχει ενεργό συμμετοχή τελικά καθ’όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης!!! Το προτείνω ανεπιφύλακτα σε κάθε γυναίκα!

  • avatar

    ΕΥΗ

    Βαθμολογία : 5/5

    Καταπληκτικό! Με βοήθησε απίστευτα κι ήξερα τα πάντα, πριν μου τα πει ο γιατρός μου!

  • avatar

    Οιχαλια

    Βαθμολογία : 5/5

    Το απέκτησα τους πρώτους μήνες της εγκυμοσύνης και το βρήκα υπέροχο! Έχω δύο παιδιά και ειλικρινά, δε χρειάστηκε ποτέ να διαβάσω τίποτα άλλο, ούτε ως εγκυμονούσα, ούτε ως νέα μητέρα. Το καλύτερο δώρο για τη μέλλουσα μαμά, πολύ περισσότερο αν τη θεωρείτε φοβητσιάρα!!!!!

  • avatar

    ΚΑΤΡΙΝΑΚΗ ΠΑΙΝΕΣΗ ΕΛΕΝΗ

    Είναι ένα εξαιρετικό βιβλίο που αξίζει να το έχει κάθε γυναίκα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της. Είναι πάρα πολύ κατατοπιστικό για όλες τις φάσεις της εγκυμοσύνης και όχι μόνο. Η υψηλή ποιότητα γραφής του το κάνει να είναι κατανοητό και ευχάριστο σε όλους.

Εγκυμοσύνη και τοκετός στην Ελλάδα της τουρκοκρατίας

Εγκυμοσύνη και τοκετός στην Ελλάδα της τουρκοκρατίας

Το Λευτεροσφόντυλο ήταν ένα μεγάλο ξύλινο σφοντύλι που η επίτοκος το συγκρατούσε σφιχτά ανάμεσα στα χείλη και τα δόντια της. Αναγκαζόταν έτσι να εκπνέει αέρα από τη μύτη μέσα από τη μικρή τρύπα του σφοντυλιού κατά τις εξωθήσεις.

 

Όταν η επίτοκος ήταν αρχόντισσα από πλούσια «σειριά» (γένος), καλούσαν την Αρχοντομαμή που την έλεγαν και Τιμημένη. Κάθιζαν τη γυναίκα σε ειδικό κάθισμα, το Σέλλι, αφού πρώτα όμως έκαναν κλύσμα με το «σερβιτσάλι». Αν η επίτοκος ήταν φτωχή, την έβαζε η μαμή του χωριού πάνω σε όρθια στημένο σαμάρι γαϊδούρας.

 

Το ύστερον δεν το έθαβαν αλλά το εξέθεταν στα άστρα. Όταν γεννιόταν το παιδί, πρώτα το πότιζαν με ζουμί του ροδιού και έπειτα το αλάτιζαν, δηλαδή έβαζαν μία κουταλιά αλάτι και δύο νισεστέ στο λουτρό του, για να γίνει «νόστιμος άνθρωπος». Το πρώτο πουκάμισο που φορούσαν στο μωρό μόλις γεννιόταν δεν έπρεπε να είναι καινούργιο – κατασκευαζόταν από παλιό του πατέρα του.

Αν το παιδί γεννιόταν με προσωπίδα, την αφαιρούσαν και την άπλωνα σε «καινούργιο θυμάρι να στεγνώσει». Κατόπιν την έριχναν σε τρίστρατο, να την διασκελίσει κάποιος «μεγαλοσιάνος». Μετά από 40 ημέρες τη λειτουργούσαν. Τέλος δε, την έκαναν χαϊμαλί και την κρεμούσαν στο λαιμό του μωρού.

Η μαμή υποχρέωνε το σύζυγο να κάνει υποχρεωτικά το «συμμέρισμα» στην ταλαιπωρημένη λεχώνα γυναίκα του. Προσποιείτο ότι είχε κι αυτός υστερόπονους κι όλα τα συμπτώματα (αρρενολοχεία) για να παρηγορήσει τη λεχώνα. Της έσφαζε και έναν μαύρο κόκκορα και της έδινε να φάει το βρασμένο στήθος του, που το έλεγαν «του πουλιού το γάλα» που ήταν δυναμωτικό και βοηθούσε να κατεβεί το γάλα.

Μόλις η λεχώνα ήταν έτοιμη να σηκωθεί από το κρεβάτι για πρώτη φορά, περιέζωναν αυτή και τον άνδρα της με την ίδια ζώνη. Έλεγαν διάφορες ευχές και λίγο λίγο τη χαλάρωναν, μέχρι να πέσει η ζώνη στεφανοειδής  στα πόδια τους. Τότε ο σύζυγος της έδινε μια σιδερένια σούβλα για να κρατηθεί και την υποβάσταζε αυτός ή άλλος άντρας συγγενής «για να είναι αντρειωμένη».

Οι παρευρισκόμενοι στον τοκετό δεν έβγαιναν από το δωμάτιο πριν αναγνωσθεί η ευχή από τον ιερέα. Στο μαντήλι της λεχώνας έραβαν- για το κακό μάτι- Κωνσταντινάτο και δαχτυλίδι, με γαλάζιες πέτρες, για να κατεβάσει πολύ γάλα.

Αν μία γυναίκα δεν ήταν παρούσα στον τοκετό, απαγορευόταν να δει στη συνέχεια τη λεχώνα για δέκα ημέρες, εάν δε η γυναίκα αυτή έπασχε από μητρορραγίες, για σαράντα ημέρες. Όσοι μιλούσαν στη λεχώνα έπρεπε να είναι χαμηλόφωνοι. Να λένε λίγα και όχι ό,τι τους κατέβει. Πράγματα ευχάριστα, αλλά να μην προκαλούν ξεκαρδιστικό γέλιο. Η λεχώνα, έλεγαν, είναι «δειλό πράγμα».

 

Το πρώτο φαγητό της λεχώνας ήταν η παράξενη κρομμυδερή. Δηλαδή κρεμμύδι ή πράσσο ψιλοκομμένο, με πολύ λάδι μαγειρεμένο- για να «βαλσαμώσουν τα μέσα της». Επιπλέον έτρωγε αμύγδαλο κοπανισμένο, πίγουλη (ζυμαρικό του σπιτιού) βρασμένη και ζεστό μαύρο κρασί. Μετά οκτώ ημέρες «αρτύνετο», έτρωγε δηλαδή βραστή όρνιθα.. Νερό δεν έπινε αλλά γλυκάνισο βρασμένο.

 

Το  βράδυ της Τρίτης ημέρας μετά τη γέννηση του παιδιού αναμένονταν οι Μοίρες να έρθουν να επισκεφθούν και να ‘μοιράνουν’ το νεογέννητο. Η λεχώνα τηρούσε ‘άκρα σιγή’ για να μη της πάρουνε οι Μοίρες τη μιλιά. Άνοιγαν τις πόρτες όλες, έδεναν τα σκυλιά και είχαν αναμμένο φως όλη τη νύχτα. Στο προσκέφαλο του μωρού έβαζαν, αν ήταν αγόρι, μαχαίρι χωρίς το θηκάρι του και ένα βιβλίο-αν ήταν κορίτσι, βαμβάκι και αδράχτι. Στο τραπέζι έβαζαν κανάτι με μέλι Υμηττού, τρία αμύγδαλα, ένα καρβέλι ψωμί και ένα ποτήρι νερό. Το πρωί έχυναν το νερό στις τέσσερεις γωνίες του σπιτιού.


Όταν η λεχώνα είχε πολύ γάλα, κρεμούσαν στο λαιμό της με κόκκινο γαϊτάνι μία γουρναττζίδα (είδος κοχυλιού) και μία γαλαζόπετρα- για να μη ματιαστεί το γάλα της και στερέψει. Καθρέφτη δεν έδιναν στη λεχώνα για να μη δει το πρόσωπο της ωχρό και φοβηθεί. Τα ρούχα της δεν τα άφηνα τη νύχτα έξω- ούτε και του νεογέννητου τα ρουχαλάκια- για να μη τα δουν τα αστέρια. Στα ρούχα που φορούσε η λεχώνα όταν γέννησε, έκαναν εννέα ψαλιδιές για να κάνει εννέα γιους.


Όταν γεννιόταν αγόρι και ήταν λειψό το φεγγάρι, το επόμενο παιδί θα ήταν κορίτσι, αν ήταν γεμάτο φεγγάρι, το επόμενο θα ήταν πάλι αγόρι. Όταν γεννιόταν κορίτσι, ίσχυαν τα αντίθετα.

Κυστική ίνωση και εγκυμοσύνη

Κυστική ίνωση και εγκυμοσύνη

Λίγα λόγια για την κυστική ίνωση. Σταχυολογώ αποσπάσματα από έγκυρες ιστοσελίδες και καταλήγω σε χρήσιμα ελπίζω συμπεράσματα για την ασθένεια αυτή και τον προγεννητικό της έλεγχο.

 

…..Η κυστική ίνωση είναι μια ασθένεια , που προσβάλλει κυρίως τους πνεύμονες και το πάγκρεας, αλλά που μπορεί να βλάψει και άλλα μέρη του σώματος, όπως το ήπαρ, τη μύτης και τα ιγμόρεια, τα αναπαραγωγικά όργανα και τους ιδρωτοποιούς αδένες. Σε κανονικές συνθήκες , τα κύτταρα σε αυτά τα μέρη του σώματος παράγουν βλέννα και άλλα υδαρή υγρά και εκκρίσεις. Σε άτομα με κυστική ίνωση, τα κύτταρα αυτά δεν λειτουργούν σωστά και παράγουν βλέννα και εκκρίσεις, που είναι περισσότερο παχύρευστες από το κανονικό…

 

…Η κυστική ίνωση είναι κληρονομική νόσος που κληρονομείται.  Οι πιθανότητες να γεννηθεί παιδί με κυστική ίνωση από γονείς που είναι φορείς (και οι δύο) είναι μία στις τέσσερις…

 

…Πρόκειται για μια γενετική διαταραχή (συνεπώς μη μεταδοτική) που οι ασθενείς φέρουν από τη γέννησή τους, έχοντας κληρονομήσει δύο παθολογικά γονίδια της Κυστικής Ίνωσης, ένα από τον κάθε γονέα τους. Τα άτομα που φέρουν ένα μόνο παθολογικό γονίδιο λέγονται φορείς του γονιδίου και θεωρούνται απολύτως υγιή. Για να γεννηθεί ένα παιδί με Κυστική Ίνωση πρέπει απαραίτητα και οι δύο γονείς του να είναι φορείς ή ασθενείς…

 

…Όταν δύο γονείς , που φέρουν το γονίδιο της κυστικής ίνωσης, έχουν ένα παιδί, υπάρχουν οι εξής πιθανότητες:

* 1 στις 4 πιθανότητα ότι το παιδί θα έχει κυστική ίνωση (κληρονομεί το γονίδιο της κυστικής ίνωσης και από τους δύο γονείς).

* 2 στις 4 πιθανότητες ότι το παιδί δεν θα έχει κυστική ίνωση αλλά θα είναι φορέας ( κληρονομώντας ένα γονίδιο της κυστικής ίνωσης από τον ένα γονέα, αλλά την κανονική μορφή του γονιδίου από τον άλλο γονέα).

* 1 στις 4 πιθανότητα ότι το παιδί δεν θα έχει κυστική ίνωση, και δεν θα είναι φορέας (κληρονομώντας το κανονικό γονίδιο και από τους δύο γονείς).

Περίπου 1 στα 25 άτομα Καυκάσιας καταγωγής φυλής (λευκοί Ευρωπαίοι), είναι φορείς του γονιδίου της κυστικής ίνωσης…

…Περίπου 1 στα 2.500 βρέφη γεννιούνται με κυστική ίνωση.

Τα συμπτώματα πρωτοεμφανίζονται μέσα στον πρώτο χρόνο της ζωής, αλλά μπορεί να εμφανιστούν και αργότερα στην παιδική ηλικία. Η σοβαρότητα των συμπτωμάτων ποικίλει. Τα κυριότερα συμπτώματα αφορούν το αναπνευστικό σύστημα, το πεπτικό – γαστρεντερικό σύστημα και το αναπαραγωγικό σύστημα.

Το γονίδιο που σχετίζεται με την Κυστική Ίνωση και βρέθηκε η πιο κοινή γονιδιακή ανωμαλία ή μετάλλαξη, που ονομάζεται Delta F508 και έχει ποσοστό εμφάνισης περίπου 70% στη Βόρεια Αμερική, ενώ στην Ελλάδα εκτιμάται μεταξύ 50% και 55%

 

…Επειδή οι μεταλλάξεις που έχουν βρεθεί είναι πάνω από 1000, υπάρχει ποικιλία στον αριθμό των μεταλλάξεων που ελέγχει το κάθε εργαστήριο και το ποσοστό εμφάνισης που αυτές καλύπτουν. Για παράδειγμα, το Εργαστήριο Ιατρικής Γενετικής του Νοσοκομείου Παίδων “Αγία Σοφία” ελέγχει έναν αριθμό μεταλλάξεων που θεωρείται ότι καλύπτουν το 86% των περιπτώσεων.

Στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες μεσογειακές χώρες, η Μεσογειακή Αναιμία θεωρείται συχνότερη. Περίπου 1 στα 2000-2500 παιδιά εκτιμάται ότι γεννιέται στην Ελλάδα με Κυστική Ίνωση, ενώ περίπου ένα στα 20 έως 25 άτομα (4-5% του πληθυσμού) είναι φορέας. Θεωρείται ότι στην Ελλάδα υπάρχουν σήμερα περισσότεροι από 800 ασθενείς, ενώ κάθε χρόνο γεννιούνται περίπου 50-60 παιδιά με Κυστική Ίνωση.

 

 

…Η θεραπευτική αγωγή είναι καθημερινή και συστηματική και απαιτεί προσήλωση και πειθαρχία από τους ασθενείς και το περιβάλλον τους. Τα φάρμακα, οι νοσηλείες και τα βοηθήματα είναι ιδιαιτέρως ακριβά και το κόστος, παρά την  κάλυψή του σε σημαντικό ποσοστό από τους ασφαλιστικούς φορείς, είναι πολλές φορές δυσβάστακτο. Επειδή η θεραπεία χρειάζεται αρκετό χρόνο, επιβαρύνει σημαντικά το καθημερινό πρόγραμμα των ασθενών. Περιλαμβάνει καθημερινή θωρακική φυσιοθεραπεία (με διάφορες τεχνικές και βοηθήματα) για την κινητοποίηση και απομάκρυνση της βλέννης από τους πνεύμονες, πολλές φορές σε συνδυασμό με την εισπνοή νεφελοποιημένων φαρμάκων (βρογχοδιασταλτικών, βλεννολυτικών, κλπ). Προβλέπει, συνήθως, τη λήψη ενζύμων μαζί με κάθε γεύμα για να επιτυγχάνεται η διάσπαση και απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών από τις τροφές. Συχνότατη είναι η χορήγηση αντιβιοτικών σε εισπνεόμενη ή πόσιμη μορφή για την αντιμετώπιση των μικροβιακών λοιμώξεων, καθώς και αντιφλεγμονωδών φαρμάκων για την καταπολέμηση της φλεγμονής στο αναπνευστικό. Ανάλογα, δε, με την κατάσταση και τις επιπλοκές κάθε ασθενούς, χορηγείται πλήθος επιπλέον φαρμάκων, συμπληρωμάτων, βιταμινών, κλπ.

Σύμφωνα με τις διαθέσιμες σήμερα στατιστικές των αρμοδίων φορέων, ο μέσος χρόνος ζωής των ασθενών στις προοδευμένες χώρες είναι περίπου 35 χρόνια, πράγμα που σημαίνει ότι οι μισοί μόνον ασθενείς με Κυστική Ίνωση φθάνουν ή ξεπερνούν την ηλικία αυτή.

Η κυστική ίνωση είναι μια δια βίου κατάσταση. Με τη βελτίωση των θεραπειών ,υπήρξε θεαματική αύξηση στην επιβίωση των ατόμων με κυστική ίνωση κατά τα τελευταία 20 χρόνια περίπου….

…Στη δεκαετία του 1960 και πριν, τα περισσότερα μωρά που γεννιόντουσαν με κυστική ίνωση επιζούσαν μόνο για μερικούς μήνες ή χρόνια. Σήμερα, πολλοί άνθρωποι με κυστική ίνωση ζουν μέχρι τα 30 τους και ακόμη περισσότερο. Με ακόμη καλύτερη φροντίδα και θεραπεία, εκτιμάται ότι περίπου 8 στα 10 από τα σημερινά παιδιά με κυστική ίνωση, θα ζουν και μετά τα 40 τους. Οι περισσότεροι ασθενείς με κυστική ίνωση, που υποβάλλονται σε θεραπεία μπορούν να ζουν μια φυσιολογική και παραγωγική ζωή.

Ωστόσο υπάρχουν στιγμές που τα συμπτώματα είναι σοβαρά, κυρίως όταν αναπτύσσεται μια λοίμωξη στο στήθος. Ακόμη και με την αγωγή, ο κύριος κίνδυνος είναι οι επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις του θώρακα και η πνευμονία, που μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στην λειτουργία των πνευμόνων και να επιδεινωθεί με τον καιρό. Οι θάνατοι στην παιδική ηλικία ή την πρώιμη ενήλικη ζωή εξακολουθεί να μην είναι ασυνήθιστο φαινόμενο. Οι περισσότεροι άνθρωποι με κυστική ίνωση, πεθαίνουν από επιπλοκές στους πνεύμονες, κυρίως αναπνευστική και

…Δυστυχώς, σε συνδυασμό με την άγνοια της κοινής γνώμης στην Ελλάδα, η ιατρική κοινότητα και κυρίως οι γυναικολόγοι – μαιευτήρες, συνήθως δεν συνιστούν στους μελλοντικούς γονείς τον έλεγχο για την Κυστική Ίνωση. Η ενημέρωση για την ύπαρξη της νόσου και των δυνατοτήτων ελέγχου κρίνεται απόλυτα επιβεβλημένη, ώστε, τουλάχιστον, να μπορούν να ελεγχθούν όσα ζευγάρια το επιθυμούν…

…Ο εντοπισμός των φορέων γίνεται με έλεγχο του DNA για ανίχνευση του γονιδίου Κυστικής Ίνωσης με μοριακές τεχνικές. Η εξέταση είναι απλή, γίνεται με απλή λήψη αίματος και στο Εργαστήριο Ιατρικής Γενετικής του Νοσοκομείου Παίδων “Αγία Σοφία” στοιχίζει 120 – 150 €…

…Στο Κέντρο Μεσογειακής Αναιμίας ο έλεγχος πραγματοποιείται με σκοπό την ανίχνευση φορέων στο γενικό πληθυσμό σε ζευγάρια που βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία, χωρίς γνωστό ιστορικό της νόσου. Το ποσοστό των μεταλλάξεων που ανιχνεύονται στο Εργαστήριο είναι περίπου 80%…

 

Συμπέρασμα:

Κάθε έγκυος έχει πιθανότητα 1 στις 2500 να γεννήσει μωρό με κυστική ίνωση.

Μπορείτε να κάνετε την εξέταση για τη βασική μετάλλαξη ΔF508 της νόσου (κόστος περίπου 50 ευρώ). Αν αυτή είναι αρνητική, μειώνετε τον κίνδυνο να γεννήσετε παιδί με κυστική ίνωση στο μισό, από 1 στις 2500, στο 1 στις 5000 και προσωπικά αυτό προτείνω στο ιατρείο μου.

Πάντως μην παρασύρεστε από την αναπτυσσόμενη βιομηχανία εξετάσεων προγεννητικού ελέγχου, που με το αζημίωτο ελέγχει δεκάδες μεταλλάξεις.  Πρέπει να κατανοήσετε ότι και το 1 στις 2500 είναι έτσι κι αλλιώς εξαιρετικά χαμηλός κίνδυνος και για αυτό το λόγο οι Έλληνες, Βρετανοί, Καναδοί γιατροί δε συστήνουν σε καμία έγκυο να ελεγχθεί, εκτός αν έχει κληρονομικό ιστορικό. Οι έγκυες εξάλλου γνωρίζουν καλά ότι αν για παράδειγμα η αυχενική διαφάνεια δείξει κίνδυνο 1 στις 1000 για σύνδρομο Down, όλοι συμφωνούμε ότι ο κίνδυνος είναι καθησυχαστικά χαμηλός. Συμφωνούμε όλοι ότι η ενημέρωση είναι χρήσιμη και ένα ζευγάρι καλό είναι να ξέρει όλους τους κινδύνους, η ιατρική όμως είναι χαώδης και οι πιθανές νόσοι αναρίθμητες. Απολαύστε λοιπόν σχετικά ξέγνοιαστα την εγκυμοσύνη σας έχοντας τη σωστή ενημέρωση και αποδεχτείτε έναν κίνδυνο που είναι στατιστικά ιδιαίτερα χαμηλός.

 

 

Η ανδρική παρουσία στη γυναικολογία και μαιευτική…

Η ανδρική παρουσία στη γυναικολογία και μαιευτική…

 

 

 

 

 

 

 

 

Ας μη γελιόμαστε, οι άνθρωποι είναι αμήχανοι και έξω από τα νερά τους- το ιατρείο συνδυάζει τους δύο μεγάλους φόβους του ανδρικού είδους: την ενασχόληση με αηδιαστικά και τρομακτικά γυναικολογικά θέματα (φαγούρες, δυσοσμίες, περίοδος, πόνοι, νεύρα, γκρίνια, να δεις που κάποιο αφροδίσιο μου κόλλησε ο αλήτης…) και την παρουσία σε ιατρείο (άσπρες μπλούζες, εξέταση, ενέσεις)- και, μην ξεχνιόμαστε, ο άνδρας 18-50 ετών έχει να πατήσει σε ιατρείο από το τελευταίο παιδιατρικό εμβόλιο.

 

Μένει λοιπόν έξω στον προθάλαμο, ευγνώμων που τον σκέφτομαι και έχω προσθέσει- στα μουλωχτά- στη στοίβα των ΗELLO, ELLE, κ.τ.λ. μερικά περιοδικά για αυτοκίνητα, πολιτική, ιστορία, ποδόσφαιρο. Ενίοτε, δεν πατά το πόδι του στο ιατρείο, ψάχνει δήθεν να παρκάρει και στοιχηματίζω ότι κάνει τσιγάρο στο πεζοδρόμιο χαζεύοντας τα πρωτοσέλιδα στο περίπτερο και η γυναίκα πάνω γκρινιάζει- είναι αδύνατο να βρεις να παρκάρεις εδώ γύρω γιατρέ μου.

 

Κι όμως ο χειρισμός είναι εύκολος και συμβουλεύω συναδέλφους γυναικολόγους να υιοθετήσουν την αλάνθαστη μέθοδο μου: βάλτε τον στο γραφείο στο πέρας της εξέτασης, που η ατμόσφαιρα ηρεμεί έτσι κι αλλιώς, και με συντομία καθησυχάστε τη γυναίκα, πάντοτε με συνθηματικούς όρους (αντί να περιγράψω μία ακατάσχετη αιμορραγία με διαξιφιστικό πόνο, απλά θα πω «αν τα ενοχλήματα επιδεινωθούν θα επικοινωνήσουμε»). Θα εκτιμήσουν βέβαια τη λακωνική σύνοψη (μάλλον όλοι οι κάτοικοι της αρχαίας Λακωνίας ήταν άνδρες) και θα επιπλήξουν τη γυναίκα που συνήθως επιζητά σε αυτή τη φάση ένα 15λεπτο λογύδριο για τις τρομερές επιπτώσεις των μυκητιάσεων, ειδικά δε όταν αυτές μεταδίδονται από απρόσεκτο σύντροφο. «Εντάξει Μαρία μου, κατάλαβε ο γιατρός, καταλάβαμε και εμείς…» Στο σημείο αυτό η υπομονή του έχει εξαντληθεί και παρεμβαίνω έγκαιρα να προλάβω τον καυγά (και να εξασφαλίσω την ιατρική μου αμοιβή) με διπλωματική μαεστρία με τη μαγική φράση: «Πώς την είδες την ομάδα χθες;». Η φράση είναι μαγική γιατί δεν χρειάζεται να ξέρεις καν τι ομάδα είναι ο κύριος, σίγουρα κάποια ομάδα θα έπαιζε χθες βράδυ και δεν είναι καν απαραίτητο να την έχω δει και να ξέρω το αποτέλεσμα. Η ουσία δεν είναι η ομάδα, είναι το κάλεσμα να σχολιάσουμε τη μπάλα, τις φάσεις, το διαιτητή, όπως κάναμε στο διάλειμμα της πρώτης ώρας κάθε Δευτέρα. Σε κοιτάει με ευγνωμοσύνη, ξεχνά τους μύκητες και προβαίνει αυτός πλέον σε 15λεπτο λογύδριο- άντε έχει δουλειά ο γιατρός θα πει νευριασμένη η γυναίκα και θα φύγουν όλοι χαρούμενοι- τελικά είναι καλός ο γιατρός σου…

Τα πράγματα αλλάζουν λίγο όταν η επίσκεψη είναι μαιευτική. Όλοι οι άνδρες έχουν το άγχος να δουν ότι όλα πάνε καλά- η εγκυμοσύνη είναι στο μυαλό τους μία πολύπλοκη και ανεξέλεγκτη κατάσταση (δυστυχώς ενίοτε συμφωνώ…)- και το άγχος να επιδείξουν ότι συμμετέχουν και συμπάσχουν, ίσως γιατί δε θέλουν να νιώθουν αποκομμένοι. Εδώ συχνά εκκολάπτονται μεγαλειώδεις ατάκες του τύπου: «Γιατρέ, είχαμε τελευταία περίοδο τότε, είδαμε λίγο αίμα χθες, της τα λέω, πείτε τα κι εσείς».

 

Αυτοί είναι βέβαια η εξαίρεση. Οι περισσότεροι άνδρες είναι αγχωμένοι και τρομαγμένοι, τους τρομάζει το άγνωστο, οι αυξημένες ευθύνες, ο ελάχιστος ελεύθερος χρόνος, τα πολλά έξοδα και παρόλα αυτά πρέπει να δείχνουν εκστατικά ευτυχισμένοι. Είναι δε απόλυτα αλλεργικοί στην εικόνα φίλων και συγγενών που ήδη έχουν παιδιά και είναι βουτηγμένοι στις πάνες και τα μωρομάντηλα, τις κρέμες και τις σαλιάρες – πιστέψτε με, αν δείτε άνδρα που όλα αυτά τα βλέπει με γλυκιά προσμονή και ζήλια, είτε είναι gay ή έχει σημαντικά ψυχιατρικά θέματα να επιλύσει.  Τους διαβεβαιώνω πάντως ότι όταν το βιώσεις με τα δικά σου παιδιά, το πακέτο είναι απίστευτα πιο χαζοχαρούμενο και προφανώς ανταποδοτικό- ο πατέρας εισπράττει αγάπη που ο περιστασιακός επισκέπτης ούτε καν υποψιάζεται.

 

Ο άνδρας λοιπόν είναι ο εύκολος στόχος στην εγκυμοσύνη. Όλοι εύκολα θα τον αποπάρουν και θα τον σατιρίσουν- δείτε όλες τις αμερικάνικες οικογενειακές κωμωδίες, πόσο χαριτωμένα ηλίθιο τον παρουσιάζουν στην εγκυμοσύνη, στον τοκετό και στην αλλαξιέρα του μωρού – έχει PhD αλλά αδυνατεί να κολλήσει τις αυτοκόλλητες ταινίες της πάνας. Ακόμα κι εγώ, όταν δυσκολεύομαι να δω το έμβρυο στον υπέρηχο γιατί έχει άβολη θέση και εκνευρίζομαι, λέω δήθεν στο έμβρυο «να σου πάρει ο διάολος τον πατέρα…» κι όλοι γελάνε, το βρίσκουν αστείο και χαριτωμένο, «έτσι γιατρέ μου, τεμπελιάζει, από τον πατέρα του πήρε». Ας τολμούσα να πω για τη μάνα του τίποτα…

 

Και βέβαια όλο το καταναλωτικό κατεστημένο αρέσκεται στο να σατιρίζει και να αποπαίρνει τον ατσούμπαλο, αμήχανο αλλά και οικονόμο αρσενικό. Στις διαφημίσεις το μωρό τα παίρνει σχεδόν όλα από τη μαμά (τη μυτούλα, τα δαχτυλάκια…) και όλα τα υπόλοιπα από το βρεφικό κατάστημα- και ο μπαμπάς ο κακομοίρης πετάει αγανακτισμένος κάτω τη σακούλα με τα ψώνια-καμία συμμετοχή!

 

Δείξτε λοιπόν στους συντρόφους, συζύγους, πατεράδες το δέοντα σεβασμό. Στην εποχή μας ο ρόλος τους έχει διακωμωδηθεί και η ανδρική τους παρουσία ελαφρώς ευνουχιστεί. Η συνεισφορά τους όμως, αθέατη, λακωνική, αμήχανη, είναι πολύτιμη.

 

 

 

 

 

Εγκυμοσύνη και τοκετός εν Ελλάδι προ 2 αιώνων – Κεφάλαιο 5ο

Εγκυμοσύνη και τοκετός εν Ελλάδι προ 2 αιώνων – Κεφάλαιο 5ο

 

 

 

 

Όταν, μετά το σπάσιμο των νερών δεν ξεκινούσαν οι πόνοι, η μαμή προχωρούσε σε επίσπευση του τοκετού. Ένας τρόπος ήταν να σφάξουν μία γουρούνα, έπαιρναν το αιδοίο της, το έψηναν, και το έδιναν στη γυναίκα να το φάει, για να γεννήσει γρήγορα, σαν γουρούνα. Επίσης η μαμή έπαιρνε τον σκούφο του συζύγου και το έτριβε («σκουφοτρίψιμο») στο πρόσωπο της επιτόκου για να αρχίσουν οι πόνοι.

 

Όταν η επίτοκος υπέφερε και φοβόταν και ο τοκετός δεν προχωρούσε, και ήταν ξαπλωμένη δίπλα στο τζάκι, η μαμή έβαζε το σύζυγο να ανέβει κρυφά στην καμινάδα. Έχυνε τότε αυτός νερό από ψηλά μέσα στη φωτιά και τη στάχτη του τζακιού. Η γυναίκα τρόμαζε και προχωρούσε ο τοκετός. Της έδιναν μάλιστα και να πιει ένα ποτήρι με νερό από αυτή τη στάχτη!

 

Σε περιπτώσεις πολύωρου τοκετού με αργή πρόοδο, η μαμή καλούσε το σύζυγο στο δωμάτιο. Τον πρόσταζε να ανοίξει το παράθυρο που έβλεπε προς την Ανατολή και να φωνάξει: «Σχιστείτε όρη και βουνά, η γυναίκα μου γεννά». Τότε η μαμή του έδινε τρεις χλωρούς κλώνους μυρτιάς, λυγαριάς ή κρανιάς για να χτυπήσει τη γυναίκα του στη μέση τρεις φορές λέγοντας: « Εγώ σε φόρτωσα και σε βαρώ για να σε ξεφορτώσω και να μου κάνεις σερνικό παιδί!» Γι’ αυτό η ετοιμόγεννη λέγεται από το λαό «φορτωμένη» και «βαρεμένη».

 

 

Με την ολοκλήρωση της διαστολής, η μαμή έδινε εντολή να ανοίξουν πόρτες και παράθυρα, ντουλάπια και συρτάρια και ό,τι ήταν κομποδεμένο να λυθεί. Επίσης έπρεπε να υπάρχει κάτω από το στρώμα ένα καλά τροχισμένο ψαλίδι (για να κάμει η μαμή την ψαλιδιά- περινεοτομή), ένα κομάτι από δίχτυ ψαράδικου (για να σκεπάσει το τραύμα) και τρία φλασκιά ή άδειες μπουκάλες για να ξεφυσάει η έγκυος (το λεγόμενο «φυσούνισμα») και να ανοίξει η «κούπα» της. 

 

Η Ελλάδα καλύτερη χώρα του κόσμου για να γεννήσει μία γυναίκα

Η Ελλάδα καλύτερη χώρα του κόσμου για να γεννήσει μία γυναίκα

Δεν είναι ψέμα, ούτε πονηρή διαφημιστική προπαγάνδα των Ελλήνων γυναικολόγων, άσε που δεν είναι και εύκολο να αλλοιώσεις δημογραφικά ληξιαρχικά στοιχεία- εδώ βέβαια δώσαμε ψευδή δεδομένα για όλη τη χώρα για να μπούμε στην Ευρωζώνη αλλά αυτή είναι άλλη συζήτηση…

Παρουσιάστηκαν λοιπόν τα επίσημα δεδομένα στο καθόλα αξιόπιστο World Economic Forum και αναδημοσιεύτηκαν από τον αγγλικό Independent. Mε αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας προ μηνών, δόθηκαν στοιχεία όλων των χωρών για τη θέση της γυναίκας. Έτσι η καλύτερη χώρα του κόσμου για μία γυναίκα καλλιτέχνη είναι η Σουηδία, για μία γυναίκα για να έχει υψηλά εισοδήματα το Λουξεμβούργο, κ.ο.κ. Η καλύτερη λοιπόν χώρα (1η θέση) για να γεννήσει παιδί, δηλαδή με το μικρότερο κίνδυνο θανάτου, είναι η Ελλάδα.

Αν το σκεφτούμε λίγο, δεν αποκλείεται καθόλου να είναι αλήθεια. Οι Ελληνίδες καταρχήν προσέχουν την υγεία τους, ειδικά στη εγκυμοσύνη: κόβουν μαχαίρι το τσιγάρο, προσέχουν τα κιλά τους, παρακολουθούνται από γιατρό τακτικά, ακούν τις ιατρικές συμβουλές, δεχονται και τις πιέσεις-παραινέσεις από τον οικογενειακό περίγυρο, που, με όλες τις υπερβολές, δείχνει πόσο σοβαρά παίρνει η ελληνική κοινωνία την τεκνοποίηση. Επίσης έχουν πρόσβαση σε ποιοτικές ιατρικές υπηρεσίες και μπορούσαν (μέχρι τώρα τουλάχιστον) να επιλέγουν σε ιδιωτικά πλαίσια το γιατρό και το νοσοκομείο με το σημαντικό one to one care, δηλαδή κάθε γυναίκα έχει ένα γιατρό που τη γνωρίζει καλά την ίδια και το ιστορικό της και αναλαμβάνει πλήρως την παρακολούθηση της όχι μόνο για μία εγκυμοσύνη αλλά και για μία ολόκληρη ζωή. Αυτή η συνέχεια της ιατρικής φροντίδας, το λεγόμενο continuity of care, εκτός από συναισθηματικά και ψυχολογικά ωφέλιμη, έχει τεκμηριωθεί ότι είναι και ιατρικά επωφελής, καθώς η παρακολούθηση είναι πληρέστερη και οι επιπλοκές λιγότερες. Τα γράφω αυτά με πλήρη επίγνωση, έχοντας δουλέψει χρόνια στην Αγγλία, όπου οι ασθενείς είναι απρόσωποι αριθμοί μητρώου και, με τις αλλαγές βάρδιας, μπορεί στον τοκετό μίας γυναίκας να εμπλακούν τρεις γιατροί και πέντε μαίες…(το άρθρο στον Independent πράγματι γράφει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο είναι στη 13η θέση).

 

Για του λόγου το αληθές, σας παραπέμπω:

http://www.independent.co.uk/news/world/politics/revealed-the-best-and-worst-places-to-be-a-woman-7534794.html

Εγκυμοσύνη και τοκετός εν Ελλάδι προ 2 αιώνων – Κεφάλαιο 4ο

Εγκυμοσύνη και τοκετός εν Ελλάδι προ 2 αιώνων – Κεφάλαιο 4ο

Mετά τη Νευροχειρουργική θα ασχοληθούμε και με τη Μαιευτική...

 

 

Όταν η μαμή υποψιαζόταν ότι η επίτοκος θα είναι κακογεννήτρα, της έκανε το λεγόμενο «τρυποπέρασμα». Την έβαζε να περάσει μπουσουλώντας από τη στενή είσοδο μικρής σπηλιάς (ριζοσπηλάκι). Αυτό έπρεπε να είναι κοντά σε πηγή ή ποτάμι με ιτιές και η έγκυος προσευχόταν ενόσω μπουσουλούσε και μασούσε φύλλα ιτιάς. Αν τύχαινε τελικά να γεννήσει η γυναίκα σε τέτοιο ριζοσπηλάκι, το μωρό το βάφτιζαν Σπήλιο.

 

Οι εγκυμονούσες μετέβαιναν στο λόφο των Μουσών, όπου τώρα είναι το Αστεροσκοπείο, κάθονταν σε καθορισμένο ομαλό βράχο και αφήνονταν να κυλήσουν στο έδαφος. Η ολισθηρή αυτή πέτρα ονομαζόταν ‘ξουλιάστρα’, τέτοιες «γκαστρωμένες πέτρες» αναφέρονται σε πολλά μέρη της Ελλάδας. Πήγαιναν μαζί με τη μαμή, η οποία είχε ζυμώσει με αλεύρι και αλάτι μια «αλμυροκουλούρα». Πριν αρχίσει τις «γλύστρες», η επίτοκος έπρεπε να τη φάει όλη και να λυσσάξει από τη δίψα.

Καθώς γλιστρούσε η γυναίκα έλεγε συγκεκριμένα ξόρκια, παρομοιάζοντας το ολίσθημα της με την ευτοκία. Ήταν μάλιστα ευτύχημα αν αυτό το κύλημα της εγκύου γινόταν την τρίτη ημέρα της Λαμπρής. Η μαμή έπαιρνε χώμα από τη βάση του βράχου, έσπαγε και τρία αυγά κι έφτιχνε με μάλλινο ύφασμα ένα έμπλαστρο,  το «καλογεννητήρι», που το κολλούσε στη μέση της εγκύου.  

Τον τελευταίο μήνα το παιδί «έπαιρνε την τούμπα» με την προσταγή της Παναγίας. Λέγανε τότε ότι εμπήκε στο δρόμο της Παναγίας ή ότι «εμπήκε το αδράχτι στο σφοντύλι». Για να βρεθεί στο δρόμο της Παναγίας, η έγκυος έπρεπε να πάρει τρεις Μεταλαβιές, να κάνει τρεις «περπατοζωσιές» γύρω από την εκκλησία και να τρώγει μέλι και γάλα τις τρεις τελευταίες εβδομάδες και ναπίνει δροσερό νερό με τριες «νυχιές» σόδα στο όνομα της Θεοτόκου.  Η μαμή με το αφουγκραστήρι της (κοιλιοσκόπιο) άκουγε τη συνομιλία του μωρού με την Παναγία,  δεν εννοούσε τα λεγόμενα, καθησύχαζε πάντως την έγκυο.

Όταν περνούσαν οι μέρες και δε γεννούσε η γυναίκα, η μαμή έσπαγε τα νερά με το ράμφος μαύρου πετεινού (τον είχε φέρει από νωρίς στο σπίτι για να διώξει τα δαιμονικά πνεύματα).   
 Η έναρξη του τοκετού παρέμενε μυστική για να μην «βουίζεται» η ετοιμόγεννη από τη γλωσσοφαγιά του κόσμου. Καλούσαν τη μαμή με κάθε μυστικότητα, έκλειναν πόρτες και παράθυρα και έβαζαν στις γωνίες του σπιτιού μικρούς καλαμένιους σταυρούς, για να μην εισβάλλουν τα πονηρά πνεύματα. Έρχοταν τότε η κυρά μαμή να την «μπουχίσει» με το «ευκολονέρι» που είχε φέρει αμίλητη από τη βρύση (αμίλητο νερό). Την έβρεχε στο λαιμό, το στήθος, την κοιλιά, τα ριζομήρια και τα ακρόποδα και ευχόταν: «Καλή ευκολία τσούπα μου και καλή ξελευτεριά. Να δώσει η Παναγία και ο Άη Λευτέρης να λευτερωθείς κόρη μου με μια γλυκιά φωνή»!!

 

Γάμος, γονιμότητα, εγκυμοσύνη, τοκετός, λοχεία όπως βιωνόταν στην Αθήνα προ 200 ετών- κεφάλαιο 3ο

Γάμος, γονιμότητα, εγκυμοσύνη, τοκετός, λοχεία όπως βιωνόταν στην Αθήνα προ 200 ετών- κεφάλαιο 3ο

 

 

 

Σε πολλά νησιά οι έγκυες την ημέρα της Αναλήψεως την ονομάζουν «σαράντα τσούματα» (κύματα). Πήγαιναν το βράδυ εκείνο κι έπαιρναν θαλασσινό νερό από σαράντα κύματα κι έβρεχαν την κοιλιά τους για να «αναληφθούν οι κακογκαστριές» και να ευκολογεννήσουν. Άλλες το έπαιρναν «αμίλητες» και το φύλαγαν σαν αγιασμό στο εικονοστάσι. Την ώρα της γέννας το έδιναν στη μαμή να τις «σκελίσει», να βρέξει δηλαδή τα γεννητικά της όργανα για να γεννήσει εύκολα.   

 

Θεωρείτο καλό η εγκυμονούσα να κάνει λειτουργία σε ερημοκλήσι, να «ανοίξη ρημοκκλήσι». Προτιμούσαν μάλιστα πολύ τον Άγιο Ελευθέριο στον Ελαιώνα. Την ημέρα της γιορτής του μάλιστα την τηρούσαν και τη γιόρταζαν και ποτέ δεν «έπιαναν βελόνα στο χέρι».

Οι έγκυες για να είναι «καλογεννήτρες», έπρεπε να τρώνε όλες τις επιούσιες τροφές (ψωμί, κρασί, λάδι, μέλι, βούτυρο, γάλα, τυρί, αυγά, χόρτα, όσπρια κ.α.) Μπορούσαν να τρώγουν χωρίς εμπόδιο «ότι ρεχθεί το γκάστρι τους», ακόμα και τη Μεγάλη Παρασκευή. Και το κρέας επιτρεπόταν, αρκεί να ήταν καλοψημένο και σταυρωμένο.

 

………………………………………………………………………………………………………………………..

 

Γιατροσοφίον για γυναίκα που δυσκολογεννούσε:

«Ρήζαν αρπαρόριζαν δρ. 16       

 φλούδα ταμαρισκού 16 δρχ.

 Κανέλλα 2 δρχ.                     

σκόνη του σιδήρου 20 δρ.

Τσικολάτα 4 δραμ.

Όλα να γίνουν ψιλή σκόνη, έπειτα βάλε τα εντός βουκαλίου με άσπρον κρασί ρήψον εντός αυτού ένα λεμόνι με τας φλύνδας του θα σταθεί 4 ημέρας και η γυναίκα να πίνει μισό φλιτζάνι του καφέ πρωί-βράδυ και θα ευκολογεννήσει».

………………………………………………………………………………………………………………………………

Αν μία έγκυος μάθαινε ότι σε μία άλλη γυναίκα είχαν αρχίσει οι πόνοι, της έστελνε ένα λευκό μαντήλι στο σπίτι της ως ευχητήριο μήνυμα και για τις δύο.

Δεν παρευρισκόταν όμως ποτέ στον τοκετό της άλλης γυναίκας, από φόβο μήπως «πάρει» τους πόνους και κακογεννήσει η ίδια.

 

Αποβολή- λίγα ψυχρά μαθηματικά…

Αποβολή- λίγα ψυχρά μαθηματικά…

 

 

To σοκ και το πένθος μίας αποβολής δε σηκώνουν πολύ συζήτηση ούτε περιγράφονται εύκολα στο blog μιας ιστοσελίδας. Ακολουθούν τα βασικά ιατρικά δεδομένα, με ψυχρά μαθηματικά, που καθησυχάζουν όμως και παρηγορούν, καθώς τονίζουν ότι η αποβολή είναι συχνό πρόβλημα, με μικρή όμως πιθανότητα να επαναληφθεί στο μέλλον.

 

Το 15-20% των κυήσεων που έχουν διαγνωσθεί κλινικά (έχει δηλαδή φανεί ενδομήτριος σάκος στον υπέρηχο) θα αποβληθούν στη συνέχεια.

Η πιθανότητα είναι ακόμα μεγαλύτερη, μέχρι και 60%, όταν μιλάμε για κύηση που μόλις διαγνώσθηκε πρώιμα με θετικό τεστ εγκυμοσύνης.

Το ιστορικό κυήσεων παίζει ρόλο. Μία γυναίκα που έχει ήδη μία ολοκληρωμένη κύηση στο ιστορικό της, έχει κίνδυνο αποβολής μόλις 5% στην επόμενη κύηση.

Με ιστορικό μίας αποβολής, ο κίνδυνος για την επόμενη κύηση είναι 17-19%.

Με ιστορικό δύο αποβολών, ο κίνδυνος για την επόμενη κύηση είναι 18-35%.

Με ιστορικό τριών  αποβολών, ο κίνδυνος για την επόμενη κύηση είναι 25-45%. Βλέπουμε λοιπόν ότι και σε αυτό το δυσάρεστο σενάριο, η γυναίκα έχει εξ’ορισμού 55-75% πιθανότητα να πάνε όλα καλά στην επόμενη σύλληψη, χωρίς καμία ιατρική παρέμβαση.

Η ηλικία παίζει επίσης ρόλο. Ο κίνδυνος αποβολής σε γυναίκες άνω των 40 ετών υπολογίζεται μέχρι και 40%.

Έχει αποδειχθεί ότι για κάθε 100 περιπτώσεις αποβολών πρώτου τριμήνου, στις 40 με 60 ευθύνεται πρόβλημα στα χρωμοσώματα του εμβρύου, όπως το σύνδρομο Down. Στις μισές λοιπόν τουλάχιστον περιπτώσεις υπάρχει πρόβλημα στο έμβρυο και η Φύση απορρίπτει εγκαίρως τα κακώς έχοντα, είναι τελικά λοιπόν τύχη μέσα στην ατυχία μας.

Επίσης έχει αποδειχθεί ότι για κάθε 100 περιπτώσεις αποβολών δευτέρου τριμήνου, στις 20 ευθύνεται πρόβλημα στα χρωμοσώματα του εμβρύου.

Μερικές φορές μπορεί τα χρωμοσώματα κάποιου από τους γονείς να έχουν μία «σιωπηλή» ανωμαλία, η οποία και να εκδηλώνεται στο κύημα. Σε ζευγάρια με τουλάχιστον δύο αποβολές υπάρχει 10% πιθανότητα να συμβαίνει κάτι τέτοιο.

Εκτός από τις χρωμοσωμικές ανωμαλίες, ενοχοποιούνται διαταραχές στην πηκτικότητα του αίματος της εγκύου (αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα, θρομβοφιλίες) σε ένα ποσοστό 10-15%. Για τις περιπτώσεις αυτές έχει αξία η διερεύνηση, καθώς μπορεί να δοθεί ενέσιμη αγωγή στην επόμενη κύηση και να μειώσει αισθητά τον αυξημένο κίνδυνο νέας αποβολής.

Γάμος, γονιμότητα, εγκυμοσύνη, τοκετός, λοχεία όπως βιωνόταν στην Αθήνα προ 200 ετών- κεφάλαιο 2ο

Γάμος, γονιμότητα, εγκυμοσύνη, τοκετός, λοχεία όπως βιωνόταν στην Αθήνα προ 200 ετών- κεφάλαιο 2ο

 

 

Η έγκυος δεν επιτρεπόταν να φάει λαγό για να μη «λαγοκοιμάται» το παιδί ούτε και σαλιγκάρια για «να μη γίνει σαλιάρικο». Απαγορευόταν επίσης το χοιρινό «για να μη σκέφτεται το παιδί σαν το γουρούνι». Απέφευγαν τις κόκκινες πιπεριές για να μη βγει το παιδί με αγγειώματα στο πρόσωπο. Απαγορευόταν η βρώση χελιού γιατί θα γλίστραγε το παιδί και θα αργούσε να περπατήσει.

Τον  πέμπτο, έβδομο και ένατο μήνα η έγκυος «έπαιρν’ αίμα» (δηλαδή της έκαναν αφαίμαξη) για να γεννήσει εύκολα. Τον πέμπτο και τον έβδομο από το βραχίονα και τον ένατο από το πόδι.

 

Οι έγκυες των λαϊκών τάξεων παρουσίαζαν ιδιόρρυθμες διαστροφές της όρεξης και προτίμηση σε αηδιαστικές τροφές, τα λεγόμενα «πιθυμητούρια». Δεν έπρεπε οι συγγενείς να το αποτρέψουν γιατί αυτό χειροτέρευε, και η έγκυος κρυφά έτρωγε κυρίως όστρακα από αρχαία πήλινα αγγεία που με την πάροδο των ετών είχαν γίνει μαλακά και ροκανίζονταν σαν παξιμάδια. Επίσης έτρωγαν μαλακές πέτρες και κόκαλα από σουπιές. Προτιμούσαν δε το αργιλούχο χώμα κοντά σε αρχαίους ναούς και το έλεγαν «Αγιόχωμα»: «Το Αγιόχωμα το τρώει η γκαστρούδα γιατί το ζητάει τα’ αγκάστρι της για να μη σπάσουν τα νερά και αποβαρθεί (αποβάλει)», έλεγαν οι μαμές.

Όταν μία γυναίκα είχε το κακό να μη βαστάει παιδί, όταν έμενε έγκυος της κρεμούσαν στο λαιμό την «κρατητήρα». Ήταν ένα λιθάρι που έπεφτε από τον ουρανό (αερόλιθος) στρογγυλό και κίτρινο σαν τον κρόκο του αυγού. Το είχαν δεμένο με ασήμι και περασμένο με γαϊτάνι γαλάζιο.

 

Ήταν πολύ κακό να ‘διασκελίσει’ κάποιος μία έγκυο γυναίκα, έστω και καθιστή, με απλωμένα τα πόδια της. Αυτό θα έφερνε δυστοκία και ακόμα χειρότερα, θα έπνιγε το μωρό. Ο απρόσεκτος διασκελιστής όφειλε να ξαναδιασκελίσει αντιθέτως. Τούτο κάπως μετρίαζε το κακό.

Η γκαστρωμένη δεν άλεθε καφέ με το χειρόμυλο για να μη διπλώσει ο λώρος στο λαιμό του παιδιού.

Απαγορευόταν το άναμμα κεριών για να μη γεννηθεί κίτρινο το παιδί σαν το κερί.

Δεν τυλίγει σπάγκο ή νήμα για να μη βγει «κουβάρι» το παιδί στη γέννα.

Δεν έπρεπε να τρώγει κρεμμύδια για να μη χοντραίνει και κονταίνει ο λώρος του παιδιού .

Δεν έβαζε χωνί στο μπουκάλι για να μη δυστοκίσει.

Δεν έβαζε κλειδί στη μέση της (στο ζωνάρι) για να μη γίνει το παιδί κλειδοχείλης (λαγόχειλος).

Δεν έραβε τους τελευταίους μήνες για να μην έχει δυνατούς πόνους στη γέννα.

Για να μη γεννηθεί το μωρό ανάποδα δε γύριζε τα ρούχα ανάποδα στο πλύσιμο, δεν έβαζε τα ξύλα στη φωτιά ανάποδα και δε γύριζε τα έντερα του γουρουνιού ανάποδα στα χοιροσφάγεια.

συνεχίζεται

Γάμος, γονιμότητα, εγκυμοσύνη, τοκετός, λοχεία, στην Αθήνα του 1800- κεφάλαιο 1ο

Πρακτικές, δοξασίες και έθιμα για την κύηση, τον τοκετό και τη λοχεία στην Ελλάδα την εποχή της Τουρκοκρατίας. Πολύτιμη πηγή αποτέλεσε η Ιστορία των Αθηναίων του Ακαδημαϊκού Δ. Καμπούρογλου καθώς και οι λεπτομερείς λαογραφικές αναφορές των Χ.Θ. Οικονομόπουλου και Αλ.Χ. Οικονομοπούλου. Τα πολύτιμα αυτά λαογραφικά στοιχεία είναι μεν συναρπαστικά,  περιγράφουν όμως έναν αξιολύπητο Μεσαίωνα άγνοιας και δεισιδαιμονίας. Υπογραμμίζουν πόσο τυχεροί είμαστε που γεννάμε και μεγαλώνουμε τα παιδιά μας στη σημερινή εποχή.

Όπισθεν της ζώνης της νύφης έκρυβαν ψαλίδι ανοικτό, για να κοπούν οι κακές γλώσσες και εννέα αμύγδαλα για να κάνει εννέα γιους και κάτω από το παπούτσι της έκαναν με κατράμι το σημείο του σταυρού, για να πατήσει τον τρισκατάρατο. Επίσης της έδιναν αφέψημα από νερό, ζάχαρη, κανέλα, γαρύφαλλο και φλούδα λεμονιού, ως ενδυναμωτικόν κατά της κοπώσεως…

 

H ατεκνία δεν αποδιδόταν σε υπογονιμότητα αλλά σε μάτιασμα, το λεγόμενο αμπόδεμα. Αυτό καθιστούσε το γαμπρό ανίκανο προς διαιώνισην του γένους του. Η γριά (στην οποία κατέφευγε η αντίζηλος), έπαιρνε ισχυρό νήμα, κατόρθωνε να παρευρεθεί στο γάμο, έλεγε ξόρκια και έδενε κόμπους και σχημάτιζε τρεις θηλιές, ενώ διαβαζόταν το Ευαγγέλιο. Οι κόμποι θάβονταν, αν όμως το μίσος ήταν μεγάλο, τότε το έριχναν σε φρεάτιο ή στη θάλασσα, η τιμωρία ήταν τότε ανέκκλητος.

 

Προληπτικό αντίδοτο κατά του αμποδέματος ήταν να βάλουν κάτω από το στρώμα τρία δεματικά (βούρλα με τα οποία έδεναν τα δεμάτια του σανού). Έστρωναν δε και ένα «γεργάθι» (σχοινί με πολλούς κόμπους , με το οποίο περιέβαλλαν τις στοιβάδες των αχύρων) και κοιμόνταν πάνω από όλα αυτά.

 

Η μαστίγωση της άτεκνης γυναίκας συνηθιζόταν από τα παιδιά στα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς για γονιμότητα. Το βράδυ της Πρωτοχρονιάς χτυπούσαν την πόρτα στις στείρες, τις «μαρμάρες» του χωριού, με βέργα κρανιάς. Η στείρα άνοιγε διάπλατα την πόρτα για να «ανοίξει» και η κοιλιά της και να πιάσει παιδί. Την χτυπούσαν ελαφρά με τη βέργα στην κοιλιά κι έλεγαν τα κάλαντα για την ακληρία: «ούβρα, σούβρα, κουκουλούνδρα να σου πέψει ο Θεός παιδί και να κάτσεις σαν την κότα να γεννήσεις το παιδί, παιδί, παιδί».

 

Πολύτιμο όπλο για ευγονία ήταν τεμάχιο από παλιό δίχτυ, που ανήκε σε ψαρά που δεν ψαρεύει πλέον. Αυτό το έβαζαν κάτω από το νυφικό κρεβάτι και εν συνεχεία στα εικονίσματα και μετά την απόκτηση τέκνων, το έκρυβαν στο στήθος του παιδιού, «άπταιστον αντιφάρμακον κατά πάσης μαγείας».

 

Το πρώτο φυλακτό, της ευτοκίας, ήταν για το «γκάστρι», για να διώξει τα κακά δαιμόνια, και περιείχε: ένα κωνσταντινάτο, μία αγία επιστολή, ένα εικονίδιο της Παναγίας, έναν αιματοστάτη από πηγμένο κρόκο κόκκινου αυγού που είχε μείνει στο εικονοστάσι της μαμής επί εννιά χρόνια, ένα χαρτί με εξορκισμούς του Άγιου Κυπριανού, μια δαγκάνα κάβουρα, ένα κοχυλάκι της «Πίζηλης», τρεις κόκκους λιβάνι, ένα φιδοκέφαλο, ένα καρφάκι, μπαρούτι ή τίμιο ξύλο.

 

Το δεύτερο φυλακτό, του ‘βυζαμού’, ήταν σχεδιασμένο να προφυλάξει από τις ‘κακοσύνες του βυζιού’. Περιείχε τρία φύλλα γαλατσίδας (γαλακταγωγό βότανο), μία μαβιά χάντρα, για το μάτι και μία γαλανόπετρα, να είναι γλυκό το γάλα.

 

Το τρίτο φυλακτό κρεμιόταν στο κεφάλι του κρεβατιού και ήταν το ‘Δεσμωτήριο του Κακού’. Περιείχε όλα τα απαγορευμένα βότανα, φύλλα, ρίζες: απήγανο, αψιθιά, θρούμπι, λισφάκι, άγχουσα, χελιδονόχορτο, δρακοντιά, λυχνάκι, σκάρφη, μανδραγόρα.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ


Κάπνισμα- Όλα όσα θα έπρεπε να γράφουν πάνω στο πακέτο

ΚΑΠΝΙΣΜΑΌλα όσα θα έπρεπε να γράφουν πάνω στο πακέτο:

  • Οι καπνίστριες έχουν αυξημένο κίνδυνο (σε σύγκριση με μη καπνίστριες) για:

Καρκίνο πνεύμονα -12 φορές

Καρκίνο οισοφάγου -10 φορές

Καρκίνο λάρυγγα – 18 φορές

Καρκίνο τραχήλου μήτρας – 2 φορές

Έμφραγμα – 3 φορές

Εγκεφαλικά επεισόδια – 5 φορές

Επίσης: πεπτικό έλκος, καταρράκτης, αιμορραγία στην περίοδο, δυσμηνόρροια,

υπογονιμότητα ,πρώιμη εμμηνόπαυση, οστεοπόρωση, κατάθλιψη και ακράτεια   ούρων.

  • Η έγκυος καπνίστρια έχει αυξημένο κίνδυνο για

Εξωμήτριο (2 φορές)

Αποβολή

Πρόωρη ρήξη υμένων

Κακή ενδομήτριο ανάπτυξη

Προωρότητα (πιθανότητα 40%)

Ανωμαλίες όπως λαγώχειλο και ανωμαλίες διάπλασης των άκρων

Ελάττωση της ακοής του βρέφους

Έκπτωση της ποιότητας και ποσότητας του μητρικού γάλακτος

Σύνδρομο ελαττωμένης προσοχής στα παιδιά, ιδίως στα αγόρια

Σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου

  • Στην Ελλάδα τα ποσοστά των καπνιστριών είναι 47% στις ηλικίες 25-34, 38% στις 35-44 και 22% στις 45-54 ετών.

  • Το κάπνισμα είναι σαφώς συχνότερο σε γυναίκες χαμηλότερης εκπαίδευσης και κοινωνικής στάθμης.

  • Οι συστηματικοί καπνιστές, ηλικίας έως 35 ετών θα ζήσουν 8 χρόνια λιγότερα.

  • Ο καρκίνος του πνεύμονα, πολύ συχνότερος αυτού του μαστού, προκαλεί τους περισσότερους θανάτους γυναικών από καρκίνο.

  • Οι γυναίκες για άγνωστους λόγους αναπτύσσουν εθισμό πολύ ευκολότερα από τους άνδρες και διακόπτουν το κάπνισμα με πολύ μεγαλύτερη δυσκολία.

Pregnancy & Childbirth- basic do’s and dont’s

Pregnancy and childbirth- vital do’s and dont’s

Pregnancy and childbirth is an amazing period of your life, with plenty of excitement and worries and eventually some unforgettable memories. We aim to provide careful monitoring and constant reassurance so that will be confident and relaxed to enjoy your pregnancy.

We count a total of 40 weeks, starting on the day that your last actual period began.
You obviously did not get pregnant on that day, but approximately 2 weeks later, upon ovulation, and the actual duration of the gestation is therefore 38 weeks. Still, we use your LMP (Last Menstrual Period) as a defining point, as cycle duration varies and it is frequently impossible for you to know exactly when you conceived.

Your first visit at the Practice is vital. Your period may be late and you are not certain what’s going on. We will confirm your pregnancy status and with pelvic ultrasound (which is absolutely safe) we will make certain that this is a healthy intrauterine pregnancy, thus ruling out a threatened miscarriage or an ectopic.
We will then sit down, take a deep breath and talk about the next 9 months, how your pregnancy will be monitored and exactly which investigations may be needed. We will discuss common pregnancy symptoms and worries, no matter how insignificant they may seem. You will leave the office relaxed, confident and jubilant.

We may need to repeat the scan to confirm that the pregnancy sac keeps growing and eventually the fetal heartbeat becomes obvious. I will also suggest some blood tests that will rule out infections such as rubella (german measles) and hepatitis. Some of those sound strange and offending, such as syphilis and HIV. Trust me, this is a universally accepted screening package in pregnancy and all those diseases, if promptly diagnosed and treated, can save your baby’s life.
An early visit to the Dentist will be advised. Your teeth and gums are sensitive in pregnancy and any kind of oral cavity infection can later be related to premature contractions and labour. Any dental work should therefore be carried out promptly, with the appropriate local anaesthetic. I would only wish to avoid a dental X-ray in pregnancy.

The first trimester, up to 12-13 weeks, can be rather difficult. Headaches, morning sickness and vomiting, swellings, mood swings, you name it. There is also a continuing risk of miscariage, gradually diminishing as your pregnancy progresses, and you might experience abdominal discomfort or even spotting. Your skin may well change while you’re pregnant. You might find that it becomes less dry or less oily, or that you get fewer spots, or the opposite could happen. Extra fluid in your face may smooth out any wrinkles, but it may also make you look a bit chubby. Quite early on, you will notice that the area around your nipples is darker and a brown line appears down the centre of your abdomen. You may get brown patches on your face too, especially if you’re in the sun. All these colour changes go away or fade after the baby is born. Stretch marks, may appear on your bump and your breasts from about three or four months. There’s no evidence that these can be prevented. They fade after the baby is born but never disappear.
We will discuss any complaints and exclude potential problems and complications.

The next milestone is the nuchal scan at 12-13 weeks. You will be gradually feeling better and this a good time to enjoy your baby on ultrasound, fully formed and playful and not that big yet. This is also an excellent opportunity to check the space behind the baby’s neck, the nuchal translucency. All babies have a small quantity of luis underneath the skin of the back of the neck. In Down syndrome babies this is found commonly increased. Unfortunately not all Down babies have increased fluid and, vice versa, not all babies with increased fluid have Down’s syndrome. We have therefore monitored several thousands of pregnancies in US and in the UK ten years ago. We checked the nuchal fluid, took into account the age of the mother and obviously the pregnancy outcome. These observations resulted in a screening test, an equation with all the above parameters. This test can pick up more than 90% of Down babies. We will check the nuchal translucency, ask for your age and your last period, and enter all the parameters in a computer software. The computer will alter your basic, age-related risk for Down syndrome, and give you an adjusted risk. If the final risk sounds good, (and we’ll have a long chat about acceptable risks), we may decide to avoid an amniocentesis, even when you are older than 35. An additional, independent parameter that will increase the sensitivity of the test is a hormone blood test (free BHCG and PAPP-A). When your blood result is ready, we shall modify the risk and give you the final result.

The next important scan is the anomaly scan, or b-level scan. This will take place at 22-23 weeks of gestation. It is a thorough scan, checking number of fingers, heart valves and other important details of the baby’s anatomy. A normal result is reassuring but bear in mind that some minor abnormalities may still be missed, even in expert hands.

From 14 weeks onwards, you will also probably feel much better, with plenty of energy to do things and appetite. Take it easy and keep an eye on your scales. You will be free to have a holiday as long as you do not stress yourself too much and avoid exposure to the sun. You will be able to swim and take sport activities. Sex will also be part of the agenda, unless advised otherwise.

We will have regular visits in our Practice, every four weeks, and more frequently should any problem arise. We will be checking the blood pressure, the urine and your weight and we will do regular scans to check the baby’s growth. I will be checking on you overall welll-being, including the psyhological aspect and see that your pregnancy progresses smoothly. Our midwife will be advising on breast preparation for lactation and nipple care.

At 28 weeks I will ask you to have a glucose tolerance test, in order to exclude gestational diabetes.

At 32 weeks a Doppler scan will reassure us that the placenta remains healthy and that the blood flow and the oxygen supply to the baby is adequate.

At 37-38 weeks, in addition to ultrasound, we will do a cardiotocogram (CTG), checking the baby’s heart rate variation in relation to uterine contractions. This is an additional reassuring test to check fetal well-being.

From 36 weeks onwards, we will be prepared for labour. Early labour signs include regular contractions and the rupture of membranes. If your waters go, it will be easy to tell, there is usually plenty of it and you will get soaked. You must immediately get going for the hospital. If you start having painful contractions, check how frequently they come and whether they are regular or not. Genuine labour pain, as opposed to Braxton-Hicks contractions, comes and goes at regular intervals, initially every 20-30 minutes, gradually getting more frequent. When not certain, you ring me or my midwife and we tell you what to do. Another early sign is the ‘show’, a mucous, thick, vaginal discharge, occasionally mixed with small amount of blood. This is the cervical ‘plug’ that kept the cervix tightly sealed throughout pregnancy and prevented micro-organisms from ascending into the cavity of the womb. A couple of days prior to onset of labour, this, having served its purpose, will pop out. It is a fairly accurate sign that labour is imminent, so don’t panic, don’t rush to the hospital, just have your things ready.

When the time comes, be it regular pain or the waters, you ring me or the midwife and we all meet in Labour Ward. We will remain with you throughout the whole labour and keep you informed and so that you remain confident and reassured.

Epidural anaesthesia is strongly recommended, but obviously you are the one to decide. An epidural will completely stop any painful sensation without making you drowsy. You will be alert, yet relaxed. You will not be stressed and you will be breathing better and that helps the oxygen supply to the baby. There are no significant recognised side-effects apart from a transient headache.
An epidural will not affect the labour outcome and will not increase the possibility for caesarean section.

I will guide through the stages of labour, aiming towards a straightforward vaginal delivery, and I am keen to persist and wait, as long as it is safe, in order to get there. However if any complication arises, or if the baby simply gets ‘stuck’ within the pelvis, we will be ready to proceed, with your consent, to a safe instrumental delivery or caesarean section. The Labour Ward at Iaso is perfectly organised and the staff are trained to assist in any kind of emergency. In the end of the day what we must have is a healthy mother and a healthy baby and I am keen to pre-empt problems and advocate safe, standard practice.

Once the baby is born, we will give you to hold and hug for as long as you like, early bonding between the two of you is essential. In the meantime, I will remove the placenta and may need to put a couple of stitches in the vagina. You will then be able to rest for a couple of hours in Labour Ward Recovery before you are transfered to your bed in the Ward.


Basic guidelines and do’s and dont’s for your pregnancy

Any medication use should be discussed with us, particularly during the 1st trimester. You may take paracetamol tablets (Depon, Panadol), up to 3 a day, if you have a headache or a flu, and Buscopan tablets for the occasional tummy ache, but other than that talk to us and double-check.

The only strict prohibition in pregnancy is smoking and if you do smoke we will advise to give it up promptly. Smoking has been related to high risk of miscarriage, prematurity, placental abruption, high blood pressure. Maternal smoking has also been incriminated for cot death in infancy.

You may have sexual intercourse throughout pregnacny, unless otherwise indicated. Always make certain that this is not painful or uncomfortable and you may want to try different, more comfortable positions We obstetricians tend to advise against it during the last 4 weeks of gestation, but even then there is no harm you can do, apart from initiating labour.

Try to keep away from stray cats and if you have a cat yourself, have someone else to collect its faeces. Avoid fresh salads if the greenery has not been thorougly cleaned.

Dring plenty of milk – at least two full glasses a day. You may opt for semi-skimmed milk, with less fat but same amount of calcium and vitamins. Make sure that your milk is pasteurised- avoid fresh goat milk from your village! Avoid evaporated milk – most of its vitamins have been affected.

Avoid nuts during pregnancy. Recent studies relate maternal consumption in pregnancy with subsequent allergy to nuts of the offspring.

You may use hair dye and nail polish, as this has not been found to have any detrimental effect whatsoever to your pregnancy.

You may drive your car up to the end of gestation, as long as there are no pregnancy complications. Always wear your seatbelt, with the the horizontal part underneath your belly and the transverse part crossing above it.

It is safe to work long hours in front of a computer screen, as it is established to be absolutely safe.

Recent evidence shows that consuming hot beverages or food from a plastic cup or container is harmful, as plastic, when hot, releases toxic chemicals within the cup. These toxins seem to significantly increase the miscarriage risk, as they are found in large concentrations in blood samples of women who had a miscarriage.

FOODS TO AVOID

• Soft cheese, such as Brie, Camembert, however, cottage, gruyere and feta cheeses are fine. Blue-veined cheeses, such as Danish Blue or Stilton should also be avoided.
• Unpasteurised goat’s, cow’s, or sheep milk. • Ready-prepared coleslaw. •Raw shellfish. •Raw eggs (in mayonnaise, mousses, cake-icing or cheesecake). •Paté (any type) •Raw or undercooked meat. •Liver (unacceptably high levels of vitamin A). •Peanuts or peanut butter (if there’s a family tendency to allergies).

 

Breastfeeding

Your own breastmilk is exactly the right food for your baby. There’s strong evidence that babies do best if they have nothing but breastmilk for about the first six months of life. This may be important if you have any diabetes or allergies in your family as the use of formula milk increases the risk of diabetes, asthma or eczema. Breastfeeding protects your baby from infections, including sickness and diarrhoea, ear infections and chest infections. For some infections this protection continues even after you stop breastfeeding. Exclusive breastfeeding – giving nothing except breastmilk – is more likely to reduce the risk or severity of allergies and provides the best protection. However, combining breastmilk with some formula still helps to reduce the risk of infections. Women who breastfeed have less risk of pre-menopausal breast cancer, ovarian cancer and broken bones due to osteoporosis in later life. If you choose to combine formula feeding alongside breastfeeding, you can increase your chances of maintaining a good milk supply if you only introduce formula once breastfeeding is well established. Your midwife can help you work out when – and how – to do this. But if you start to bottle feed from the beginning it can be very hard to change to breastfeeding. If you are undecided, it’s therefore best to start breastfeeding. Your baby will benefit from even a few feeds of colostrum – which is the first milk that your breasts produce, rich in antibodies and other substances that protect against illness and infections.

Paediatric concerns

If you worry about the ‘day-after’, when you go home with your baby, have a chat with our Paediatrician, Dr Amalia Michaelidou. She is a Consultant Neonatologist at Iaso Neonatal Unit and a Member of the Royal College of Paediatrics in London. She will guide you through the basic do’s and dont’s and reassure you.

Above all, don’t worry. Pregnancy is a normal process and all problems and complications are very rare. Enjoy your pregnancy and don’t listen to horror stories and scenarios. We will be monitoring your pregnancy closely and keep you well informed and reassured.

 

Dr Alexandros Kalogeropoulos
Member of the Royal College of Obstetricians & Gynaecologists, London

Εγκυμοσύνη και τοκετός – Απλές συμβουλές

Εγκυμοσύνη και τοκετός – Απλές συμβουλές

Η εγκυμοσύνη και ο τοκετός είναι ένα εξαιρετικό κεφάλαιο στη ζωή του ζευγαριού. Σκοπός μας είναι να απαλείψουμε το φόβο και τις δικαιολογημένες ανησυχίες σας και να βοηθήσουμε στις τυχόν δύσκολες στιγμές, ώστε να απολαύσετε κάθε στιγμή της εγκυμοσύνης και το ανεκτίμητο δώρο μιας νέας ζωής.
Η τελευταία περίοδος πριν τη σύλληψη είναι το μόνο χειροπιαστό χρονικό σημείο για να καθορισθεί η διάρκεια της κύησης. Έτσι, μετράμε με εβδομάδες και όχι με μήνες και το μέτρημα ξεκινά από την πρώτη ημέρα της τελευταίας περιόδου (αν και η γυναίκα έχει επαφή και συλλαμβάνει περίπου 2 εβδομάδες μετά). H κύηση διαρκεί συνολικά 40 εβδομάδες.
H πρώτη επίσκεψη στο ιατρείο είναι και η πλέον σημαντική. Πέρα από τη διάγνωση της εγκυμοσύνης με κλινική εξέταση, τεστ εγκυμοσύνης και υπέρηχο, γίνεται μια διεξοδική αναδρομή στο ιστορικό και τυχόν προϋπάρχοντα ιατρικά προβλήματα. Σε εσάς μπορεί απλά να φανεί μια απλή συζήτηση, εμείς όμως θα έχουμε μία σαφή εικόνα για το αν η εγκυμοσύνη είναι ή όχι υψηλού κινδύνου. Θα οργανώσουμε έγκαιρα τις δέουσες εξετάσεις και τον τακτικό έλεγχο.


Oι πρώτες 12 εβδομάδες σηματοδοτούν το σπουδαιότερο κεφάλαιο της κύησης. Περιλαμβάνουν την εμφύτευση και την πλήρη διάπλαση του εμβρύου, και πολύ συχνά ταλαιπωρεί τη μητέρα με ναυτία, εμετούς, ακόμα και πόνους και μικροαιμορραγίες. Μια νέα μητέρα ίσως βρει αυτή την περίοδο την πλέον ψυχοφθόρο, όταν η εγκυμοσύνη είναι τόσο μικρή και έχει τόσους μήνες μπροστά κι έχει ήδη τόσα προβλήματα. Οι αρχικές επισκέψεις είναι λοιπόν πολύ σημαντικές. Με τακτικά, ακίνδυνα υπερηχογραφήματα θα βεβαιώνουμε ότι το μωρό είναι καλά και θα δίνουμε τις κατάλληλες συμβουλές για να λύνουμε τα προβλήματα και να προλαμβάνουμε τυχόν επιπλοκές.
Σε αυτή τη φάση της κύησης πρέπει στα μέτρα του δυνατού να βεβαιωθούμε ότι το μωρό αναπτύσσεται φυσιολογικά και να αποκλείσουμε εγκαίρως ανωμαλίες, με πλέον συνήθη το σύνδρομο Down.

Στο υπερηχογράφημα της αυχενικής διαφάνειας στις 12 περίπου εβδομάδες ελέγχουμε αδρά τη διάπλαση του εμβρύου και μετράμε την αυχενική διαφάνεια. Αυτή είναι μια μικρή ποσότητα υγρού που φυσιολογικά μαζεύεται στο πίσω μέρος του λαιμού του εμβρύου. Σε μωρά με σύνδρομο Down (μογγολισμό) αυτή βρίσκεται συχνά αυξημένη. Ταυτόχρονα ελέγχουμε τις τιμές δυο ορμονών στο αίμα της μητέρας. Όλα αυτά μαζί μας λένε αν το μωρό έχει αυξημένες πιθανότητες να έχει σύνδρομο Down. Με τη μέθοδο αυτή μπορούμε να ‘μαντέψουμε’ το σύνδρομο Down στο 89% των περιπτώσεων.

Η αυχενική διαφάνεια: Η μαύρη περιοχή ανάμεσα στις δύο λευκές γραμμές στον αυχένα του εμβρύου.

Τότε συζητάμε με το ζευγάρι αν πρέπει να προχωρήσουμε σε αμνιοπαρακέντηση (λήψη με λεπτή βελόνα λίγου αμνιακού υγρού που περιβάλλει το μωρό –αυτό περιέχει εμβρυϊκά κύτταρα που εξετάζονται στο μικροσκόπιο και είναι η εξέταση που μας διαβεβαιώνει). Η απόφαση για την αμνιοπαρακέντηση είναι ακόμα πιο επιτακτική σε γυναίκες άνω των 35 ετών λόγω του αυξημένου κινδύνου. Το σύνδρομο Down είναι πιο συχνό όσο πιο μεγάλη είναι σε ηλικία η μητέρα. Έτσι για μια 20χρονη ο κίνδυνος να γεννήσει πάσχον μωρό είναι 1 στα 1500, σε μια 30χρονη 1 στα 900, σε μια 35χρονη 1 στα 350, σε μια 38χρονη 1 στα 170, στα 40 είναι 1 στα 100 και στα 42 είναι 1 στα 50. Από την άλλη, η αμνιοπαρακέντηση έχει κίνδυνο αποβολής 1 στα 300 περίπου.

Θα κάνουμε επίσης κάποιες άλλες εξετάσεις αίματος για να προλάβουμε τυχόν προβλήματα στη συνέχεια της κύησης και τον τοκετό. Ελέγχουμε τον αιματοκρίτη, την ομάδα αίματος και την παρουσία στίγματος για τη μεσογειακή αναιμία καθώς και την ανοσία της μητέρας σε μια σειρά από λοιμώξεις (ηπατίτιδα Β και C, μεγαλοκυτταροϊό, ερυθρά, τοξόπλασμα, λιστέρια, σύφιλη, AIDS). Πολλές από αυτές τις εξετάσεις ίσως ακούγονται ακραίες ή και προσβλητικές για το ζευγάρι. Είναι όμως ο καθιερωμένος διεθνώς έλεγχος της εγκύου και περιλαμβάνει λοιμώξεις που μπορούν να απειλήσουν άμεσα το έμβρυο. Αρκεί να λεχθεί ότι αν μία έγκυος είναι φορέας του AIDS, ο κίνδυνος μετάδοσης στο μωρό είναι 30%, ενώ, με έγκαιρη διάγνωση, χορήγηση αγωγής στην έγκυο και αποφυγή θηλασμού, ο κίνδυνος γίνεται μόλις 2%.

Συζητάμε τα ναι και τα όχι στην εγκυμοσύνη βάσει τεκμηριωμένων επιστημονικών δεδομένων και απορρίπτουμε ανόητους μύθους και δοξασίες. Έτσι το ζευγάρι θα ξέρει τι να περιμένει, τι να προσέχει και τι να αποφεύγει χωρίς άγχος και ανασφάλεια. Και βέβαια θα υπάρχει μια 24ωρη γραμμή επικοινωνίας για να απαντάμε σε κάθε ερώτηση και ανησυχία, όσο απλοϊκή κι αν ακούγεται. Η πιο σημαντική υπηρεσία του γιατρού σ’ αυτή την κρίσιμη περίοδο της ζωής σας είναι η ευαισθησία και η συνεχής διακριτική καθοδήγηση, ώστε το ζευγάρι να νιώθει ανά πάσα στιγμή ασφάλεια και σιγουριά.

Το δεύτερο τρίμηνο, μέχρι τις 28 εβδομάδες είναι συνήθως η πιο ήρεμη περίοδος. Το μωρό είναι αρκετά μεγάλο, τα σημαντικά υπερηχογραφήματα έχουν ήδη γίνει και τυχόν ανωμαλίες και προβλήματα έχουν αποκλειστεί. Η ναυτία σταματά και η έγκυος μπορεί να χαλαρώσει λίγο και να απολαύσει την αίσθηση του μωρού της να ‘ζωντανεύει’ και να κινείται μέσα στην κοιλιά της.

Στο σημαντικό υπερηχογράφημα β επιπέδου στο διάστημα μεταξύ 21 και 24 περίπου εβδομάδων, εξετάζονται όλα τα όργανα στο σώμα του μωρού και αποκλείεται η μεγάλη πλειοψηφία ανωμαλιών διάπλασης. Οι επισκέψεις γίνονται λιγότερο τακτικές αλλά εξίσου σημαντικές με προσεκτικό έλεγχο της μητέρας (πίεση, λεύκωμα στα ούρα, αύξηση βάρους) και της ανάπτυξης του εμβρύου. Το ζευγάρι έχει το χρόνο να ηρεμήσει, να έχει κάποιες ημέρες ξεκούρασης, πριν μεγαλώσει πολύ το μωρό και κάνει τις μετακινήσεις δύσκολες. Η γραμμή επικοινωνίας βέβαια παραμένει ανοιχτή για τα παραμικρά ‘πονάκια’ ή ‘αυξημένα υγρά’. Σιγά σιγά θα προετοιμαστούμε για τις τελευταίες εβδομάδες και τον τοκετό.


Το τρίτο τρίμηνο το έμβρυο και η μητέρα μεγαλώνουν πλέον αισθητά και οι κινήσεις δυσχεραίνονται. Στις 28 εβδομάδες ελέγχεται το σάκχαρο της μητέρας για να αποκλειστεί διαβήτης της κύησης. Στις 32 περίπου εβδομάδες με υπερηχογράφημα (Doppler) ελέγχεται η ανάπτυξη του εμβρύου και η ροή αίματος στα ζωτικά αγγεία -του ομφάλιου λώρου, της αορτής και του εγκεφάλου- του μωρού.

Σημειώνω ότι όλοι αυτοί οι σημαντικοί υπέρηχοι (αυχενική-β επιπέδου- Doppler) λαμβάνουν χώρα στο γνώριμο χώρο του ιατρείου καθώς φέρω την ανάλογη πιστοποίηση (Fetal Medicine Foundation Certified) και τον ανάλογο εξοπλισμό (Υπέρηχο Voluson).

Συνηθισμένα προβλήματα οι ενοχλήσεις χαμηλά στην κοιλιά, πίσω στη μέση, εντερικές διαταραχές (δυσκοιλιότητα) λόγω πίεσης της μήτρας επί των γειτονικών οργάνων. Σταδιακά πληθαίνουν τα ‘πετρώματα’, οι προπαρασκευαστικές ωδίνες δηλαδή που δε διαρκούν πολύ και είναι ακανόνιστες, συχνά όμως θα ενοχλήσουν και θα ανησυχήσουν την πρωτόπειρη έγκυο. Οι κινήσεις του εμβρύου δε λιγοστεύουν, γίνονται όμως λιγότερο αισθητές αφού καθώς αυτό μεγαλώνει δεν έχει χώρο να κλωτσήσει με δύναμη και αρκείται σε ήπιες, σα να κολυμπάει, αλλά εξίσου καθησυχαστικές για τη μητέρα κινήσεις. Πάντως κάθε ενόχληση, πόνος, αυξημένα υγρά ή αίμα, μειωμένες κινήσεις του εμβρύου και γενικά κάθε νέο σύμπτωμα πέραν του συνηθισμένου πρέπει πάντα να περιγράφονται αναλυτικά και χωρίς καθυστέρηση.

Η στιγμή του τοκετού και της γέννησης του μωρού φαντάζει, ειδικά για την πρωτότοκο μητέρα και πατέρα σαν αξεπέραστο εμπόδιο. Το ζευγάρι συχνά αντιμετωπίζει με δέος και ανασφάλεια την τελική ευθεία. Η αλήθεια είναι ότι ο τοκετός είναι ένα γεγονός μοναδικό που βιώνεται διαφορετικά από κάθε ζευγάρι. Η εξέλιξη του είναι κάθε φορά διαφορετική, όπως πολλές πολύτοκες γυναίκες έχουν παρατηρήσει.
Με τη σωστή επίβλεψη και την έμπειρη καθοδήγηση της μαίας και του μαιευτήρα το άγχος περιορίζεται, τυχόν προβλήματα λύνονται και τελικά μένει στη μνήμη σαν η πιο συναρπαστική και γλυκιά εμπειρία. Στόχος μας είναι ο φυσιολογικός τοκετός και όλες οι ενέργειες μας αποσκοπούν στην ταχεία και ομαλή εξέλιξη του, χωρίς άσκοπες ιατρικές παρεμβάσεις.
 Τοκετός στο Μεσαίωνα
Η έναρξη του τοκετού μπορεί να γίνει είτε όταν ‘σπάσουν τα νερά’ είτε όταν αρχίσουν επώδυνες συσπάσεις της μήτρας που έρχονται τακτικά ανά 20-30 λεπτά και σταδιακά γίνονται πυκνότερες. Το σπάσιμο των νερών (ρήξη θυλακίου- να μιλάμε και σωστά ελληνικά…) δεν είναι μισή σταγόνα – το εσώρουχο θα βραχεί, μπορεί και τα πόδια, αν όχι και το πάτωμα.  Οι επώδυνες συσπάσεις συνήθως εντοπίζονται σε όλη την έκταση της μήτρας, σπανιότερα μόνο χαμηλά στη λεκάνη ή και μόνο πίσω στη μέση. Το μόνο βέβαιο είναι η σύντομη διάρκεια του πόνου (περίπου για μισό λεπτό) και η ρυθμική του επανάληψη. Αντίθετα, τα ‘πετρώματα’ της μήτρας (ή ψευτόπονοι, ή προπαρασκευαστικές ωδίνες Braxton-Hicks) δεν πονάνε πολύ, διαρκούν λιγότερο, δεν πυκνώνουν σταδιακά και συνήθως υποχωρούν μετά τη λήψη Buscopan ή με ένα χλιαρό λουτρό.

Σε κάθε περίπτωση, ειδικά αν δεν είστε σίγουρη, θα επικοινωνήσετε μαζί μου ή με τη μαία μας, (κινητά ενεργά καθόλο το 24ωρο) και θα σας πούμε αν ήρθε η ώρα να ξεκινήσετε με ηρεμία για το Μαιευτήριο. Εκεί θα σας περιμένει η ίδια καθώς και η Προϊσταμένη που θα φροντίσει τη σύντομη διαδικασία της εισαγωγής και θα είναι πάντα σε ετοιμότητα για οτιδήποτε χρειαστούμε. Σας συστήνουμε ανεπιφύλακτα να κάνετε επισκληρίδιο, μία τεκμηριωμένα επί δεκαετίες ασφαλή και αποτελεσματική μέθοδο αναλγησίας. Η δυνατότητα επισκληριδίου αναισθησίας έχει αποτελέσει επανάσταση καθώς λυτρώνει τη μητέρα από τον πόνο της γέννας χωρίς να θέτει σε κίνδυνο αυτή ή το μωρό (το αντίθετο ισχύει, το μωρό παίρνει λιγότερο οξυγόνο όταν η μητέρα υποφέρει) και χωρίς να καθυστερεί την εξέλιξη του τοκετού. Σήμερα σε κάθε γυναίκα επιβάλλεται να συζητηθεί και να προσφερθεί η επισκληρίδιος.

 

Πέρα από τη σωματική καταπόνηση, οφείλουμε όμως να αντιμετωπίσουμε και το ψυχολογικό στρες. Κύριο ρόλο παίζει η στενή καθημερινή σχέση εμπιστοσύνης που θα αναπτύξουμε στη διάρκεια των εννέα μηνών. Η μικρή μας ομάδα μπορεί να εγγυηθεί ότι στην αίθουσα τοκετού θα συναντήσετε τα ίδια γνώριμα πρόσωπα που θα μπορείτε άφοβα να εμπιστευτείτε.

Κατά τη διάρκεια του τοκετού θα εξηγούμε και θα ενημερώνουμε συνεχώς το ζευγάρι για κάθε εξέλιξη. Θα έχουμε τη μητέρα και το μωρό κάτω από συνεχή παρακολούθηση. Με υπομονή θα περιμένουμε τον τοκετό να εξελιχθεί, φροντίζοντας να υπάρχει η σωστή ισορροπία με τακτικές αποτελεσματικές συσπάσεις που δε θα θέτουν το μωρό σε κίνδυνο. Με τον καρδιοτοκογράφο θα παρακολουθούμε συνεχώς την καρδιά του μωρού ώστε να  φανεί εγκαίρως αν τυχόν ταλαιπωρηθεί και παρουσιάσει έλλειψη οξυγόνου. Προτεραιότητα μας είναι ο φυσιολογικός τοκετός και καταφέρνουμε να κρατάμε τα ποσοστά καισαρικής χαμηλότερα του 15% (ευρωπαϊκού μέσου όρου) με υπομονή και ασφαλείς μαιευτικούς χειρισμούς.  Η πραγματικά άψογη οργάνωση της αίθουσας τοκετών εγγυάται πλήρη κάλυψη σε κάθε περίπτωση ανάγκης.

 
Ιδιαίτερα σημαντική όμως είναι και η περίοδος μετά τον τοκετό, οι 40 ημέρες της λοχείας. Τα πιθανά προβλήματα (μικροαιμορραγίες και πονάκια, δυσκολίες στο θηλασμό, δυσκοιλιότητα, αιμορροΐδες, ψυχολογικά προβλήματα) ακούγονται ασήμαντα, μπορεί όμως να ταλαιπωρήσουν και να αγχώσουν το ζευγάρι.

Καθημερινός λοιπόν έλεγχος στο Μαιευτήριο και τακτική επικοινωνία και μετά το εξιτήριο από την Κλινική. Η φροντίδα μας, να μη το ξεχνάμε, δε λήγει με το τέλος των 9 μηνών.

 

ΑΠΛΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ

 

  • Η φυσιολογική δραστηριότητα (καθημερινή εργασία, μετακινήσεις, περίπατοι, ψώνια, ήπια άθληση, μπάνια σε καθαρές θάλασσες) επιτρέπεται στη φυσιολογική εγκυμοσύνη. Ταυτόχρονα  η έγκυος ενθαρρύνεται να μην ταλαιπωρεί τον εαυτό της με πολύωρη βάδιση ή ορθοστασία. Έχει  αποδειχθεί ότι γυναίκες που παραμένουν όρθιες επί 8 ώρες στη δουλειά έχουν αυξημένο κίνδυνο αποβολής και πρόωρου τοκετού.
  • Απαγορεύονται δραστηριότητες και σπορ όπως καταδύσεις, ορειβασία, σκι στο βουνό και στη θάλασσα, ατμόλουτρα, σάουνα.
  • Η λήψη φαρμάκων πρέπει να αποφεύγεται στην εγκυμοσύνη. Όταν όμως υπάρχει η κατάλληλη ένδειξη και πάντα κατόπιν συζήτησης με το γιατρό η λήψη επιβάλλεται για να προστατέψει και την έγκυο και το μωρό της.
  • Το μόνο που ξεκάθαρα απαγορεύεται στην εγκυμοσύνη είναι το κάπνισμα, ενεργητικό ή παθητικό. Στερεί οξυγόνο από το μωρό και προκαλεί αυξημένες αποβολές, μείωση του τελικού βάρους γέννησης και προωρότητα με εξαιρετικά κακή επίδραση στη μελλοντική ανάπτυξη του παιδιού, καθώς και κίνδυνο για αιφνίδιο βρεφικό θάνατο.
  • Η σεξουαλική επαφή επιτρέπεται μέχρι και τον όγδοο μήνα με λίγη προσοχή και προτίμηση σε στάσεις που διευκολύνουν την έγκυο.
  • Η οδήγηση αυτοκινήτου επιτρέπεται, απλά επιβάλλεται περισσότερη προσοχή. Επιβάλλεται η εφαρμογή ζώνης ασφαλείας καθόλη τη διάρκεια της κύησης είτε ως οδηγός ή συνοδηγός. Απλά όταν η εγκυμοσύνη μεγαλώσει, πρέπει το οριζόντιο τμήμα της ζώνης να εφαρμόζει κάτω από την κοιλιά και το διαγώνιο από πάνω της, ώστε η μήτρα να μην πιέζεται άμεσα από τη ζώνη.
  • Η βαφή μαλλιών και νυχιών επιτρέπεται στην εγκυμοσύνη, καθώς δεν υπάρχει καμιά επιστημονική απόδειξη ότι βλάπτει το μωρό.
  • Η πολύωρη εργασία σε ηλεκτρονικό υπολογιστή έχει αποδειχθεί ότι δε βλάπτει καθόλου (π.χ. λόγω ακτινοβολίας) την εγκυμοσύνη.
  • Μια επίσκεψη στον οδοντίατρο επιβάλλεται στην αρχή της εγκυμοσύνης. Έχει αποδειχθεί ότι η ενεργός ουλίτιδα είναι συνήθης στην εγκυμοσύνη και αυτή με τη σειρά της καλλιεργεί μικρόβια που οδηγούν σε πρόωρο τοκετό.
  • Καλό είναι να κρατηθείτε μακριά από γάτες. Μην ασχολείστε με το φαγητό και τα απορρίμματα της γάτας σας. Φοράτε γάντια όταν κάνετε κηπουρική.
  • Προσοχή στις παρακάτω τροφές (πολύ σπάνια θα προκαλέσουν πρόβλημα γι’αυτό μην ανησυχήσετε αν ήδη φάγατε στην αρχή της εγκυμοσύνης σας):

Να αποφεύγονται μαλακά τυριά όπως καμεμπέρ, ροκφόρ, μπρι, στίλτον. Επιτρέπονται: φέτα, γραβιέρα, κασέρι, τσένταρ, ένταμ, έμενταλ, γκούντα, μοτσαρέλα, παρμεζάνα.

Όχι στο φρέσκο γάλα που δεν είναι παστεριωμένο.

Όχι στο συκώτι /εντόσθια/ πατέ /φουα γκρα/ μύδια/ στρείδια.

Όχι στο ημίρρευστο παγωτό χωνάκι που βγαίνει από το μηχάνημα.

Απαιτείται προσεκτικό πλύσιμο χεριών πριν και μετά την επαφή /κόψιμο / μαγείρεμα κάθε ωμού κρέατος.

Τα έτοιμα φαγητά του εμπορίου πρέπει να ξαναζεσταίνονται σε επίπεδα βρασμού.

Τα αυγά πρέπει να τηγανίζονται/ βράζονται μέχρι  το ασπράδι και ο κρόκος να γίνουν στερεά.

Καλό είναι να αποφεύγετε προϊόντα με φιστίκια  στην εγκυμοσύνη αν ο σύντροφος σας ή κάποιο παιδί σας έχει άσθμα, έκζεμα, αλλεργία την άνοιξη ή αλλεργία σε τροφές. Έτσι πιστεύεται ότι μειώνεται η πιθανότητα ανάλογων αλλεργιών στο μωρό όταν γεννηθεί.

Τα φρέσκα λαχανικά /σαλάτες πρέπει να σαπουνίζονται διεξοδικά.

 

Η υγιεινή δίαιτα περιλαμβάνει:

  • Άμυλο (ψωμί, δημητριακά, πατάτες, κορν φλεικς, ζυμαρικά, ρύζι). Είναι το κύριο μέρος της διατροφής, πλούσιο σε υδατάνθρακες, πρωτεΐνες, βιταμίνες Β. Οι τροφές τύπου κορν φλεικς, ολ μπραν είναι πλούσιες σε σίδηρο και φυλλικό οξύ και μειώνουν τις στομαχικές ενοχλήσεις.
  • Γάλα και γαλακτοκομικά. Είναι πλούσια σε ασβέστιο και πρωτεΐνη και επιβάλλεται ένα με δύο γεμάτα ποτήρια φρέσκο γάλα την ημέρα. Προτιμάτε τα ημιαποβουτυρωμένα (έχουν ίδια ποσά ασβεστίου και πρωτεΐνης, χωρίς το περιττό λίπος). Όχι στο εβαπορέ (λίγες βιταμίνες). Εμπλουτισμένα σε ασβέστιο γάλατα, τύπου Calciplus, έχουν σαφή επιπλέον ευεργετική δράση.
  • Κρέας, ψάρι, αυγά, όσπρια. Πλούσια σε πρωτεΐνες. Ψήνετε καλά και αποφεύγετε τα πολλά λιπαρά.
  • Τροφές με λιπαρά και ζάχαρη. Τρώτε αραιά και σε μικρές ποσότητες.
  • Βιταμίνες όπως το φυλλικό οξύ είναι απαραίτητες στην εγκυμοσύνη. Πλουσια σε φυλλικό οξύ είναι τα φασόλια, φακές, φρούτα, λαχανικά, χυμό πορτοκάλι. Το φυλλικό οξύ μπορεί να προλάβει ανωμαλίες στο έμβρυο όπως ανεγκεφαλία, δισχιδή ράχη και ανωμαλίες στη διάπλαση του στόματος. Γι’ αυτό το λόγο θα σας συστήσουμε πρόσθετη λήψη σκευάσματος φυλλικού οξέος για τις πρώτες εβδομάδες της εγκυμοσύνης. 

Θεωρείται φυσιολογικό να αυξηθεί το βάρος σας  κατά 10-12 κιλά στην εγκυμοσύνη.

 

Για πρακτικούς λόγους χωρίζουμε την εγκυμοσύνη σε τρεις περιόδους

Η πρώτη, μεταξύ 0-12 εβδομάδες (πρώτοι δυόμισι μήνες). Πρέπει να πάρετε 1-2 κιλά.

Τη δεύτερη μεταξύ 12-28 εβδομάδες (οι επόμενοι 4 μήνες), πρέπει να πάρετε 300-400 γραμμάρια την εβδομάδα, άρα το πολύ 6,5 κιλά.

Την τρίτη, μεταξύ 28-40 εβδομάδες (τελευταίοι δυόμισι μήνες), παίρνετε 1-3 κιλά το μήνα.

Δεν πρέπει να υπερβείτε τα 12 κιλά γιατί αυξάνονται έτσι οι επιπλοκές της εγκυμοσύνης (διαβήτης κύησης, προβλήματα στην ανάπτυξη του εμβρύου, υπέρβαρα μωρά με δυσκολίες στον τοκετό). Επιπλέον μπορεί να δυσκολευτείτε αρκετά να χάσετε στο μέλλον αυτά τα περιττά κιλά.

Πού πάνε αυτά τα κιλά ;

Το τελειόμηνο μωρό ζυγίζει περίπου 3,3 κιλά.

Η μήτρα μεγαλώνει κατά 900 gr.

Ο πλακούντας ζυγίζει 600 gr.

Το αμνιακό υγρό ζυγίζει 800 gr.

Το στήθος μεγαλώνει κατά 400 gr.

Το αίμα στην κυκλοφορία  αυξάνεται κατά 1,25 κιλό.

Κατακράτηση ύδατος στους ιστούς κατά 2 κιλά.

Αύξηση υποδόριου λίπους κατά 1,7 κιλό.

Το βάρος του εμβρύου είναι το αγαπημένο θέμα συζήτησης στην εγκυμοσύνη. Όλοι θέλουν να ξέρουν πόσο ζυγίζει το μωρό, γίνονται συγκρίσεις με προηγούμενες εγκυμοσύνες ή με άλλες γυναίκες και όλοι ανησυχούν αν τυχόν το μωρό δεν ‘παίρνει πολύ βάρος’ και φορτώνουν τη μητέρα με άγχος και τύψεις. Καλό είναι λοιπόν να ξεκαθαρίσουμε ότι ο υπολογισμός του βάρους στα υπερηχογραφήματα ελάχιστη αξία έχει. Σημασία έχει οι επιμέρους μετρήσεις (κεφαλή, περίμετρος κοιλίας, μηριαίο οστό) να είναι φυσιολογικές και ακόμα σημαντικότερο να υπάρχει φυσιολογικός ρυθμός αύξησης αυτών σε διαδοχικά υπερηχογραφήματα. Επιπλέον το φυσιολογικό εύρος του βάρους είναι μεγάλο, έτσι ο μέσος όρος του βάρους γέννησης στο τέλος των 9 μηνών είναι 3,28 κιλά αλλά κάλλιστα μπορεί σε υγιή μωρά να κυμαίνεται από τα 2,9 ως τα 3,9 κιλά. Ενδεικτικά λοιπόν ο μέσος όρος βάρους είναι:

Στις 28 εβδομάδες 1,15 κιλά (όταν ‘μπούμε στον 7ο’).

Στις 32 εβδομάδες 1,81 κιλά (όταν ‘μπούμε στον 8ο’).

Στις 34 εβδομάδες 2,22 κιλά.

Στις 36 εβδομάδες 2,65 κιλά (όταν ‘μπούμε στον 9ο’).

Στις 38 εβδομάδες 3 κιλά.

Στις 40 εβδομάδες 3,28 κιλά (συμπλήρωση 9 μηνών).

ΝΑΥΤΙΑ ΚΑΙ ΕΜΕΤΟΙ ΣΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ

Είναι ένα από τα συνήθη συμπτώματα του πρώτου τρίμηνου και οφείλεται στην απότομη αύξηση των ορμονών της εγκυμοσύνης. Συνήθως αλλά όχι απαραίτητα παρατηρείται το πρωί. Κάποιες τυχερές γυναίκες μπορεί να μην έχουν καθόλου ναυτία. Μετά τις 12 εβδομάδες σταδιακά υποχωρεί.

Απλές οδηγίες που μπορεί να βοηθήσουν:

  •  Μικρά, συχνά γεύματα.
  • Όταν η ναυτία είναι έντονη μην πιεστείτε να φάτε για το καλό του μωρού. Το μωρό θα ενοχληθεί μόνο όταν η μητέρα φτάσει σε κατάσταση μαρασμού από την ασιτία.
  • Προτεραιότητα είναι η λήψη υγρών και η αποφυγή αφυδάτωσης. Μικρές, συχνές γουλιές νερό λοιπόν.
  • Σηκωθείτε με αργές κινήσεις από το κρεβάτι το πρωί.
  • Αν η ναυτία συμβαίνει μόλις σηκώνεστε από το κρεβάτι, προτού σηκωθείτε φάτε κράκερ ή ξερό τοστ ή μπισκότο.
  • Τροφές με τζίντζερ (ειδικά μπισκότα, τσάι, ακόμα κι ένα ποτήρι τζιτζιμπύρα) ή χάπια μειώνουν το αίσθημα ναυτίας. Το ίδιο φαίνεται να ισχύει σε μικρότερο βαθμό για το χαμομήλι.
  • Το μεταλλικό νερό (απλό ή αφρίζον) επίσης βοηθά.
  •  Σε κάθε περίπτωση πρέπει να συζητήσουμε το πρόβλημα καθώς πολλές

άλλες παθήσεις προκαλούν ναυτία (γαστρίτιδα, ουρολοιμώξεις, παθήσεις  ενδοκρινών αδένων) και τα παραπάνω ‘γιατροσόφια’ δε βοηθούν πάντα.

 

ΑΣΚΗΣΗ ΚΑΙ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ

Η άσκηση ενδείκνυται στη φυσιολογική εγκυμοσύνη και μπορεί να ξεκινήσει νωρίς, από το πρώτο τρίμηνο, κατόπιν συζήτησης.

Τα οφέλη είναι ποικίλα:

  • Ενδυναμώνει το μυϊκό σύστημα που υποβοηθά τον τοκετό (κοιλιακοί και μύες περινέου).
  • Βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος, ελαττώνει την πίεση και την καρδιακή συχνότητα.
  • Βελτιώνει τη στάση του σώματος.
  • Ενισχύει ψυχολογικά την έγκυο και προλαμβάνει την κατάθλιψη.
  • Προλαμβάνει την οστεοπόρωση.
  • Βοηθά στην ταχύτερη επαναφορά της φυσικής κατάστασης και του σωματικού βάρους μετά τον τοκετό.

ΑΠΛΕΣ  ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ

  • Επιτρέπεται: Βάδιση, σταθερό ποδήλατο, κολύμβηση, ασκήσεις κοιλιακών.
  • Η άσκηση πρέπει να αρχίζει και να τελειώνει σταδιακά.
  • Η μέλλουσα μητέρα πρέπει να φορά ελαφρά ρούχα και ενισχυμένο στηθόδεσμο.
  • Η καρδιακή συχνότητα της μητέρας δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 140 σφύξεις το λεπτό- είναι εντάξει όσο μπορεί να συζητά κατά τη διάρκεια της άσκησης.
  • Σταματάμε αμέσως αν υπάρχει πόνος, αίσθηση ζάλης ή ταχυπαλμίας.
  • Επιβάλλεται η κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων νερού.
  • Όχι σε ασκήσεις με γρήγορες αλλαγές κατεύθυνσης, άλματα ή βαθιά καθίσματα.
  • Μετά το πρώτο τρίμηνο απαγορεύεται η άσκηση σε ύπτια θέση (ανάσκελα) γιατί υπάρχει κίνδυνος λιποθυμίας.

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΚΑΙ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΩΡΟ ΜΑΣ

Ειδικά αν είναι το πρώτο σας μωρό, είναι φυσικό να μην ξέρετε ακριβώς τι θα χρειαστεί το μωρό σας και τι προβλήματα θα συναντήσετε (σίτιση, ύπνος, κωλικοί), θα ακούσετε δε πολλές αντικρουόμενες συμβουλές από συγγενείς και φίλους. Για να μην πελαγώσετε και αγχωθείτε χωρίς λόγο και να αποφύγετε άσκοπες αγορές, μπορείτε να συζητήσετε στο ιατρείο μας ή κατ’ιδίαν με την Παιδίατρο μας, την Κυρία Μιχαηλίδου.

 

ΒΑΣΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΘΗΛΑΣΜΟ

 Από νωρίς, μετά τις 28-30 εβδομάδες κύησης, θα αρχίσουμε να προετοιμάζουμε τους μαστούς για το θηλασμό. Η προετοιμασία περιλαμβάνει ήπιες έλξεις στη θηλή προκειμένου σταδιακά να επιμηκυνθεί και να γίνει πιο ανθεκτική και υπεραιμική. Ταυτόχρονα πλύσιμο με οινόπνευμα συμβάλλει στο να σκληρύνει, ώστε να μην τραυματιστεί εύκολα στην έναρξη του θηλασμού.

Θα κάνουμε κάθε προσπάθεια να πετύχουμε πλήρη σίτιση με μητρικό γάλα, χωρίς συμπλήρωμα. Το μητρικό γάλα είναι πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά αλλά και πολύτιμες πρωτεΐνες και αντισώματα.

Η τοποθέτηση του μωρού στο στήθος γίνεται άμεσα, την ίδια ημέρα της γέννησης. Το γάλα δεν πρόκειται να έρθει για δύο τουλάχιστον ημέρες, πρέπει όμως έγκαιρα να δοθεί το θηλαστικό ερέθισμα που θα ενεργοποιήσει το αντανακλαστικό της γαλακτοφορίας.

Τις πρώτες ημέρες η μαία μας αλλά και το μαιευτικό προσωπικό στο Ιασώ θα σας καθοδηγούν και θα σας δείξουν τη σωστή τοποθέτηση του μωρού στο στήθος. Θα παρακολουθούμε τη σταδιακή διόγκωση του στήθους, ημέρα με την ημέρα. Στόχος είναι ο εύκολος, αποκλειστικός θηλασμός, χωρίς να τραυματιστούν οι θηλές αλλά και να μη βαρύνει υπερβολικά το στήθος (να μην ‘πετρώσει’).

Επί της ουσίας, βήμα-βήμα θα είμαστε κοντά σας και σ’αυτή την τελευταία δοκιμασία. Ο θηλασμός συχνά αγχώνει την ήδη  πελαγωμένη μητέρα, με συνεχή καθοδήγηση και συμβουλές όμως θα τα καταφέρουμε. Μεταξύ μας, τα απολύτως απαραίτητα  θρεπτικά συστατικά και αντισώματα υπάρχουν ήδη από το πρώτο γάλα (πύαρ). Ακόμα λοιπόν κι αν δε καταφέρουμε να θηλάσουμε για μεγάλο χρονικό διάστημα, το μωρό έχει από νωρίς ωφεληθεί. Το τελευταίο πράγμα που θέλουμε είναι μία μητέρα φορτωμένη με τύψεις!
   

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΒΛΑΣΤΙΚΩΝ ΚΥΤΤΑΡΩΝ

Στη διάρκεια της εγκυμοσύνης σας πιθανότατα θα ακούσετε για τη δυνατότητα λήψης αίματος από τον ομφάλιο λώρο μετά τη γέννηση του μωρού. Τα τελευταία χρόνια έχει πράγματι αναπτυχθεί η τεχνολογία λήψης και αποθήκευσης βλαστικών κυττάρων από το αίμα του ομφαλίου λώρου. Τα κύτταρα αυτά μπορούν, κατόπιν επεξεργασίας, να καταψυχθούν και στο μέλλον δυνητικά να χρησιμοποιηθούν για τυχόν αιματολογικές παθήσεις, αντί της μεταμόσχευσης μυελού των οστών.

Η αλήθεια είναι ότι η τεχνολογία αυτή παρουσίασε τα τελευταία χρόνια θεαματική εξέλιξη και είναι αδύνατο να προβλεφθούν οι περαιτέρω εξελίξεις στα επόμενα 10-15 χρόνια.

Οφείλουμε λοιπόν να σας ενημερώσουμε για τη δυνατότητα λήψης, με την προφανή επιφύλαξη ότι το φυλλάδιο αυτό ανά διετία θα ανανεώνεται.

Ακολουθούν τα ξεκάθαρα δεδομένα, χωρίς ασαφείς υποσχέσεις, σύμφωνα με τη βιβλιογραφία στα τέλη του 2013.

  • Η λήψη του αίματος είναι απλή, ακίνδυνη για τη μητέρα και το νεογνό και είναι πράγματι μοναδική χρονικά ευκαιρία- ο λώρος θα αποφραχθεί λίγα λεπτά μετά και τα κύτταρα αυτά θα χαθούν.
  • Στην Αμερική ήδη έχουν αποθηκευθεί 350000 δείγματα αίματος ομφαλίου λώρου.
  • Μέχρι τώρα έχει χρησιμοποιηθεί το αίμα ομφαλίου λώρου για μετάγγιση σε 5000-6000 περιστατικά. Το ένα τρίτο αυτών είναι σε ασθενείς με λευχαιμία και το ένα τέταρτο με κληρονομική γενετική ασθένεια.
  • Είναι απίθανο το παιδί σας να νοσήσει από αυτές τις αιματολογικές παθήσεις αλλά και δεν είναι βέβαιο ότι το αίμα αυτό, όταν χρησιμοποιηθεί, θα αποτελέσει  οριστική θεραπεία. Η τεκμηριωμένη επιστημονικά πιθανότητα υπολογίζεται σήμερα στο 1 στα 2700.
  • Επίσης δεν είναι βέβαιο ότι θα μπορεί το αίμα να χρησιμοποιηθεί για κάποιο άρρωστο αδελφάκι του, καθώς θα πρέπει να υπάρχει συμβατότητα μεταξύ τους στα αντιγόνα HLA. Στις ΗΠΑ πάντως υπολογίζεται ότι 1000 οικογένειες το χρόνο έχουν παιδί με πρόβλημα υγείας που θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί με αίμα ομφαλίου από αδελφάκι του.
  • Είναι αλήθεια πάντως ότι οι δυνητικές εφαρμογές συνεχώς επεκτείνονται και, ακόμα και αν το αποθηκευμένο δείγμα σας δεν είναι συμβατό όταν το χρειαστείτε, θα μπορείτε πιθανότατα, στα πλαίσια ενός ήδη παγκόσμια αναπτυσσόμενου δικτύου τραπεζών αποθήκευσης να δικαιούστε συμμετοχή και να εξασφαλίσετε ξένο, συμβατό δείγμα.

Στην Ελλάδα υπάρχουν πλέον εταιρείες που συνεργάζονται με εγκεκριμένες τράπεζες στο εξωτερικό, που αναλαμβάνουν, με ειδικό συμβόλαιο, την επεξεργασία και αποθήκευση. Στο Ιασώ η φύλαξη του αίματος έχει κόστος 500 περίπου ευρώ.

Έχουμε σχετικά διαφημιστικά φυλλάδια στο ιατρείο μας και για όλες τις άλλες εταιρείες φύλαξης και μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί τους για επιπλέον πληροφορίες.

 

 

 Πάνω απ’όλα ψυχραιμία!

 Μην ακούτε συμβουλές και ιστορίες τρόμου από συγγενείς και φίλους γιατί είναι όλες, αν όχι λανθασμένες, σίγουρα υπερβολικές. Θα είμαστε συνεχώς δίπλα σας για κάθε απορία και πρόβλημα. Χωρίς άγχος λοιπόν, απολαύστε την εγκυμοσύνη σας.

 

Αλέξανδρος Καλογερόπουλος

Tρισδιάστατες φωτογραφίες από την προσωπική μου συλλογή




line
footer
Powered by WordPress | Designed by Elegant Themes