Diagnostic Office Flexible Hysteroscopy

Diagnostic Office Flexible Hysteroscopy

 

Διαγνωστική Υστεροσκόπηση
(Diagnostic Office Flexible Hysteroscopy)

Πρόκειται για μία εξαιρετικά ευαίσθητη εξέταση που με άμεσο, σαφή αλλά και ανώδυνο τρόπο διερευνά το εσωτερικό της κοιλότητας της μήτρας.
Ένα ιδιαίτερα λεπτό, εύκαμπτο ενδοσκόπιο με ειδική τεχνολογία οπτικών ινών εισέρχεται χωρίς δυσκολία και ενόχληση στο εσωτερικό της μήτρας. Η ειδική μικροσκοπική κάμερα μεταφέρει την εικόνα προς την εξωτερική οθόνη και η ασθενής άμεσα και ανώδυνα βλέπει και η ίδια το εσωτερικό της μήτρας της.
Η εικόνα καταγράφεται στον υπολογιστή και σε εγγράψιμο CD.

Ενδομητρικός πολύποδας   endometrial polyp
Πολύποδας στο κέντρο της κοιλότητας της μήτρας
Το αποτέλεσμα δεν είναι μόνο εντυπωσιακό αλλά και ουσιαστικό.
Τίθεται πλέον εύκολα η διάγνωση ανωμαλίας του σχήματος της μήτρας (διαφραγμάτια, δίκερως μήτρα), η παρουσία πολυπόδων, ινομυωμάτων και ουλώδους ιστού από προηγούμενες επεμβάσεις. Επίσης ανιχνεύεται εγκαίρως τυχόν άτυπη υπερπλασία ή και εντοπισμένος καρκίνος του ενδομητρίου σε αρχικό στάδιο.

Οι ενδείξεις είναι λοιπόν αυτονόητες:
Υπογονιμότητα
Ιστορικό αποβολών
Διαταραχές κύκλου και μητρορραγίες

Η διαγνωστική ακρίβεια είναι πολύ μεγαλύτερη του υπέρηχου και, σε κάποιες περιπτώσεις, και από την διαγνωστική απόξεση.

Με το ειδικό μαλακό και εύκαμπτο υστεροσκόπιο (Storz 11263BBU με ολικό εύρος 2.3 mm) αντί του κλασσικού άκαμπτου μεταλλικού, επιτυγχάνεται άψογη εικόνα και παρακάμπτεται η ανάγκη να γίνεται η υστεροσκόπηση σε οργανωμένο χειρουργείο με γενική αναισθησία. Tο οφέλη σε ταλαιπωρία, κινδύνους από την αναισθησία αλλά και το οικονομικό είναι αυτονόητα.

Επιπλέον συχνά η υστεροσκόπηση, αποσαφηνίζοντας τη διάγνωση, μας κατευθύνει να αποφύγουμε περαιτέρω άσκοπες εξετάσεις και επεμβάσεις (υστερογραφίες, αποξέσεις, ινομυωματεκτομές).

Στο εξωτερικό θεωρείται σχεδόν δεδομένο πλέον εργαλείο στο χώρο του γυναικολογικού ιατρείου με ολοένα αυξανόμενες ενδείξεις. Το συγκεκριμένο ενδοσκόπιο της Storz αποτελεί την τεχνολογία αιχμής του διασημότερου κατασκευαστή ενδοσκοπίων στον κόσμο.

Η επέμβαση είναι απλή, ανώδυνη και ακίνδυνη, διαρκεί 30 λεπτά και γίνεται στο γνώριμο χώρο του ιατρείου.

Aλέξανδρος Καλογερόπουλος

Δερμοειδείς κύστεις (τερατώματα) ωοθηκών

Δερμοειδείς κύστεις (τερατώματα) ωοθηκών

 

 

Πρόκειται για μία μάλλον συνηθισμένη καλοήθη κύστη που εμφανίζεται στην ωοθήκη. Είναι η πιο συχνή μορφή καλοήθους νεοπλάσματος των ωοθηκών και συνήθως εμφανίζεται μεταξύ 20 και 40 ετών- βρίσκονται πάντως και στη βρεφική αλλά και σε γεροντικές ηλικίες. Σε ποσοστό 15%, μπορεί να υπάρχουν ταυτόχρονα κύστεις και στις δύο ωοθήκες.

Συνήθως δεν προκαλεί συμπτώματα και ανιχνεύεται σε υπερηχογραφικό έλεγχο ρουτίνας.

Στο εσωτερικό της παρουσιάζει μία ακατάστατη εικόνα, που ιατρικά την περιγράφουμε «μικτής ηχογένειας», στερεά και κυστικά δηλαδή στοιχεία ανακατεμένα. Αυτό οφείλεται στο ότι η κύστη προέρχεται από αρχέγονα εμβρυικά κύτταρα που υπάρχουν στις ωοθήκες εκ γενετής. Για λόγους που δε γνωρίζουμε, κάποια στιγμή ξεκινούν αυτά τα κύτταρα να πολλαπλασιάζονται (με καλοήθη τρόπο) και ταυτόχρονα να διαφοροποιούνται σε διαφορετικούς τύπους κυττάρων (κύτταρα χόνδρου, οστού, τρίχες, νευρικά κύτταρα), όπως θα έκανε το αρχέγονο κύτταρο και στην εμβρυική μας ζωή.

Σχηματίζεται λοιπόν η κύστη με αυτούς τους μικτούς κυτταρικούς πληθυσμούς- ακανόνιστα όμως- δεν φτιάχνει ένα νέο έμβρυο αλλά μια μάλλον αποκρουστική κύστη: το τεράτωμα. Είναι όμως καλοήθης σε αντιδιαστολή με το σπανιότατο τερατοκαρκίνωμα.

Η δερμοειδής κύστη πρέπει να αφαιρείται γιατί σταδιακά θα μεγαλώσει στα 10-12 εκ., θα προκαλέσει πόνους, θα επηρεάσει τη λειτουργία της ωοθήκης και τη μελλοντική γονιμότητα. H αφαίρεση γίνεται συνήθως λαπαροσκοπικά.

 

 

Ενδομητρίωση, ο καλοήθης καρκίνος…

Είναι μία συνήθης καλοήθης κατάσταση όπου κύτταρα του ενδομητρίου αναπτύσσονται εκτός της μήτρας. Πιθανολογείται ότι τα κύτταρα αυτά κατά την περίοδο κινούνται προς ‘τα πίσω’ στο εσωτερικό της κοιλιάς. Εκεί εμφυτεύονται σε διάφορες θέσεις, συνήθως πάνω στην επιφάνεια της ωοθήκης, στο εσωτερικό τοίχωμα της κοιλιάς, ακόμα και πάνω στο έντερο. Τα ‘εμφυτεύματα’ αυτά επηρεάζονται από τον κύκλο και τις ορμονικές αλλαγές, όπως και το ενδομήτριο. Έτσι στη φάση της περιόδου, όπως διαλύεται και ‘πέφτει’ το ενδομήτριο προς τα έξω, οι εστίες αυτές δεν μπορούν να ‘πέσουν’ και απλά φλεγμαίνουν. Προκαλούν εστίες τοπικής φλεγμονής, με αποτέλεσμα έντονο πόνο στην περίοδο και κατά την επαφή. Αν εισχωρήσουν στο εσωτερικό της ωοθήκης, καθώς αιμορραγούν, προκαλούν συλλογή σκούρου αίματος. Αυτές είναι οι ‘σοκολατοειδείς’ κύστεις των ωοθηκών, που διακρίνονται στο υπέρηχο και θέτουν υποψία της νόσου.

Οι υπόλοιπες εστίες μπορεί να είναι μικρά στίγματα και να μην είναι ορατά στο υπερηχογράφημα.

Η ενδομητρίωση είναι πιο συχνή σε λαούς και κοινωνίες με αυξημένο βιοτικό επίπεδο. Ο λόγος δεν είναι σαφής, ίσως επειδή στον Τρίτο Κόσμο, οι άνθρωποι έχουν σημαντικότερα προβλήματα (μικρόβια, παράσιτα, φυματίωση) και ο οργανισμός τους θεωρεί ‘πολυτέλεια’ να πολεμήσει τα κύτταρα του ενδομητρίου.

Γιατί καλοήθης καρκίνος;  Ναι, πρόκειται για ένα οξύμωρο σχήμα στην ιατρική. Δεν έχει σχέση με καρκίνο, έχει όμως επεκτατική τάση, γεμίζοντας την κοιλιά σταδιακά με συμφύσεις. Τα όργανα (μήτρα, ωοθήκες, έντερο, ουροδόχος κύστη) παγιδεύονται μεταξύ των συμφύσεων, η ασθενής περιγράφει πόνους, στην περίοδο, στην επαφή, ακόμα και κατά την αφόδευση. Το χειρουργείο αποτελεί συχνά πρόκληση για το γυναικολόγο, που πρέπει να αποκαταστήσει την ανατομία αλλά και τη γονιμότητα.

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Το υπέρηχο θα δείξει μόνο τις σοκολατοειδείς κύστεις των ωοθηκών. Μπορεί όμως να υπάρχει διάχυτη ενδομητρίωση χωρίς κύστεις στις ωοθήκες, αυτή δε θα φανεί υπερηχογραφικά. Σαφής διάγνωση (και ταυτόχρονη θεραπεία) γίνεται μόνο με μία επέμβαση που λέγεται λαπαροσκόπηση.

Προκαλεί βλάβες η ενδομητρίωση;

Κατ’ αρχάς η τοπική φλεγμονή προκαλεί πόνο- στην περίοδο, στην επαφή, ακόμα και στην αφόδευση. Αν η ενδομητρίωση εξελιχθεί -και συνήθως σταδιακά εξελίσσεται- θα δημιουργηθούν διάχυτες συμφύσεις και περισσότερος πόνος.

Επιπλέον, στα αρχικά ακόμα στάδια της νόσου, ο οργανισμός κινητοποιεί αντισώματα και χημικές ουσίες για να πολεμήσει τη φλεγμονή. Αυτά βλάπτουν και δημιουργούν εχθρικό περιβάλλον για ωάρια, σπερματοζωάρια και έμβρυα. Η ενδομητρίωση λοιπόν, ακόμα και στην αρχική της εκδήλωση, προκαλεί υπογονιμότητα. Όταν επεκταθεί η νόσος, οι συμφύσεις μπορεί επιπλέον να φράξουν τις σάλπιγγες και να επιτείνουν το πρόβλημα.

Πώς γίνεται η θεραπεία;

Η θεραπεία είναι η καταστροφή των εστιών με διαθερμία στο χειρουργείο (λαπαροσκόπηση). Καταστρέφονται οι τοπικές εστίες, εξαιρούνται οι κύστεις στις ωοθήκες, μαζί με το τοίχωμα τους. Στη συνέχεια, ακολουθεί συνήθως για λίγους μήνες, ενέσεις, μία ανά μήνες. Αυτές στοχεύουν να εκριζώσουν τυχόν εναπομείνασες μικροσκοπικές εστίες. Με τη συνδυασμένη αυτή θεραπεία ο πόνος θα σταματήσει. Αν το πρόβλημα δεν είναι ο πόνος αλλά η γονιμότητα, επιβάλλεται αναμονή. Αν περαιτέρω αναμονή και προσπάθεια δεν οδηγήσει σε σύλληψη, το ζευγάρι θα πρέπει να κάνει αγωγή εξωσωματικής γονιμοποίησης .

Dermoid cyst, or teratoma of the ovary

This is a rather common, benign cyst developing in the ovary. It is frequently seen in young women. It usually presents without any symptoms, as an incidental finding in routine ultrasoound. It is not uncommon to see two or three of them, frequently affecting both ovaries.

The picture may appear disturbing as the cyst contains sebum, hair, even teeth – actually the term teratoma originates from the greek word ‘teras’, that is monster, and our greek ladies are obviously alarmed when they hear that a monster develops within their reproductive organs. Different tissues are seen because the tumour originates from primordial embryonic cells, with the capacity to differentiate into various types of tissue.

Alarming though it may seem, these are benign in the vast majority of cases. We need to operate and remove when they grow bigger, thus affecting the blood supply and the function of the ovary, particularly if future fertility is an issue. Furthermore, sudden tumour enlargement or abnormal vascularity may point towards the extremely rare teratocarcinoma. It is therefore important to monitor regularly those cysts and remove them, if indicated.

Cancer of the ovary, aka the silent killer…

Ovarian cancer, aka the silent killer
Basic facts


  • It is truly a silent killer: the ovaries, deep inside the abdomen will not give you pain or vaginal bleeding, even when the cancer has spread.
  • When diagnosed, in 70% of cases the cancer has already spread  beyond the ovary.
  • Incidence peaks after menopause- exactly when many ladies strongly believe that they no longer need to visit a Gynaecologist.
  • Women have never heard of it. When I perform a vaginal scan and tell my patients that I want to look at the ovaries, many look slightly irritated- ok, doctor, get on with it, as if I am going to get pregnant and he looks at my ovaries to see if I ovulate… Women are alarmingly ignorant, as opposed to cervical or breast cancer.
  • Not very frequent: 1.5% life-time risk, but definitely lethal.
  • More common in ladies who have had many ovulatory cycles in the past- so, those who did not have as many (because they were pregnant, breastfeeding, or on the contraceptive pill) are protected. Yes, the use of contraceptive pill reduces the ovarian cancer risk by almost 50%.
  • Not really related to lifestyle, diet, sexual behaviour, smoking.
  • Family history of ovarian cancer and breast cancer increases your baseline risk.
  • Difficult to diagnose early- no pap smear for the ovaries! The most reliable method is frequent transvaginal ultrasound- to make sure that the postmenopausal ovaries look atrophic and inactive. We keep trying to develop blood tests, biochemical tumor markers that will become abnormal in the early course of the disease. One you have heard of, Ca-125, is quite useful, yet in many cases it becomes raised quite late. Furthermore, it may frequently be elevated due to benign causes, such as endometriosis.

ΙΝΟΜΥΩΜΑΤΑ



Μήτρα με τοιχωματικά ινομυώματα και ένα εσωτερικό (υποβλεννογόνιο)

Πρόκειται για καλοήθεις διογκώσεις του μυός της μήτρας. Δεν γνωρίζουμε γιατί εμφανίζονται και σταδιακά μεγαλώνουν, πιθανολογείται πάντως μικρή κληρονομική επιβάρυνση. Ινομυώματα εμφανίζει ένα 15-20% των γυναικών.

Πολύ συχνά τα ινομυώματα δεν προκαλούν κανένα σύμπτωμα και αποτελούν τυχαίο εύρημα κατά τη γυναικολογική εξέταση ή τον υπέρηχο. Συνήθως προκαλούν αυξημένη αιμορραγία κατά την περίοδο ή πιεστικά φαινόμενα σε γειτονικά όργανα, όπως συχνουρία, αν το ινομύωμα πιέζει την ουροδόχο κύστη.

Προφανώς παίζει ρόλο ο αριθμός, το μέγεθος των ινομυωμάτων και η θέση τους σε σχέση με το εσωτερικό, την κοιλότητα της μήτρας. Τα ινομυώματα που βρίσκονται μέσα στην κοιλότητα της μήτρας (λέγονται υποβλεννογόνια), προκαλούν μεγαλύτερες αιμορραγίες, ακόμα και όταν έιναι μικρά. Επίσης μπορεί να δυσκολεύουν τη σύλληψη και να προκαλέσουν αποβολή.

Τα ινομυώματα μπορεί πάλι να είναι μέσα στο τοίχωμα της μήτρας (τοιχωματικά) ή και εντελώς εξωτερικά (υπορογόνια) και τότε συχνά συνδέονται με ένα λεπτό μίσχο με το σώμα της μήτρας.

Είναι λοιπόν φυσιολογικό να έχει μία γυναίκα ινομυώματα. Είναι καλοήθεις, συνηθισμένοι όγκοι. Είναι απίθανο να ‘γίνουν’ κακοήθεις, αντίθετα είναι πιο πιθανό να ξεκινήσει ένας καρκίνος από ένα άλλο σημείο της μήτρας, παρά να εξαλλαχθεί ένα καλόηθες ινομύωμα σε καρκίνο. Μικρό βαθμό υποψίας πάντως έχουμε για ένα ινομύωμα που μεγαλώνει πολύ γρήγορα.

Τι κάνουμε λοιπόν όταν βρούμε ένα ινομύωμα; Εξαρτάται από τη θέση του, τα συμπτώματα που προκαλεί, την επιθυμία τεκνοποίησης. Πάντως το πιο πιθανό σενάριο είναι να μη χρειάζεται να κάνουμε απολύτως τίποτα και απλά να το παρακολουθούμε υπερηχογραφικά.

line
footer
Powered by WordPress | Designed by Elegant Themes