«Ορμονικά προβλήματα» και περίοδος

«Ορμονικά προβλήματα» και περίοδος

Είναι ίσως η πιο συνήθης ερώτηση που ακούει ο γυναικολόγος: «χάλασε η περίοδος μου εδώ και δυο μήνες, μήπως είναι ορμονικό;»

 

H γυναίκα εννοεί κάτι ασαφές, βασικά δεν έχει ιδέα- απλά το «ορμονικό» στο μυαλό της ακούγεται αθώο και εύκολα ρυθμιζόμενο με απλά χαπάκια, σε αντιδιαστολή με οτιδήποτε πιο δύσκολα αντιμετωπίσιμο, με χειρουργεία και μπελάδες.

 

Για το γυναικολόγο συχνά το ορμονικό πρόβλημα είναι εξίσου ασαφές και ενίοτε και αυτός δεν έχει ιδέα.

 

Εννοείται λοιπόν ότι στην ιατρική τα πράγματα είναι πιο πολύπλοκα. Η ρύθμιση του κύκλου είναι μία πολυπαραγοντική ιστορία όπου συμμετέχουν ο εγκέφαλος (προφανώς επηρεάζεται από stress, άγχος, πένθος, σωματική νόσο, απώλεια βάρους), ο θυρεοειδής (τόσο ο υπερθυρεοειδισμός όσο και ο υποθυρεοειδισμός διαταράσσουν τον κύκλο), τα επινεφρίδια (σε υπερ- αλλά και υπολειτουργία τους, επηρεάζονται τα επίπεδα κορτιζόλης και άμεσα και η περίοδος), βεβαίως οι ωοθήκες (σύνηθες πρόβλημα οι πολυκυστικές ωοθήκες) και φυσικά το τελικό όργανο, η μήτρα. Βάλτε στην εξίσωση την ηλικία της γυναίκας, αν έχει τεκνοποιήσει ή όχι, μήπως θηλάζει, μήπως είναι έγκυος, μήπως παίρνει ορμόνες ή άλλα φάρμακα, μήπως έχει πολύποδα, μήπως έχει καρκίνο στη μήτρα και πολλά άλλα μήπως. Και βέβαια όλα αυτά είναι μία απλοποιημένη παρουσίαση, ξεχάσαμε και το κυριότερο, πώς χάλασε η περίοδος- έπαυσε να έρχεται εντελώς, έρχεται ακατάστατα, παρατείνεται η διάρκεια, αυξήθηκε η ποσότητα; Όταν λοιπόν καλείτε στο γυναικολόγο, περιμένετε λύση στο πρόβλημα από το τηλέφωνο, εκνευρίζεστε και λίγο από τις πολλές ερωτήσεις του, λυπηθείτε τον και βοηθείστε τον να θέσει διάγνωση. 

 

Ας ηρεμήσουμε όμως, το σύνηθες πρόβλημα είναι διαταραχή λόγω stress, που είναι πραγματική αιτία και πρόβλημα, η γυναίκα δεν είναι κατά φαντασίαν ασθενής. Δύσκολο πρόβλημα, το άγχος και η κατάθλιψη ειδικά στους καιρούς που ζούμε είναι έντονα και μη μετρήσιμα- δεν υπάρχει αγχόμετρο- και η θεραπεία συζητήσιμη, ούτε και θέλουμε να δώσουμε ψυχοφάρμακα για μία διαταραχή της περιόδου. Είναι αλήθεια πάντως ότι ο εγκέφαλος ερμηνεύει το στρες σαν απειλή για τον οργανισμό και, όπως λέω στις ασθενείς μου, «κατεβάζει τα ρολά», σταματάει ωορρηξία και περίοδο, η γυναίκα «κινδυνεύει», δεν είναι καιρός για να χάνει αίμα και να μένει έγκυος. Η περίοδος μπορεί λοιπόν να σταματήσει εντελώς ή να είναι ακατάστατη.

 

Δεύτερο σύνηθες αίτιο είναι στις νέες κοπέλες αυτό που λέμε πολυκυστικές ωοθήκες (αφορά το15-20% των γυναικών εφηβικής-μετεφηβικής ηλικίας). Είναι ορμονική διαταραχή των ωοθηκών, που επηρεάζει ωορρηξία και ρυθμικότητα κύκλου και λόγω αύξησης των ανδρογόνων, μπορεί να προκαλέσει ακμή και τριχοφυΐα. Προσθέστε το stress– εξετάσεις σε σχολεία και πανεπιστήμια και όλα τα προβλήματα της εφηβείας και το πρόβλημα μεγαλώνει.

 

Tρίτο αίτιο, στις μεγαλύτερες γυναίκες, αυτό που λέμε κλιμακτήριο. Εδώ υπάρχει μία παρεξήγηση, κλιμακτήριος δεν είναι η οριστική παύση της περιόδου, δηλαδή η εμμηνόπαυση. Κλιμακτήριος είναι η κλιμακωτή, σταδιακή διαδικασία έκπτωσης της ωοθηκικής λειτουργίας που διαρκεί από 2 έως και 10 χρόνια πριν την εμμηνόπαυση. Όταν λοιπόν μία 45χρονη έχει διαταραχή κύκλου, της λέω ότι οφείλεται στην κλιμακτήριο, αυτή συνήθως αντιδρά: «Από τώρα γιατρέ, κλιμακτήριο;» – εννοεί στο μυαλό της την εμμηνόπαυση, δεν επίκειται απαραίτητα η εμμηνόπαυση αλλά ο κύκλος έχει κάθε λόγο να μην κάνει τακτικές ωορρηξίες και να διαταράσσεται.

 

Αυτά τα ολίγα για ένα πολύ σύνθετο κεφάλαιο της ιατρικής που έχει ακόμα αρκετά σκοτεινά σημεία προς επίλυση. Η γυναικολογική ενδοκρινολογία και η ρύθμιση του κύκλου είναι ένα εξαιρετικά γοητευτικό θέμα με πολλές λεπτές παραμέτρους. Μελετώντας το, θαυμάζεις την πολυπλοκότητα του ανθρώπινου οργανισμού και ειδικά της γυναίκας (στον άνδρα η ορμονική ρύθμιση της αναπαραγωγής είναι γελοιωδώς απλή) και έπαιξε αυτό ειλικρινά μεγάλο ρόλο στην απόφαση μου για την ειδικότητα της γυναικολογίας. 

Polycystic ovaries- key points

Polycystic ovaries- key points

Key points

/ issued by the Royal College of Obstetricians & Gynaecologists, UK

  • Polycystic ovary syndrome (PCOS) is a condition where the ovaries contain more developing follicles than normal. It can affect the balance of your hormones.
  • Symptoms can include:
    • more body hair than is usual for you
    • irregular periods or no periods at all
    • being overweight
    • difficulty in getting pregnant
    • acne.
  • You may have a higher risk of long-term health problems such as heart problems or diabetes.
  • Diet and exercise can help reduce your risk of long-term health problems.

 

This information is intended for you if you have been told you have polycystic ovary syndrome.  It is based on the Royal College of Obstetricians and Gynaecologists (RCOG) guideline Long-term consequences of polycystic ovary syndrome (published in May 2003).

It tells you:

  • about the long-term effects of PCOS on your health
  • about the recommendations the guideline makes on the best ways of reducing the risks of those long-term effects
  • how much we know about possible links between PCOS and certain health conditions.

It aims to help you and your healthcare team make the best decisions about your care. It is not meant to replace advice from a doctor or nurse about your own situation.

This information tells you about the recommendations the RCOG guideline makes. It does not tell you in detail about how PCOS is diagnosed or about treatments for the symptoms.

  • Some of the recommendations here may not apply to you. This could be because of some other illness you have, your general health, your wishes, or some or all of these things. If you think the treatment or care you get does not match what we describe here, talk about it with your doctor or with someone else in your healthcare team.

 What is polycystic ovary syndrome (PCOS)?

In a normal ovary, around five follicles (small sacs) develop each month, at the beginning of the menstrual cycle. These follicles contain eggs. Usually one follicle each month continues to develop until it releases an egg into the fallopian tube. This is known as ovulation.

If the egg is fertilised by sperm, it travels down to the womb, implants in the lining and a pregnancy begins. If the egg is not fertilised, the lining of the womb is shed at the end of the monthly cycle, when you have your period, and the egg is absorbed naturally back into your body.

Polycystic ovaries have at least twice as many developing follicles as normal ovaries.  However, many of these follicles do not mature to the point of releasing an egg (ovulation). Because they have more follicles than is usual, polycystic ovaries are slightly larger than normal ovaries.

The term polycystic is a bit misleading. Early researchers thought that they could see cysts (small fluid-filled sacs) on the ovaries. In fact, what they saw were enlarged follicles.

Around 20 out of every 100 women have polycystic ovaries. Most women with polycystic ovaries have no symptoms.

A syndrome is a collection of different signs and symptoms that are all part of the same underlying medical condition. Women with polycystic ovary syndrome (PCOS) rarely have all of the possible signs and symptoms. PCOS is therefore difficult to diagnose. The doctor will take account of your symptoms and will usually check your hormone levels (through a blood test) and your ovaries (through an ultrasound scan).

PCOS runs in families.

What could PCOS mean for me?

If you have polycystic ovary syndrome (PCOS), you may become aware of some or all of the following symptoms. You may:

  • have more body hair than is usual for you
  • have irregular periods or no periods at all
  • have difficulty in getting pregnant
  • be overweight
  • have acne.

These symptoms can vary from mild to severe. They can be caused by other conditions, too.

If you have PCOS symptoms, you have a greater risk of developing long-term health problems such as:

  • heart problems
  • diabetes
  • high blood pressure
  • cancer of the lining of the womb (known as endometrial cancer).

This information tells you about these long-term problems.

What can help reduce long-term health risks?

  • Following a balanced diet and taking regular, appropriate exercise are the main ways in which you can help yourself. They can help reduce the long-term health risks associated with PCOS.

 If you are overweight, losing weight will help you. If your periods are irregular or non-existent they may become more normal. Follow advice from your doctor or nurse on reducing your calorie intake and taking more exercise.

Even if you are not overweight, you should take care to keep your weight within the normal range for your height. Your doctor or nurse should give you more information on what you need to do.

To monitor your health, your doctor may offer you tests on the levels of cholesterol and certain fats (known as lipids) in your blood. These may be done regularly (usually once a year), especially if you are overweight and you have a family history of heart disease. They should be available either at your GP clinic or a hospital outpatient department. Your doctor or nurse can then advise you on what you can do to help reduce your cholesterol and lipid levels.

Women with PCOS are more likely than normal to develop a form of diabetes known as type 2 diabetes. One or two in every ten women with PCOS go on to develop this form of diabetes. It can be treated by diet and exercise, and sometimes also with tablets or insulin injections, depending on your circumstances.

If you are overweight and you have a family history of diabetes, you may be offered regular tests on the levels of sugar in your urine or the levels of glucose in your blood, to check for signs of type 2 diabetes. These tests may be done about once a year through your GP or at a hospital outpatient clinic.

If you have few periods or no periods at all, the lining (known as the endometrium) of your womb may be more likely to thicken. Having regular periods usually prevents this. If the endometrium thickens, it can sometimes lead to cancer. To reduce this risk, your doctor may offer you treatment with progestogen hormones to ensure that you have a period at least every three to four months.

How much do we know about the links between PCOS and other conditions?

 Insulin resistance and diabetes

Insulin is a hormone that regulates the amount of glucose (a form of sugar) in your blood. If the levels of glucose in your blood do not stay normal this leads to diabetes.

Some people need a lot of insulin in order to keep their blood glucose at the normal level. This is known as being insulin resistant. Some women with PCOS are insulin resistant and therefore more likely to develop diabetes.

Drugs known as ‘insulin sensitising agents’ (such as metformin) act by making the body more sensitive to insulin. These drugs can be used for short periods of time to help non-diabetic women who have PCOS (especially women who do not ovulate). There is not enough evidence to tell us how safe or effective they are for long-term use by people who do not have diabetes. More research is needed on this.

If you become pregnant when you have PCOS, and especially if you are very overweight, you may develop diabetes during your pregnancy. This is known as gestational diabetes. You should be tested for it early in your pregnancy. It usually goes away once your baby is born, but you may be more likely to develop type 2 diabetes later in life.

If you have diabetes while you are pregnant your doctor or midwife should refer you to a specialised obstetric diabetic service.

Heart disease

If you have diabetes and/or high blood pressure you may be more likely to develop heart disease in later life. However, there is no clear evidence that, just because you have PCOS, you are any more likely to die from heart disease than women who do not have PCOS.

Breast cancer

If you have PCOS and you have been through the menopause, evidence shows that your risk of developing breast cancer is the same as women who do not have PCOS.


Is there anything else I should know?

  • You have the right to be fully informed about your health care and to share in making decisions about it. Your healthcare team should respect and take your wishes into account.

Sources and acknowledgements

This information is based on the Royal College of Obstetricians and Gynaecologists (RCOG) guideline Long-term consequences of polycystic ovary syndrome (published in May 2003). The guideline contains a full list of the sources of evidence we have used. You can find it online at: www.rcog.org.uk/guidelines.asp?PageID=106&GuidelineID=50

Clinical guidelines are intended to improve patient care. They are drawn up by teams of medical professionals and consumers’ representatives who look at the best research evidence there is about care for a particular condition or treatment. The guidelines make recommendations based on this evidence.

This information has been developed by the Patient Information Subgroup of the RCOG Guidelines and Audit Committee, with input from the Consumers’ Forum and the authors of the clinical guideline. It was reviewed before we published it by women from Leeds, Sheffield, London and elsewhere in the UK. The final version is the responsibility of the Guidelines and Audit Committee of the RCOG.

Κύστη ωοθήκης- ένα συχνό εύρημα στον υπέρηχο

Κύστη ωοθήκης- ένα συχνό εύρημα στον υπέρηχο

Πολύ συχνό εύρημα στον υπέρηχο, συνήθως χωρίς να προκαλεί συμπτώματα. Ο όρος είναι ευρύς, περιλαμβάνει τις απλές παροδικές λειτουργικές κύστεις, όταν ορμονικά ο κύκλος και η ωορρηξία δε λειτουργούν σωστά αλλά και πιο μόνιμες και ανησυχητικές καταστάσεις, μέχρι και τις κύστεις που σηματοδοτούν την παρουσία καρκίνου.

Το σύνηθες σενάριο που απασχολεί την πλειοψηφία των γυναικών είναι αυτό της λειτουργικής κύστης. Ο κύκλος ξεκινάει, ένα ωάριο μεγαλώνει στην ωοθήκη αλλά κάπου στα μισά η ορμονική υποστήριξη διαταράσσεται και η πορεία που θα οδηγήσει στην ωορρηξία διακόπτεται. Το ωοθυλάκιο ( ένα θυλάκιο με υγρό και το ωάριο στο εσωτερικό του) μπορεί να συνεχίζει να μεγαλώνει αν και το ωάριο παύει να ωριμάζει. Η ωορρηξία βέβαια δε θα γίνει, το ωοθυλάκιο δε θα σπάσει και, μεγαλώνοντας, εξελίσσεται σε ένα κυστικό ωοθυλάκιο ή μία απλή ωοθυλακική κύστη. Αυτή η κύστη έχει υγρό και σταδιακά θα απορροφηθεί μόνη της.

Μπορεί πάλι να εξελιχθεί κανονικά και να γίνει ωορρηξία και το θυλάκιο στη συνέχεια, χωρίς το ωάριο πλέον, (τώρα ονομάζεται ωχρό σωμάτιο) μπορεί να γεμίσει με επιπλέον υγρό και να σχηματίσει μία κύστη ωχρού σωματίου, ή ωχρινική κύστη- και αυτή πολύ συνηθισμένη.

Αυτά είναι τα συνηθέστερα σενάρια εύρεσης κύστης σε μία νέα γυναίκα. Ο γιατρός θα την καθησυχάσει και απλά θα επαναλάβει τον υπέρηχο σε 2-3 μήνες για να δώσει χρόνο στην κύστη να απορροφηθεί. Δεν χρειάζεται άγχος, φαρμακευτικές αγωγές (παλιότερα έδιναν αντισυλληπτικά, μέχρι που αποδείχτηκε ότι δε κάνουν καμία διαφορά) και βέβαια όχι βιαστικά χειρουργεία.

Αν βέβαια η κύστη μετά από μήνες επιμένει –και είναι πιθανότερο να επιμείνει αν ήταν εξαρχής μεγάλη, άνω των 4.5 εκ. μέση διάμετρο- το ζήτημα περιπλέκεται. Αν παραμένει μία απλή κύστη χωρίς ύποπτα χαρακτηριστικά, μπορούμε πάλι να περιμένουμε, εφόσον δεν προκαλεί συμπτώματα. Αν είναι συμπτωματική (τοπική ενόχληση, διαταραχή στο κύκλο) ή αν η γονιμότητα είναι άμεση προτεραιότητα, πρέπει να αφαιρεθεί. Μία προσφιλής σε εμένα και απλή μέθοδος είναι η παρακέντηση και αναρρόφηση του υγρού της υπό υπερηχογραφική καθοδήγηση στο ιατρείο. Το υγρό μπορεί μάλιστα να σταλεί και για κυτταρολογική εξέταση για περισσότερη ασφάλεια. Το μειονέκτημα είναι ότι σε ένα 30-40% των περιπτώσεων η κύστη μπορεί να ξαναπαράγει υγρό σε λίγους μήνες, συνήθως όμως πολύ λιγότερο του αρχικού. Η επόμενη, οριστική λύση είναι η λαπαροσκοπική εξαίρεση της κύστης, όπου όλη η κύστη και το τοίχωμα της αφαιρούνται και στέλνονται προς ιστολογική εξέταση.

Αυτά ως εδώ. Σε πιο περίπλοκες κύστεις τα σενάρια ποικίλουν και η αντιμετώπιση εξατομικεύεται. Να μην ξεχνάμε ότι ειδικά στις μεγαλύτερες ηλικίες είμαστε πιο καχύποπτοι μπροστά σε μία κύστη, καθώς έτσι, και μάλιστα ύπουλα, χωρίς συμπτώματα, θα ξεκινήσει ο καρκίνος ωοθηκών.

First period upon us…

Some delicate issues to address today, given that my 12 year old daughter recently had her menarche (all greek, men=menses, actually means month, arche=beginning), that is she began menstruating.

A period does not have to be heavy, nor painful. There is a myth, spread amongst older women that the uterus is a vile and dirty organ that needs to be thoroughly cleansed monthly, in order to remain functional. Heavy periods are therefore welcome, which is of course nonsense. The period blood consists of the lining of the uterus, the endometrium, along with blood originating from exposed vessels under the lining- whether you bleed more or less, the endometrium will anyway shed itself and a new cycle will commence, so women are better off when bleeding mildly.

The same applies for pain- it is true that ovulation (the egg production from the ovary) may make periods more painful (and contraceptive pills reduce the pain exactly by inhibiting ovulation). Painful periods may therefore suggest that ovulation takes place regularly. Still, pain may be dealt with without affecting ovulation and fertility.

Conclusion: when bleeding or suffering you may ask for help from the gynaecologist, you don’t have to go through puberty, studying and exams with those additional burdens.

Talking about ovulation: usually your initial periods may involve anovulatory cycles- meaning that you may have regular period, every month but your ovaries may not produce eggs. The same applies for a 49 year old woman: she may have monthly bleeds but she rarely ovulates- in her case because her ovaries are old and tired- in your case because they are still immature, not properly hormonally balanced yet.

This is why your first cycles may be irregular, heavy, with intermittent spotting, you name it. You get upset, mom gets worried, but the doctor yawns, yes it is absolutely normal.

And now, hot topics. Is it ok to have a relationship? Well, it’s not, and this is the doctor (not just the father speaking). You may be biologically mature to have sex but, come to that, you are also biologically mature to have children, raise them, get a job, pay taxes (well, it’s not funny, it happens in 3rd World countries). The obvious answer is you don’t want all that, you feel young and immature. Well the same applies to sex, it’s not just fun, it entails relationship, responsibilities, precautions and you have to share these with a boy of your age- and boys at 12-13-15 (trust me I ‘ve been there) mostly think about football.

Let’s get serious. Having talked to hundrends- probably thousands of girls, most of them told me that premature relationships were a disaster and things got much better after the age of 17. So, trust them, not medical textbooks- which by the way point out that teenage pregnancies are high risk situations and having an abortion at this age may affect your future fertility. There, I think that was scary enough.

Overall enjoy this milestone- boys do not have such a distinct and remarkable landmark to prove that they move towards manhood. Other than that, nothing much changes- friends and family are still the same, still there for you.

Alex. Kalogeropoulos

Ενημέρωση για το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών

Ενημέρωση για το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών

ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΠΟΛΥΚΥΣΤΙΚΩΝ ΩΟΘΗΚΩΝ

 

Ένα 20% των νέων γυναικών παρουσιάζει αυτή την ήπια ορμονική διαταραχή.

Οι ωοθήκες δεν καταφέρνουν να παράγουν οιστρογόνα και ανδρογόνα με σωστή ισορροπία. Έτσι δε μεγαλώνει το ωάριο, δε γίνεται ωορρηξία, συχνά τότε αργεί να έρθει και η περίοδος. Τα ανδρογόνα υπερτερούν και προκαλούν ακμή, λιπαρότητα του δέρματος και αυξημένη τριχοφυία. Οι ωοθήκες αποκτούν πολλά τέτοια μικρά ωάρια που δεν προχώρησαν ποτέ να μεγαλώσουν (άτρητα ωοθυλάκια).

 

 

 

Μια γυναίκα που έχει την πλήρη εικόνα είναι παχύσαρκη, με ακμή και μουστάκια, με περίοδο που έρχεται 2-3 φορές το χρόνο, Οι ορμονικές εξετάσεις δείχνουν αυξημένα ανδρογόνα στο αίμα. Το υπερηχογράφημα απεικονίζει πολλά (πάνω από 10-12) μικρά ωοθυλάκια σε κάθε ωοθήκη, συχνά στην περιφέρεια της, όπως οι χάντρες ενός μαργαριταρένιου κολιέ. Το εσωτερικό της ωοθήκης φαίνεται έντονα άσπρο- υπερηχογενές.

Ευτυχώς, ελάχιστες εικόνες έχουν την πλήρη εικόνα. Οι περισσότερες έχουν απλά λίγο ασταθή και μακρύ κύκλο (30-34 ημερών), ελαφρά ακμή και υπερτρίχωση.

Θεραπεία δεν υπάρχει γιατί, για να είμαστε ειλικρινείς, δε γνωρίζουμε τι ακριβώς προκαλεί αυτό το σύνδρομο. Συχνά δεν κάνουμε απολύτως τίποτα και απλά καθησυχάζουμε ότι η διαταραχή είναι συνήθης και καλοήθης. Αν ο κύκλος είναι πολύ ασταθής, θα βοηθήσει η λήψη αντισυλληπτικού χαπιού. Το χάπι θα δημιουργήσει ένα ομαλό, τεχνητό ορμονικό περιβάλλον. Αν μάλιστα δοθεί σκεύασμα που να περιέχει και αντιανδρογόνες ιδιότητες, θα βελτιωθεί και η τριχοφυΐα. Το αποτέλεσμα πάντως είναι παροδικό, για όσο διάστημα λαμβάνεται το χάπι. Μόλις διακοπεί, θα επανεμφανιστεί η υποκείμενη ορμονική διαταραχή. Μία απλή θεραπεία είναι η απώλεια λίγου βάρους- περίπου δύο κιλών. Αυτή θα βελτιώσει την ισορροπία οιστρογόνων- ανδρογόνων και συχνά διορθώνει και τον κύκλο.

Αν η γονιμότητα είναι άμεση προτεραιότητα, μπορούμε με απλά χάπια ή ενέσεις να διεγείρουμε τις ωοθήκες ώστε να γίνει ωορρηξία και να συλλάβει η γυναίκα.

Για όλα τα σενάρια υπάρχουν λοιπόν σχετικά εύκολες λύσεις. Οι πολυκυστικές ωοθήκες δεν αποτελούν σημαντικό πρόβλημα υγείας και δεν πρέπει να αποτελούν πηγή άγχους. Η μόνη συσχέτιση που πρέπει να προσέξουμε είναι ότι οι γυναίκες με πολυκυστικές ωοθήκες έχουν πιθανότητα περίπου 15% να πάθουν διαβήτη αργότερα στη ζωή τους- πιθανολογείται ότι η όλη διαταραχή ξεκινάει από πρόβλημα στο μεταβολισμό ινσουλίνης. Πρέπει λοιπόν η νέα κοπέλα να λάβει το μήνυμα και να προσέξει τη διατροφή και τα κιλά της στο απώτερο μέλλον.

line
footer
Powered by WordPress | Designed by Elegant Themes