Δοκιμασίες παιδιατρικής αναπτυξιολογίας

Δοκιμασίες παιδιατρικής αναπτυξιολογίας

ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΝΕΥΡΟΑΝΑΠΤΥΞΗΣ GRIFFITHS

 

Ένας πολύ σημαντικός τομέας της υγείας του παιδιού είναι η νευροανάπτυξη του. Γι’αυτό κάθε φορά που παρατηρούνται  αποκλίσεις από τη φυσιολογική ψυχοπνευματική και κινητική του ανάπτυξη, ο έλεγχος είναι απαραίτητος.

Μεταξύ των πιο χρήσιμων και ταυτόχρονα έγκυρων επίσημων μεθόδων μέτρησης της ανάπτυξης του παιδιού είναι αυτή της Ρουθ Γκρίφιθ.


  • Τί είναι η μέθοδος νευροανάπτυξης Γκρίφιθ;

Royal College of Paediatrics and Child Health

Πρόκειται για μία κλίμακα, η οποία μετράει το ρυθμό ανάπτυξης του παιδιού, από τη γέννηση μέχρι την ηλικία των 8 ετών. Η αξιολόγηση γίνεται με τη βοήθεια ειδικού εξοπλισμού που έχει τη μορφή παιχνιδιών. Το παιδί ‘παίζει’ κατά την εξέταση με τα συγκεκριμένα παιχνίδια ενώ παράλληλα αναπτύσσει κάποιες δραστηριότητες που του υποδεικνύει ο εξεταστής.

H κλίμακα Γκρίφιθ περιλαμβάνει υπο-κλίμακες, για τις οποίες το παιδί ελέγχεται και βαθμολογείται μέσα από μία σειρά δοκιμασιών.

Απόσπασμα από το περιοδικό ‘Το Παιδί μου κι εγώ’  Ιαν. 2006

ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ

 

 

Από τη γέννηση μέχρι την ηλικία των 2 ετών, ελέγχονται :

  1. Η Αδρή Κινητικότητα – πχ. αν ένα παιδί σε ηλικία 13 μηνών δεν μπορεί να περπατήσει, θα πρέπει να ελέγχεται
  2. Η Προσωπικότητα και η Κοινωνικότητα – πχ. ένα παιδί που στους 14 μήνες δεν εκτελεί απλές εντολές όπως ‘δώσε μου το ποτήρι’, είναι απαραίτητο να εξεταστεί
  3. Η Ακοή και η Ομιλία – πχ ένα βρέφος θα πρέπει να αντιδρά σε ακουστικά ερεθίσματα, όπως τον ήχο μιας καμπανούλας, αλλιώς χρειάζεται έλεγχος.
  4. Ο Οπτοκινητικός Συντονισμός (πως συντονίζεται δηλαδή το μάτι με το χέρι) – πχ μπορεί ένα μωρό από τους 9 μήνες και μετά να χρησιμοποιεί με επιδεξιότητα το δείκτη και τον αντίχειρα του για να πιάνει μικρά αντικείμενα;
  5. Η Απόδοση και Εκτέλεση (των διαφόρων δοκιμασιών )– π.χ. στην ηλικία των 5 μηνών, αν δώσουμε ένα χαρτί στο μωρό, περιμένουμε να το τσαλακώσει ή να το σκίσει.

Αφού το παιδί συμπληρώσει τα δύο του χρόνια, προστίθεται:

6. Η Πρακτική Λογική (δηλαδή η λογική επεξεργασία των πληροφοριών) – πχ ένα παιδάκι που έχει περάσει τα τρία, θα πρέπει να είναι σε θέση να συγκρίνει δύο πύργους από τουβλάκια και να πει ποιός είναι ο πιο ψηλός. Διαφορετικά, πρέπει ο γιατρός να το ελέγξει.

Ποιές είναι οι ενδείξεις για να υποβληθεί ένα παιδί σε εξέταση με τη μέθοδο Γκρίφιθ;

Η παρατήρηση του γονιού ή του γενικού παιδιάτρου  ότι το παιδί – παρόλο που  κατά τα άλλα δεν φαίνεται να έχει κάποια ιατρικα προβλήματα ή έχει ελεγχθεί για ιατρικά προβλήματα και δεν έχει βρεθεί κάποιος λόγος – εμφανίζει επιβράδυνση της ανάπτυξης του, αποτελεί ένδειξη.

Ειδικότερα αυτή μπορεί να αφορά είτε σε καθολική καθυστέρηση της ψυχικής ή πνευματικής του ανάπτυξης ή των βασικών κινητικών του λειτουργιών, είτε καθυστέρηση σε ένα συγκεκριμένο τομέα. Για παράδειγμα, μπορεί να υπάρχει μεμονωμένη καθυστέρηση ομιλίας χωρίς όμως αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει καθυστέρηση και στην ακοή .

Όταν όμως διαπιστώνεται καθυστέρηση σε ένα τομέα, θα πρέπει να εξετάσουμε την ανάπτυξη του παιδιού συνολικά. Εκεί ακριβώς έρχεται να βοηθήσει η μέθοδος Γκρίφιθ.

Ποια παιδιά πρέπει οπωσδήποτε  να υποβάλλονται στις δοκιμασίες νευροανάπτυξης Γκρίφιθ;

Υπάρχουν όμως και συγκεκριμένοι οι πληθυσμοί παιδιών που θα |πρέπει οπωσδήποτε  να υποβάλλονται σε αυτή την εξέταση.

Ως ρουτίνα θα πρέπει να ελέγχεται η ανάπτυξη στα παιδιά που γεννήθηκαν σε ηλικία κύησης μικρότερη από 30 εβδομάδες. Συγκεκριμένα, τα πρόωρα πρέπει να εξετάζονται στην ηλικία των τριών και πέντε ετών.

Επιπλέον, παιδιά που δεν μιλάνε στην ηλικία των δύο ή δυόμιση ετών δικαιούνται ένα Γκρίφιθ.

Επίσης, τα παιδιά με χρόνια νοσήματα που αναπτύχθηκαν σε μικρή ηλικία, όπως αυτά με πολύ σοβαρά καρδιολογικά προβλήματα. Εδώ εννοούμε περιπτώσεις παιδιών που χρειάστηκαν καρδιοχειρουργική επέμβαση σε μικρή ηλικία σε συνδυασμό με μακροχρόνιες νοσηλείες.

Μία άλλη κατηγορία αποτελούν τα παιδιά με νεφρολογικά προβλήματα και χρόνια νεφρική ανεπάρκεια.

Τέλος, τα παιδιά που υπέστησαν είτε τραύμα είτε κάποια πάρα πολύ σοβαρή λοίμωξη, η οποία μπορεί να επιδράσει στο κεντρικό νευρικό σύστημα, όπως μηνιγγίτιδα ή εγκεφαλίτιδα (ή σπανιότερα σηψαιμία), η οποία χρειάστηκε εντατική θεραπεία, διασωλήνωση και υποστήριξη της αναπνοής σε μικρή ηλικία. Αν και τα συγκεκριμένα παιδιά μπορεί να αναρρώσουν πλήρως, υπάρχει το ενδεχόμενο ο κλονισμός της υγείας τους να ήταν τέτοιος ώστε να παρουσιάσουν κάποια επιβράδυνση στην ανάπτυξή τους.

ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΕΞΕΤΑΣΗ

Οι δοκιμασίες νευροανάπτυξης Griffiths χρησιμοποιούνται για να ελεχθούν τα εξής:

1. Η ΑΔΡΗ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ:

Στα βρέφη αρχικά παρατηρούμε το πως ξαπλώνουν. Θα ανησυχήσουμε αν δεν  μπορούν να κρατήσουν για λίγο το κεφάλι τους σε όρθια θέση ή αργότερα, αν δεν μπορούν να καθήσουν με ήπια υποστήριξη ή μόνα τους ενώ περίπου στην ηλικία του ενός έτους, αν μπορούν να σταθούν.

Όταν ξεκινάει ο δεύτερος χρόνος, ελέγχουμε μήπως δεν μπορούν να ανέβουν και να κατέβουν σκάλες, γι’αυτό και στο χώρο της εξέτασης υπάρχουν 2-3 σκαλάκια.

Μετά τον 3ο χρόνο, εξετάζονται μήπως δεν μπορούν να τρέξουν γρήγορα ή να ανεβούν σκάλες με ένα πόδι στο κάθε σκαλί όπως οι ενήλικες.

Στον 4ο χρόνο, ελέγχουμε αν μπορούν να κάνουν ποδήλατο με ένα τρίκυκλο ή αν μπορούν να πηδήξουν με σταθερότητα από δύο σκαλάκια. Τον 5ο χρόνο παρατηρούμε αν μπορούν να κατέβουν τις σκάλες προς τα κάτω, όπως οι ενήλικες με ένα πόδι σε κάθε σκαλί ενώ από τον 6ο χρόνο οι δοκιμασίες γίνονται ακόμη πιο σύνθετες.

2. Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ  ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΤΗΤΑ:

Για τα βρέφη, η μητέρα θα πληροφορήσει το γιατρό μήπως το παιδί δεν ηρεμεί  όταν το σηκώνει ή δεν απολαμβάνει το μπάνιο του, πράγμα που συνήθως αρέσει στα μωράκια. Επίσης, ελέγχεται εάν το μωρό είναι σε θέση να  παρακολουθεί κινούμενα αντικείμενα . Από τρισήμιση μηνών και μετά, πρέπει να εκφράζει δύο αναγνωρίσιμα συναισθήματα, όπως χαρά, φόβο ή λύπη.  Αν στους 5 μήνες δεν γυρίζει το κεφάλι σε ένα άτομο που του μιλάει, θεωρείται ανησυχητικό σύμπτωμα. Στους 9 μήνες θα πρέπει να είναι σε θέση να κρατήσει ένα μπισκότο για να φάει.  Στους 11 μήνες βεβαιωνόμαστε ότι έχει αρχίσει να κάνει ‘γειά’ με το χέρι ενώ επάνω στο χρόνο πρέπει να έχει αρχίσει να δείχνει ενδιαφέρον για τις δραστηριότητες των άλλων.

Από 15 μηνών, προσέχουμε μήπως δεν μπορεί να δείξει τα παπούτσια του όταν το ρωτάμε που είναι ή αν δεν μπορεί να χρησιμοποιεί το κουτάλι όταν τρώει.

Λίγο πριν συμπληρώσει τα δύο, ελέγχεται  αν μπορεί να αναγνωρίσει τρία μέρη του σώματος και από τον 3ο χρόνο, θα πρέπει να απαντάει όταν το ρωτάμε το όνομά του ή αν είναι αγόρι ή κορίτσι.

Μέσα στον 4 χρόνο εξετάζεται  αν μπορεί πρώτα να ξεκουμπώσει και σε πιο μεγάλη ηλικία αν μπορεί να κουμπώσει κουμπιά ή να πλένει τα δόντια του χωρίς βοήθεια.

Θα ανησυχήσουμε αν στα 6 χρόνια, χρειάζεται ακόμη βοήθεια για να πλύνει και να στεγνώσει τα χέρια του.

Μετά τον 7ο χρόνο περιμένουμε να ξέρει να δέσει κόμπους και τον 8ο να ξέρει τα γενέθλιά του.

3. Η ΑΚΟΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ:

Μήπως έχει φτάσει το μωρό τους 6 μήνες και ακόμη δεν μπορεί να συλλαβίσει με δύο διαφορετικές συλλαβές; Ο παιδίατρος πρέπει να το ελέγξει. Γύρω στους 8 μήνες, περιμένουμε να αρχίσει να λέει μία λέξη, όπως μαμά ή μπαμπά, και 3 λέξεις γύρω στο χρόνο. Ωστόσο, αν δεν το κάνει, ο γιατρός είναι που θα αξιολογήσει το κατά πόσο πρέπει ή όχι να ανησυχούμε.

Αφού συμπληρώσει το ένα έτος, θα εξεταστεί εάν είναι σε θέση να αναγνωρίζει τί είναι τα αντικείμενα που βάζουμε μπροστά του και να δείχνει ύστερα από σχετική ερώτηση: ‘πού είναι η κούκλα;’ ‘πού έιναι η μπάλα;’ Ανάλογα με τον αριθμό των λέξεων που δίνει το παιδί, και την ηλικία του, το βαθμολογούμε.

Μετά την ηλικία των 3 ετών, του παρουσιάζονται  ειδικές κάρτες με εικόνες και περιμένουμε να μας πει κάποιες λέξεις από την εικόνα αυτή. Όσο μεγαλύτερη είναι η ηλικία του, τόσο περισσότερες λέξεις περιμένουμε να μας πει. Από τα 5 και μετά, θα πρέπει να μπορεί και να την περιγράψει.

4. Ο ΟΠΤΟΚΙΝΗΤΙΚΟΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ:

Ο εξεταστής θα παρατηρήσει μήπως το μωρό δεν ακολουθεί με τα μάτια το φως ή δεν μπορεί να κοιτάξει σταθερά σε μία καμπανούλα που χτυπάει.  Στους 5-6 μήνες, αν δεν κοιτάει ένα αντικείμενο που πέφτει, χρειάζεται διερεύνηση.

Του δείχνουμε πως να κρατάει μικρούς κύβους στο χέρι και πρέπει να δούμε ότι μπορεί να κρατήσει δύο κύβους μαζί σε κάθε χέρι στην ηλικία του 1 έτους ενώ αναμενόμενο αντανακλαστικό για τους 13 μήνες περίπου, είναι, αφού καλύψουμε με ύφασμα ένα παιχνίδι, να δούμε αν το τραβάει για να πάρει το παιχνίδι. Μετά τους 15 μήνες , βάζουμε το παιδί να φτιάξει ένα πύργο με ειδικά τουβλάκια που περιλαμβάνει το σετ Γκρίφιθ και περιμένουμε να έχει τρία σ’αυτή την ηλικία και να είναι σταθερός. Προς το τέλος του δεύτερου έτους, ελέγχουμε πως γράφει το παιδί με μία κάθετη πρώτα και μία οριζόντια γραμμή μετά.

Όσο μεγαλώνει το παιδί, περιμένουμε να φτιάχνει ψηλότερο πύργο που να παραμένει σταθερός.

Προς το τέλος του τρίτου έτους, θα πρέπει να ελέγχθεί  μήπως δεν μπορεί να αντιγράψει στο χαρτί ένα κύκλο, αφού του δείξουμε. Στην ίδια ηλικία, θα πρέπει να μπορεί να ανταποκριθεί σε μία άλλη δοκιμασία, που είναι να περάσει μικρές χάντρες σε κορδόνι. Κι εδώ, ο αριθμός τους αυξάνει ανάλογα με την ηλικία του παιδιού.

Στα 5 θα του ζητηθεί να ζωγραφίσει ένα απλό σπίτι ενώ στα επτά του, το σπίτι  που ζωγραφίζει, θα πρέπει να έχει περισσότερες λεπτομέρειες.

5. Η ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΗ (ΔΟΚΙΜΑΣΙΩΝ):

Στα βρέφη η εξέταση περιορίζεται και πάλι στην απλή παρατήρηση. Θα φέρουν το παιχνιδάκι που τους δίνουμε στο στόμα; Θα μπορούν να κρατήσουν δύο κύβους που τους δίνουμε, έναν στο κάθε χέρι όταν είναι 3 μηνών;

Στους 7 μήνες, όταν του έχουμε δώσει δύο κύβους και του προσφέρουμε τρίτο, περιμένουμε να δούμε να ρίχνει έναν κύβο για να πάρει τον τρίτο.

Από το 2ο έτος, στην εκτέλεση δοκιμασιών, τους ζητείται  να αντιστοιχήσουν αντικείμενα με ορισμένο σχήμα με τρύπες- υποδοχές, που έχουν το ίδιο σχήμα, πράγμα που θα πρέπει οπωσδήποτε να κάνουν. Με λίγα αντικείμενα στην αρχή και στη συνέχεια περισσότερα, δηλαδή όσο πιο μεγάλο είναι το παιδί, τόσο πιο σύνθετη γίνεται η δραστηριότητα ενώ εισάγεται και χρονομέτρηση των δοκιμασιών.

Στα 5,τους δίδονται 9 κύβοι με τρία διαφορετικά χρώματα και σε ένα ειδικό βιβλιαράκι υπάρχει ένα ειδικό σχήμα με αυτούς τους 9 κύβους, που τα παιδιά πρέπει να αντιγράψουν. Βλέπουμε αν μπορούν να συνδυάσουν αυτό που βλέπουν στο βιβλιαράκι με τους κύβους που έχουν μπροστά τους.

6. Η ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΛΟΓΙΚΗ  (ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ):

Από την ηλικία των 3 και πάνω, αρχίζει να εξετάζεται,απ’ όσους εφαρμόζουν τη μέθοδο,  η έκτη υπο – κατηγορία, η οποία είναι η λογική διεργασία.

Εδώ ελέγχεται αν τα παιδιά γνωρίζουν έννοιες όπως μικρό-μεγάλο ή αν μετράνε, πράγμα που εκτιμάται ανάλογα με την ηλικία. Ελέγχουμε μήπως η οπτική τους μνήμη δεν είναι επαρκής, χρησιμοποιώντας διάφορες ειδικές κάρτες.  Τους απευθύνουμε ερωτήσεις κατανόησης, όπως ‘τί θα κάνεις αν είσαι κουρασμένος;’ ή ‘τί θα κάνεις αν κρυώνεις; μέχρι πιο πολύπλοκες ερωτήσεις στις μεγαλύτερες ηλικίες όπως ‘ξέρεις πόσα δάχτυλα έχει το δεξί σου χέρι;’ και δεν περιμένουμε  το παιδί να αρχίσει να το μετράει αλλα να μας πει τον αριθμό 5 κατευθείαν, εάν είναι σε  ηλικία 6 και πάνω.

Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται στη διατύπωση των ερωτήσεων, η οποία έιναι πολύ συγεκριμένη και ο εξεταστής πρέπει να ακολουθεί πιστά το βιβλίο των οδηγιών.

 

Η διαδικασία

Η εξέταση διαρκεί από μία έως μιάμιση ώρα. Ο εξεταστής και το παιδί κάθονται σε χαμηλές καρεκλίτσες αντικρυστά και ανάμεσά τους έχουν ένα τραπεζάκι, επάνω στο οποίο τοποθετούνται τα αντικείμενα με τα οποία  θα παίζει το παιδί. Η μαμά είναι πάντα μέσα, μαζί του, χωρίς όμως να συμμετέχει.

Ο εξεταστής θα καταγράψει τόσο τη χρονολογική ηλικία του παιδιού όσο και τη νοητική του ηλικία – μετά το τέλος της εξέτασης – από το πηλίκο των οποίων θα προκύψει το αναπτυξιακό πηλίκο του παιδιού.

Το πρόγραμμα Γκρίφιθ, μέχρι την ηλικία των τριών, περιλαμβάνει δύο ερωτήσεις ανά μήνα – 24 ερωτήσεις δηλαδή για κάθε χρόνο της ζωής του παιδιού. Από τον τρίτο χρόνο και μετά, αντιστοιχεί μία ερώτηση ανά δίμηνο. Δηλαδή 6 ερωτήσεις σε κάθε χρονολογικό έτος.

Στο παιδί που λειτουργεί σε επίπεδο ανώτερο από το μέσο όρο, αφού συμπληρώσει 6 επιτυχίες σε ένα επιθυμητό επίπεδο, ο γιατρός θα προσθέσει δυσκολίες πάνω από αυτό το επίπεδο, μέχρι το παιδί να συμπληρώσει έξι αποτυχημένες προσπάθειες, οπότε και σταματάει. Αυτή είναι η κορυφή. Αντίθετα, όταν κάποιο παιδί λειτουργεί σε επίπεδο πολύ χαμηλότερο από την ηλικία του, ο εξεταστής θα το καταλάβει πολύ γρήγορα και ανάλογα θα προσαρμόσει τις δοκιμασίες στις οποίες θα το υποβάλλει.

Οι διάφορες κατηγορίες δοκιμασιών δεν είναι απαραίτητο να γίνονται με τη σειρά. Προϋπόθεση πάντως είναι η λεπτομερής παρατήρηση του παιδιού σε ο,τιδήποτε κάνει.

Αξίζει, στο σημείο αυτό, να αναφέρουμε ότι επειδή γίνεται και ‘ποιοτική εκτίμηση’ των αντιδράσεων του παιδιού, στην περίπτωση που διαπιστωθεί, για παράδειγμα, πρόβλημα στη συγκέντρωση του παιδιού, τότε ο γιατρός περνάει σε άλλου είδους αξιολόγηση, όπως αυτή της κλίμακας Κόνορς, αφού με τη μέθοδο Γκρίφιθ μόνο γενική εκτίμηση της κατάστασης μπορεί να γίνει. Άρα η μέθοδος Γκρίφιθ είναι ένα αδρό εργαλείο.

Πώς γίνεται η βαθμολόγηση;

Η κλίμακα της αξιολόγησης έχει μέσο όρο το 100. Οι φυσιολογικές τιμές κυμαίνονται μεταξύ 85 και 115. Αν δηλαδή το παιδί μετά την εξέταση συγκεντρώνει κάτω από 85%, αυτό σημαίνει ότι ‘φεύγει’ από το 95% του πληθυσμού και βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα νευροανάπτυξης. Αν πάλι σημειώνει βαθμολογία πάνω από το 115, αυτό σημαίνει ότι λειτουργεί σε υψηλότερο επίπεδο από το φυσιολογικό πληθυσμό.

Από τη βαθμολόγηση, προκύπτει τόσο ένα συνολικό σκορ όσο και ένα σκορ για την κάθε μία από τις υπο-κατηγορίες που εξετάζονται.  Έτσι μπορούμε να έχουμε σαφή εικόνα για τη συνολική ανάπτυξη του παιδιού και φυσικά να δούμε τόσο τα δυνατά σημεία του παιδιού όσο  και το που υστερεί, έτσι ώστε να μπορέσουμε να το βοηθήσουμε.

Έχει ενδιαφέρον να αναφέρουμε ότι αυτές οι κλίμακες είναι τόσο λεπτομερείς, ώστε να δείχνουν σε τι επίπεδο λειτουργεί το παιδί σε σχέση με τη χρονολογική του ηλικία, ακόμη και ανά μήνα. Μικρές αποκλίσεις, της τάξης των δύο ή τριών μηνών, δεν εμπνέουν ανησυχία. Αντίθετα, οι μεγάλες αποκλίσεις είναι αυτές που μας κάνουν να επέμβουμε.

Και μετά…τί;

Μετά την εκτέλεση της δοκιμασίας Γκρίφιθ, και ανάλογα με τα αποτελέσματα και τις αποκλίσεις στους διάφορους τομείς ανάπτυξεης, δίνονται προτάσεις από το γιατρό για ιατρική ή παραϊατρική επέμβαση.

Μπορεί να προτείνει, δηλαδή, γλωσσοθεραπεία, κινησιοθεραπεία που γίνεται από φυσικοθεραπευτές ή εργασιοθεραπεία, για τις περιπτώσεις που υπάρχει πρόβλημα με την ανάπτυξη ικανοτήτων των παιδιών όπως το να ντύνονται, ή  να μην μπορούν να δέσουν τα κορδόνια τους.

Κάθε πότε μπορεί να επαναλαμβάνεται η εξέταση Γκρίφιθ;

Το μικρότερο διάστημα που πρέπει να μεσολαβεί ανάμεσα στην αρχική εξέταση και την επανεξέταση είναι 6 μήνες. Τότε μπορεί να διαπιστωθεί αν υπάρχει βελτίωση μετά τη θεραπεία που σύστησε ο γιατρός.

Ποιά είναι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της μεθόδου Γκρίφιθ;

* Η εξαιρετική λεπτομέρεια που διακρίνει όλα τα στάδια της εξέτασης.

* Η προσεγμένη δόμηση στη δοκιμασία της κάθε υπο-κατηγορίας

* Η ακρίβεια στη διατύπωση των ερωτήσεων.

Επίσης, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι:

* Οι κατηγορίες ανάπτυξης που εξετάζονται είναι αλληλένδετες, με την έννοια ότι αν ένα παιδί έχει πρόβλημα σε μία από αυτές, ενδέχεται να παρουσιάζει  πρόβλημα και σε άλλες. Για παράδειγμα, ένα παιδί που παρουσιάζει καθυστέρηση στο συντονισμό όρασης και επιδεξιότητας των χεριών, μπορεί να αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα όρασης.

* Η συγκεκριμένη εξέταση είναι προτιμότερο να γίνεται από παιδίατρο ή παιδοψυχίατρο, γιατί θα μπορεί να αξιολογήσει τυχόν παθολογικά ευρήματα αμέσως. Ωστόσο, μπορεί να την αναλάβει και ψυχολόγος.

* Η εκπαίδευση του εξεταστή επιβάλλεται να έχει γίνει στο Association of Research in Infant and Child Development, στην Αγγλία – ειδικά σεμινάρια γίνονται δύο με τρεις φορές το χρόνο – ενώ όλα τα αντικείμενα που χρησιμοποιούνται στην εξέταση, πρέπει να είναι εγκεκριμένα από τη συγκεκριμένη εταιρεία που έχει τα δικαιώματα της μεθόδου Γκρίφιθ (Test Agency)

* Σχετικά με την εγκυρότητα της μεθόδου Γκρίφιθ:

Έχει μελετηθεί και δημοσιευθεί στον ιατρικό επιστημονικό τύπο έρευνα για την  εγκυρότητα της κλίμακας Γκρίφιθ με αποτελέσματα ακριβείας για παιδιά διαφορετικών εθνικών ομάδων.

Σχετικά με τα μειονεκτήματα…

  • Από πολλούς θεωρείται χρονοβόρα διαδικασία για να ενταχθεί στο πλαίσιο εξέτασης σε κάποιο δημόσιο νοσοκομείο.
  • Για την Ελλάδα, το βασικό πρόβλημα είναι ότι δεν έχει ‘στανταριστεί’(*)  η μέθοδος σύμφωνα με τα δικά μας δεδομένα.
  • Δεν υπάρχει επίσημη μετάφραση στα ελληνικά από τα αγγλικά- κυρίως για την υπο-κλίμακα του λόγου. Η ελληνική γλώσσα έχει πιο δύσκολες λέξεις, για παράδειγμα η λέξη ‘cup’ στα αγγλικά είναι πολύ πιο εύκολη για ένα μικρό παιδάκι από την αντίστοιχη ‘φλυτζάνι’ στα ελληνικά. (Μέχρι τώρα η μέθοδος εκτελείται με μία απλή μετάφραση από τα αγγλικά)

[ (*) Πώς γίνεται το ‘σταντάρισμα’;

Εξετάζονται χιλιάδες παιδιά φυσιολογικά, βγαίνει ο μέσος όρος των απαντήσεών τους τόσο στο σύνολο όσο και στις επιμέρους ερωτήσεις και έτσι ορίζεται η κλίμακα με τις φυσιολογικές τιμές.

Όταν κατά τη δεκαετία 1991 με 2000, διαπιστώθηκε απόκλιση της τάξης του 10% – δεδομένου ότι η αντίληψη των παιδιών έχει σημειώσει μεγάλη πρόοδο-  κρίθηκε απαραίτητη η ‘ανανέωση’ της μεθόδου Γκρίφιθ, προκειμένου να συμβαδίσει με την ανάπτυξη των παιδιών . Σήμερα, έχει ολοκληρωθεί για τη βρεφική ηλικία – μέχρι τα 2 – ενώ τώρα το τεστ ‘ξανασταντάρεται’ για τις ηλικίες 3-5].

 

ΑΜΑΛΙΑ ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ, ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ-ΑΝΑΠΤΥΞΙΟΛΟΓΟΣ

 

 

 

 

 

 

 

line
footer
Powered by WordPress | Designed by Elegant Themes