Η ανδρική παρουσία στη γυναικολογία και μαιευτική…

Η ανδρική παρουσία στη γυναικολογία και μαιευτική…

 

 

 

 

 

 

 

 

Ας μη γελιόμαστε, οι άνθρωποι είναι αμήχανοι και έξω από τα νερά τους- το ιατρείο συνδυάζει τους δύο μεγάλους φόβους του ανδρικού είδους: την ενασχόληση με αηδιαστικά και τρομακτικά γυναικολογικά θέματα (φαγούρες, δυσοσμίες, περίοδος, πόνοι, νεύρα, γκρίνια, να δεις που κάποιο αφροδίσιο μου κόλλησε ο αλήτης…) και την παρουσία σε ιατρείο (άσπρες μπλούζες, εξέταση, ενέσεις)- και, μην ξεχνιόμαστε, ο άνδρας 18-50 ετών έχει να πατήσει σε ιατρείο από το τελευταίο παιδιατρικό εμβόλιο.

 

Μένει λοιπόν έξω στον προθάλαμο, ευγνώμων που τον σκέφτομαι και έχω προσθέσει- στα μουλωχτά- στη στοίβα των ΗELLO, ELLE, κ.τ.λ. μερικά περιοδικά για αυτοκίνητα, πολιτική, ιστορία, ποδόσφαιρο. Ενίοτε, δεν πατά το πόδι του στο ιατρείο, ψάχνει δήθεν να παρκάρει και στοιχηματίζω ότι κάνει τσιγάρο στο πεζοδρόμιο χαζεύοντας τα πρωτοσέλιδα στο περίπτερο και η γυναίκα πάνω γκρινιάζει- είναι αδύνατο να βρεις να παρκάρεις εδώ γύρω γιατρέ μου.

 

Κι όμως ο χειρισμός είναι εύκολος και συμβουλεύω συναδέλφους γυναικολόγους να υιοθετήσουν την αλάνθαστη μέθοδο μου: βάλτε τον στο γραφείο στο πέρας της εξέτασης, που η ατμόσφαιρα ηρεμεί έτσι κι αλλιώς, και με συντομία καθησυχάστε τη γυναίκα, πάντοτε με συνθηματικούς όρους (αντί να περιγράψω μία ακατάσχετη αιμορραγία με διαξιφιστικό πόνο, απλά θα πω «αν τα ενοχλήματα επιδεινωθούν θα επικοινωνήσουμε»). Θα εκτιμήσουν βέβαια τη λακωνική σύνοψη (μάλλον όλοι οι κάτοικοι της αρχαίας Λακωνίας ήταν άνδρες) και θα επιπλήξουν τη γυναίκα που συνήθως επιζητά σε αυτή τη φάση ένα 15λεπτο λογύδριο για τις τρομερές επιπτώσεις των μυκητιάσεων, ειδικά δε όταν αυτές μεταδίδονται από απρόσεκτο σύντροφο. «Εντάξει Μαρία μου, κατάλαβε ο γιατρός, καταλάβαμε και εμείς…» Στο σημείο αυτό η υπομονή του έχει εξαντληθεί και παρεμβαίνω έγκαιρα να προλάβω τον καυγά (και να εξασφαλίσω την ιατρική μου αμοιβή) με διπλωματική μαεστρία με τη μαγική φράση: «Πώς την είδες την ομάδα χθες;». Η φράση είναι μαγική γιατί δεν χρειάζεται να ξέρεις καν τι ομάδα είναι ο κύριος, σίγουρα κάποια ομάδα θα έπαιζε χθες βράδυ και δεν είναι καν απαραίτητο να την έχω δει και να ξέρω το αποτέλεσμα. Η ουσία δεν είναι η ομάδα, είναι το κάλεσμα να σχολιάσουμε τη μπάλα, τις φάσεις, το διαιτητή, όπως κάναμε στο διάλειμμα της πρώτης ώρας κάθε Δευτέρα. Σε κοιτάει με ευγνωμοσύνη, ξεχνά τους μύκητες και προβαίνει αυτός πλέον σε 15λεπτο λογύδριο- άντε έχει δουλειά ο γιατρός θα πει νευριασμένη η γυναίκα και θα φύγουν όλοι χαρούμενοι- τελικά είναι καλός ο γιατρός σου…

Τα πράγματα αλλάζουν λίγο όταν η επίσκεψη είναι μαιευτική. Όλοι οι άνδρες έχουν το άγχος να δουν ότι όλα πάνε καλά- η εγκυμοσύνη είναι στο μυαλό τους μία πολύπλοκη και ανεξέλεγκτη κατάσταση (δυστυχώς ενίοτε συμφωνώ…)- και το άγχος να επιδείξουν ότι συμμετέχουν και συμπάσχουν, ίσως γιατί δε θέλουν να νιώθουν αποκομμένοι. Εδώ συχνά εκκολάπτονται μεγαλειώδεις ατάκες του τύπου: «Γιατρέ, είχαμε τελευταία περίοδο τότε, είδαμε λίγο αίμα χθες, της τα λέω, πείτε τα κι εσείς».

 

Αυτοί είναι βέβαια η εξαίρεση. Οι περισσότεροι άνδρες είναι αγχωμένοι και τρομαγμένοι, τους τρομάζει το άγνωστο, οι αυξημένες ευθύνες, ο ελάχιστος ελεύθερος χρόνος, τα πολλά έξοδα και παρόλα αυτά πρέπει να δείχνουν εκστατικά ευτυχισμένοι. Είναι δε απόλυτα αλλεργικοί στην εικόνα φίλων και συγγενών που ήδη έχουν παιδιά και είναι βουτηγμένοι στις πάνες και τα μωρομάντηλα, τις κρέμες και τις σαλιάρες – πιστέψτε με, αν δείτε άνδρα που όλα αυτά τα βλέπει με γλυκιά προσμονή και ζήλια, είτε είναι gay ή έχει σημαντικά ψυχιατρικά θέματα να επιλύσει.  Τους διαβεβαιώνω πάντως ότι όταν το βιώσεις με τα δικά σου παιδιά, το πακέτο είναι απίστευτα πιο χαζοχαρούμενο και προφανώς ανταποδοτικό- ο πατέρας εισπράττει αγάπη που ο περιστασιακός επισκέπτης ούτε καν υποψιάζεται.

 

Ο άνδρας λοιπόν είναι ο εύκολος στόχος στην εγκυμοσύνη. Όλοι εύκολα θα τον αποπάρουν και θα τον σατιρίσουν- δείτε όλες τις αμερικάνικες οικογενειακές κωμωδίες, πόσο χαριτωμένα ηλίθιο τον παρουσιάζουν στην εγκυμοσύνη, στον τοκετό και στην αλλαξιέρα του μωρού – έχει PhD αλλά αδυνατεί να κολλήσει τις αυτοκόλλητες ταινίες της πάνας. Ακόμα κι εγώ, όταν δυσκολεύομαι να δω το έμβρυο στον υπέρηχο γιατί έχει άβολη θέση και εκνευρίζομαι, λέω δήθεν στο έμβρυο «να σου πάρει ο διάολος τον πατέρα…» κι όλοι γελάνε, το βρίσκουν αστείο και χαριτωμένο, «έτσι γιατρέ μου, τεμπελιάζει, από τον πατέρα του πήρε». Ας τολμούσα να πω για τη μάνα του τίποτα…

 

Και βέβαια όλο το καταναλωτικό κατεστημένο αρέσκεται στο να σατιρίζει και να αποπαίρνει τον ατσούμπαλο, αμήχανο αλλά και οικονόμο αρσενικό. Στις διαφημίσεις το μωρό τα παίρνει σχεδόν όλα από τη μαμά (τη μυτούλα, τα δαχτυλάκια…) και όλα τα υπόλοιπα από το βρεφικό κατάστημα- και ο μπαμπάς ο κακομοίρης πετάει αγανακτισμένος κάτω τη σακούλα με τα ψώνια-καμία συμμετοχή!

 

Δείξτε λοιπόν στους συντρόφους, συζύγους, πατεράδες το δέοντα σεβασμό. Στην εποχή μας ο ρόλος τους έχει διακωμωδηθεί και η ανδρική τους παρουσία ελαφρώς ευνουχιστεί. Η συνεισφορά τους όμως, αθέατη, λακωνική, αμήχανη, είναι πολύτιμη.

 

 

 

 

 

line
footer
Powered by WordPress | Designed by Elegant Themes